Wyspy rawoźlejskie — turystyka podwodna

[Adam Aleksander II]

Boris Markis był świeżo zatrudnionym, volkiańskim naukowcem, który dopiero co zdążył wnieść manatki do swojego biura, gdy z podpiętego wcześniej stacjonarnego telefonu dobiegł go charakterystyczny, irytujący dźwięk dzwonka. To co usłyszał od osoby znajdującej się po drugiej stronie słuchawki zaintrygowało go, jednocześnie jednak zniechęciła go myśl o długiej wyprawie, zwłaszcza, że jej część musiał odbyć drogą morską.
W drodze z budynku do busa, zawołał kilku innych intelektualistów, którzy rzucili swoje rzeczy, jakby byli w amoku i wybrali się bez przygotowania w podróż w nieznane.
Z początku pojazd, którym się poruszali działał bez szwanku, jednak po około dwudziestu kilometrach od Oktion Ono, coś się zepsuło "Pewnie chłodnica znowu jebła"- powiedział kierowca, który był intelektualnym przeciwieństwem w porównaniu do osób, które przewoził. Niestety nic nie mogli poradzić na to, jedynym wyjściem, które im zostało, to zadzwonienie po nowy wóz. Kosztowało ich to w sumie 100 renów, lecz po godzinie opóźnienia, udało dotrzeć się na miejsce, gdzie czekał na nich piękny żaglowy okręt.

Bus, tuż przed odjazdem



Potwierdzenie przelewu za nowy bus



Kostki