Obchody Dnia Pamięci Żołnierzy VAL na Cmentarzu Wojskowym w Fioletodarsku

[Henryk Wespucci]

Obchody Dnia Pamięci Żołnierzy Volkiańskich Poległych Poza Granicami Kraju
na Cmentarzu Żołnierzy Volkiańskich w Fioletodarsku k. Zwierzogrodu

Na Cmentarzu Żołnierzy Volkiańskich w Fioletodarsku koło Zwierzogrodu, w miejscu wiecznego spoczynku wielu volkiańskich bohaterów za kilka chwil rozpoczną się oficjalne obchody Dnia Pamięci Żołnierzy Volkiańskich Poległych Poza Granicami Kraju. Miejsce tegorocznych obchodów jest bardzo wymowne. Jedna z największych nekropolii wojskowych na terenie całej Federacji Nordackiej, a na pewno większa od znanych każdemu cmentarzy volkiańskich, stanowiła dosadnie ogrom strat, jakie poniosła Volkiańska Armia Ludowa, podczas heroicznego oblężenia Zwierzogrodu i jego zdobycia. Cmentarz jest dowodem ogromnego poświęcenia volkiańskich braci, którzy walczyli w dobrej wierze, dla lepszej Unii Trzech Narodów, dziś Federacji Nordackiej. Dlatego też, jest to idealne miejsce, żeby obchodzić tutaj Dzień Pamięci tych, którzy oddali życie, za kraj w którym im przyszło żyć, za ideały, które przyszło im wyznawać. Miejsce idealnie podkreśla wagę obchodów, ważnych dla każdego Volkiańczyka.

W centralnym miejscu cmentarza, gdzie znajduje się Plac Pamięci, a w jego centrum pomnik, który upamiętnia bohaterskie i heroiczne czyny volkiańskiego żołnierza, za chwilę ruszą centralne obchody tego, ważnego dla Narodu Volkiańskiego święta. Za dokładnie kilka minut, gdy na zegarach wybije osiemnasta, wszystko ruszy. Wśród gości, którzy zaszczycili uroczystości swoją obecnością, byli m.in. najwyższe volkiańskie władze, delegacja władz centralnych Federacji Nordackiej, pod przewodnictwem - Prezydenta FN - Alfreda Fabiana von Tehen-Dżeka. Kolejnymi, ważnymi gośćmi byli m.in. członkowie delegacji z Egvallandu, w skład której przewodniczy - prezydent - Artur Kardacz von Hohenburg.Przybyły również władze Republiki Zjednoczonych Prowincji, na czele z Kanclerzem RZP - Harrisonem Wellsem. Ku radości Najwyższych Władz Volkiańskich, na zaproszenie odpowiedziały również władze Republiki Ludowej Magnifikatu. Delegacji z LR Magnifikatu przewodniczy Prezydent, Tarsycjusz Operar. Oprócz nich, były również delegacje m.in. Metropolii Zwierzogrodzkiej, której przewodniczy nowy Prezydent Zwierzogrodu - pan Kaspar Waksman. Wszystkie wymienione osoby, zostały przywitane przez dowódcę dzisiejszych uroczystości - gen. dywizji Aleksieja Komara.

Po przeciwnej stronie od miejsca, gdzie zasiadli przedstawiciele władz volkiańskich i zaproszonych delegacji, stała asysta wojskowa, na którą składało się 11 pododdziałów, wystawionych przez różne formacje mundurowe (zarówno uzbrojone, jak i nieuzbrojone) działające na terenie Volkianu. Wszyscy czekali już tylko na jedno. Na najważniejszą osobę dzisiejszych uroczystości - Prezydenta Socjalistycznej Republiki Volkianu, p. Henryka Wespucciego, będącego też zwierzchnikiem sił zbrojnych Volkianu.

Po kilku chwilach oczekiwania, punktualnie o godzinie 18:00, głównodowodzący dzisiejszymi obchodami - gen. dywizji Aleksiej Komar skierował się z miejsc, dla gości honorowych, w stronę centralnej części placu. Chwilę później trębacze z Orkiestry Reprezentacyjnej Volkiańskiej Armii Ludowej zagrali sygnał "uwaga". Oznacza on, według volkiańskiego ceremoniału wojskowego, że za chwilę wydarzy się coś bardzo ważnego. W takich okolicznościach, mogło to zwiastować tylko jedno - przybycie Henryka Wespucciego. Tak też się stało. Henryk Wespucci, w asyście dwóch agentów Służby Bezpieczeństwa Volkianu i Szefa Biura Politycznego w Kancelarii Prezydenta - Jurija Novaka (byłego Ministra Wojny i Propagandy) udali się główną aleją nekropolii w stronę centralnej części Placu Pamięci, gdzie po ukłonieniu się przed pomnikiem, udali się w stronę generała - dowodzącego dzisiejszą oprawą wojskową obchodów, aby wysłuchać meldunku, potwierdzającego gotowość żołnierzy i funkcjonariuszy wchodzących w skład pododdziałów.

[Henryk Wespucci]

Po zdaniu meldunku, Prezydent Henryk Wespucci w towarzystwie dowodzącego uroczystością - gen. dywizji Aleksieja Komara, oraz Szefem Biura Politycznego Kancelarii Prezydenta Volkianu - Jurijem Novakiem, udał się dokonać przeglądu pododdziałów, biorących udział w dzisiejszych obchodach. Cała trójka szła w rytm "Marszu Generalskiego", który grała Orkiestra Reprezentacyjna Volkiańskiej Armii Ludowej. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że do Fioletodarska, pod Zwierzogrodem, na dzisiejsze obchody przyjechali żołnierze i funkcjonariusze reprezentujący aż jedenaście różnych formacji mundurowych, działających na terenie Volkianu. To wielki zaszczyt dla biorących udział w dzisiejszych obchodach. Upamiętnienie swoich kolegów, którzy polegli w walce z obcymi imperiami to wyróżnienie, dla najlepszych żołnierzy i funkcjonariuszy w swoich jednostkach, którzy sumiennie wykonują swoje obowiązki i są wzorem dla innych.

Wespucci idąc w rytm marszu, granego przez orkiestrę, zatrzymywał się i oddawał honory każdemu sztandarowi, każdej jednostki i formacji, która przybyła dziś na uroczystości. Po oddaniu hołdu wszystkim 11 pocztom sztandarowym (dla każdej organizacji po jednym), Prezydent znów udał się w centralną część placu wewnątrz cmentarza. Z tego miejsca, przy pomocy ustawionego mikrofonu, pozdrowił zebranych żołnierzy i funkcjonariuszy, którzy asystowali podczas uroczystości.

- Witajcie Towarzysze - odparł energicznie, prawie krzycząc Wespucci.
- Witajcie Towarzyszu Prezydencie - odpowiedzieli krzycząc w stronę Prezydenta, pozdrowieni żołnierze.

Po krótkiej chwili ciszy, dowódca uroczystości zaprosił Prezydenta Henryka, do zajęcia wyznaczonego miejsca, w części dla gości honorowych. Po przybyciu na miejsce, przywitał się on z osobami, które uprzednio zajęły miejsce. Między innymi z członkami Rady Ministrów Socjalistycznej Republiki Volkianu, Prezesem Trybuny Ludowej, czy delegacjami zaproszonymi, w tym m.in. - Prezydentem Federacji Nordackiej, Prezydentem Egvallandu, Kanclerzem RZP, czy Prezydentem Magnifikatu. Po zajęciu miejsca, przez Prezydenta, dowodzący uroczystością, który ustawił się po środku szeregu żołnierzy, na wysokości orkiestry reprezentacyjnej, rozpoczął wydawać rozkazy.

- Pododdziały-baczność! - grzmiał gromki głos generała Komara. Po chwili dodał - Na prawo-patrz! Poczet flagowy, do podniesienia flagi państwowej-wystąp! - kontynuował, równie energicznie, niczym odgłos grzmotu, niesiony przez wiatr.

Po tym rozkazie, z szeregu wystąpił poczet flagowy. Trzech żołnierzy w umundurowaniu Garnizonu Krasnodarsk, który również wystawił swoich żołnierzy, do uczczenia pamięci nad poległymi volkiańskimi braćmi, zmierzał najpierw w stronę Pomnika Poległych Żołnierzy Volkiańskich, aby oddać hołd pomnikowi, czyli tym samym żołnierzom i funkcjonariuszom, którzy przelali swoją krew w walce. Następnie, w rytm wygrywanego cały czas przez Orkiestrę Reprezentacyjną VAL Marszu "Rotmistrz" udali się w stronę masztu flagowego. Tam też, gdy dotarli na jego miejsce, flagowy rozpoczął montowanie flagi państwowej na maszt. Orkiestra asystowała im grając tremolo. Następnie, rozpoczęto odgrywać sygnał VAL, czyli popularne "Słuchajcie wszyscy". Po chwili głos znów zabrał dowódca.

- Z okazji Dnia Pamięci Żołnierzy Volkiańskich Poległych Poza Granicami Kraju, flagę państwową-podnieść - nakazał.

I tak też się stało. Flaga państwowa została wciągnięta, przy akompaniamencie orkiestry, odgrywającej oficjalny hymn volkiański - Pieśń "Świętą Wojnę". Historia tej pieśni, która później stała się hymnem Volkianu jest tak, jak historia Narodu Volkiańskiego - pełna krwi. Krwi ludzi, którzy walczyli w obronie swojej ojczyzny, ku chwale swojego kraju, wyzwalając inne ludy i narody z niewoli. Nieśli właśnie w bój, tą właśnie pieśń. Zarówno, przeganiając ardemski imperializm z Doctriny, jak i pokonując imperialistyczną dżumę, z jaką musieli się mierzyć mieszkańcy Zwierzogrodu, z której VAL ich wybawiło. Wielkie podziękowania należą się, dla władz miasta, które wyraziły zgodę na organizacje tych uroczystości właśnie na terenie Metropolii. To właśnie tutaj bowiem, miejsce doczesnego spoczynku znalazło miejsce setki, jak nie tysiące dzielnych, zaprawionych w boju volkiańskich żołnierzy, którzy za wszelką cenę, chcieli przeciwstawić się dżumie monarchistyczno-imperialistycznej, wyzwalając przy tym, uciskany lud muratycki.

- Pododdziały-baczność, na prawo-patrz. Apel pamięci - gdy zakończono odgrywanie hymny, głównodowodzący wydał rozkaz, przywołujący do apelu pamięci, który odczyta oficer z Garnizonu Krasnodarsk płk. Joachim Abel.

- Rodacy! Wzywam Was dziś, do apelu pamięci w miejscu szczególnym, dla każdego żołnierza, dla każdego Volkiańczyka. W miejscu, gdzie spoczywają setki volkiańskich bohaterów, którzy oddali życie, w obronie swoich przekonań, aby uczcić ich pamięć, w rocznicę rozpoczęcia krwawego oblężenia Zwierzogrodu. Dzisiaj my, musimy udowodnić, że pamiętamy o nich i nigdy nie zapomnimy. Wzywam robotników i chłopów, którzy odważyli się przeciwstawić ordom imperialistów, zniewalających ich samych, biorących udział w Wielkiej Rewolucji Proletariackiej. Stańcie - do apelu. Wołam żołnierzy Volkiańskiej Armii Ludowej, członków I Grupy Interwencyjnej VAL, która stawiła się na wezwanie Zwierzchnika Sił Zbrojnych i broniła volkiańskiej racji stanu. Przywołuję pamięć żołnierzy Volkiańskiej Armii Ludowej, członków II Grupy Interwencyjnej VAL, która nie bała się walczyć, wiedząc jaka będzie cena. Stańcie - do apelu! Wzywam funkcjonariuszy Policji Muratyckiej, którzy stawili się na wezwanie volkiańskich braci i pomogli w walce z monarchistyczną dżumą. Stańcie - do apelu. Do Was wołam, lotnicy Volkiańskich Wojsk Powietrzno-Kosmicznych, marynarzy Unijnej Marynarki, którzy wiedząc, jakie mogą być konsekwencje, nie bali się stanąć na wezwanie. Przypominam o wszystkich znanych i nieznanych, poległych volkiańskich braciach, którzy zginęli jako bohaterowie, oddając życie za Volkian, za jego sojuszników. Stańcie - do apelu. Ciebie Wołam, Imperatorze Palpatajnie, twórco Państwa Volkiańskiego i Sił Zbrojnych Volkianu. W sposób szczególny przywołuję Jurija Kovala, poległego jako bohater, podczas pełnienia swoich funkcji publicznych. Stańcie - do apelu. Zwracam się do Was, pamiętajcie o wszystkich tych, którzy zapisali się krwią na kartach historii, walcząc za Lud Pracujący Volkianu, oraz jego sojuszników. Chwała bohaterom!

Po odczytaniu Apelu Pamięci, miała nastąpić zmiana warty. Następnie ceremonia złożenia wieńców i przemówienia zaproszonych gości.

[Henryk Wespucci]

Po zajęciu miejsca, przez oficera odczytującego apel pamięci, miała nastąpić główna część dzisiejszych obchodów - uroczysta zmiana warty na posterunku honorowym przy Pomniku Poległych Żołnierzy Volkiańskich. Warty wystawiło aż 11 formacji, biorących udział w dzisiejszych uroczystościach.

- Pododdziały-baczność! Na ramię-broń! - zakrzyknął gen. dywizji Komar - Do nogi-broń! Dowódcy wart-do mnie! - kontynuował głównodowodzący obchodami.

Dowódcy wart ze wszystkich jedenastu formacji wystąpili z kolumn swoich formacji, udając się w stronę gen. Komara, stojącego przed pomnikiem, gdzie za chwilę miała się odbyć uroczysta zmiana wart. Cała jedenastka oddała honory generałowi dywizji Aleksiejowi Komarowi.

- Pododdziały-spocznij! - odparł zdecydowany głos generała, który podszedł w kierunku pierwszego dowódcy warty (od jego lewej strony), oboje jednocześnie oddali sobie honory (z pomocą szabel).

- Panie generale! Dowódca warty - kapitan Iksiński, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiły Siły Lądowe - odparł pierwszy z dowódców. Po odebraniu meldunku, generał przesunął się na przeciwko drugiego oficera, wzajemnie oddając sobie honory.
- Panie generale! Dowódca warty - porucznik Szczodry, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiły Wojska Powietrzno-Kosmiczne - odparł drugi dowódca.
- Panie generale! Dowódca warty - komandor Gadziński, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Marynarka Wojenna - odparł trzeci oficer.
- Panie generale! Dowódca warty - kapitan Sievierny, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiło Dowództwo Garnizonu Krasnodarsk - odparł czwarty dowódca.
- Panie generale! Dowódca warty - podporucznik Jaromirski, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Żandarmeria Wojskowa - rzekł kolejny oficer.
- Panie generale! Dowódca warty - nadkomisarz Felman, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Milicja Obywatelska - odrzekł funkcjonariusz.
- Panie generale! Dowódca warty - podkomisarz Iżydar, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiły Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej!
- Panie generale! Dowódca warty - inspektor Lutosławski, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Straż Ochrony Kolei - odparł ósmy oficer.
- Panie generale! Dowódca warty - major Zapalony, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Służba Więzienna.
- Panie generale! Dowódca warty - porucznik Dima, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Straż Graniczna.
- Panie generale! Dowódca warty - kapitan Fonetyk, melduje wartę gotową do uroczystej odprawy. Wartę wystawiła Państwowa Straż Pożarna - odparł ostatni oficer.

Po odebraniu meldunku głównodowodzący nakazał wstąpić dowódcom do szeregu. Po ich wstąpieniu, generał wydał komendy - baczność, na ramię broń, prezentuj broń. Po chwili wydał jednak najważniejszy puki co rozkaz - "Służba Wartownicza", by po chwili orkiestra asystująca orkiestra odegrała sygnał "Służba Wartownicza"

- Poddziały na prawo-patrz! Dowódca warty z Dowództwa Garnizonu Krasnodarsk - dokonać zmiany warty, na posterunku honorowym, przy Pomniku Poległych Żołnierzy Volkiańskich. Zmiana - wystąp. Równaj-do środka! - grzmiały kolejne komendy generała.

I tak, w rytm marszu wygrywanego przez orkiestrę, 22 osobowa zmiana warty wraz z oficerem prowadzącym zmierzała w stronę posterunku honorowego, by zastąpić dwóch oficerów, schodzących z warty. Obserwują bowiem państwo żołnierzy, którzy pilnują pomnika dzień, w dzień, strzegąc go, wraz z całym cmentarzem, gdzie spoczywają volkiańscy wyzwoliciele. Volkiańscy bohaterowie. Po zmianie warty, oficer prowadzący wrócił do szeregu, wraz ze schodzącymi żołnierzami, ze służby wartowniczej.

- Pododdziały-spocznij - zabrzmiała kolejna komenda.
- Za chwilę nastąpi ceremonia składania wieńców, prosimy delegacje o zajęcie miejsc za swoimi wieńcami - odezwał się głos przez głośniki.

Po chwili delegacje, na czele z delegacjami volkiańskimi ustawiły się za swoimi wieńcami, które zostały wprowadzone na plac, dokładnie przed miejscami honorowymi dla gości. Większość z nich, przyozdobiona była w czerwono-biało-czerwone szarfy, nawiązujące do barw Volkianu. Inne w niebiesko-biało-czerwone, nawiązujące do flagi Federacji Nordackiej. Jeszcze inne wieńce, były ozdobione w jeszcze inne szarfy. Za chwilę, gdy wszystkie delegacje zajmą swoje miejsca, rozpocznie się ceremonia składania wieńców, a następnie możliwe będzie zabranie głosu.

[Henryk Wespucci]

Jako pierwszy proporzec miał złożyć Prezydent Volkianu, zwierzchnik Sił Zbrojnych - Henryk Wespucci. Był to bez wątpienia jeden z najładniejszych wieńców, pokazujący wielkość Prezydenta i jego szacunek, dla poległych bohaterów. Wieniec składa Prezydent Socjalistycznej Republiki Volkianu, pan Henryk Wespucci. Asystuje mu - Szef Biura Politycznego Kancelarii Prezydenta - Jurij Novak. Po złożeniu wieńca, przez dwóch żołnierzy Garnizonu Krasnodarsk, Prezydent uklęknął przed pomnikiem, aby poprawić szarfy na wieńcu. Następnie cała dwójka oddała hołd pomnikowi, udając się w stronę księgi pamiątkowej, żeby wpisać się na nią. Następnie wieniec składa Prezes Rady Ministrów Socjalistycznej Republiki Volkianu, pan Jan Marcinkiewicz. Towarzyszą mu - Minister Sportu i Turystyki - Swietłana Dziuba, oraz Minister Finansów i Gospodarki - Szasza Diatłow. Następnie, wieniec składa Ministerstwo Wojny i Propagandy. W imieniu Ministra Jana Lubomira-Dostojewskiego, który z racji przygotowań do jutrzejszej Wielkiej Parady, nie mógł być tu dziś razem z nami, wieniec składa Sekretarz Stanu w Ministerstwie Wojny i Propagandy - Michail Pyrkosz. Wieniec składa Prezes Trybuny Ludowej - sędzia Ludomir Wostok. Następnie, wieniec składa Delegacja Wyższych Uczelni Volkiańskich. Delegacji przewodniczy prof. dr. hab. Róża Kominiarek, prorektor Krasnodarskiego Uniwersytetu Państwowego. Towarzyszą - prof. dr. hab. Sławomir Zapadny, rektor Politechniki Stołockiej, prof. Janina Pieprzyk, rektor Wyższej Akademii Rolniczej w Sarjeńsku. Wieniec składa Związek Organizacji Młodzieżowych. W imieniu organizacji, wieniec składa harcmistrz Beata Kozidrak, Naczelnik Organizacji Harcestwa Volkianu.

Następnie, wieńce składały pozavolkiańskie, zaproszone delegacje. Jako pierwsza, wieniec złoży delegacja władz centralnych. Wieniec składa Prezydent Federacji Nordackiej, Alfred Fabian von Tehen-Dżek, w imieniu władz federalnych Federacji Nordackiej. Następnie, wieniec od Egvallandu składa delegacja egvallandzka, delegacji przewodniczy prezydent Artur Kardacz von Hohenburg. Dalej, wieniec od Republiki Zjednoczonej Prowincji składa delegacja pod przewodnictwem kanclerza Harrisona Wellsa. Za nim, wieniec składa delegacja z bratniej Republiki Ludowej Magnifikatu. Delegacji przewodniczy prezydent Tarsycjusz Operar. Prezydent Ludowej Republiki Magnifikatu Tarsycjusz Operar wraz z asystującymi żołnierzami przeszedł przed pomnik. Żołnierze Volkiańskiej Armii Ludowej położyli wieniec, a lekki wiatr lekko poruszał płatkami kwiatów. Prezydent Operar pokłonił się przed pomnikiem z wieńcem, oddał się chwili refleksji, a potem zajął miejsce. Ostatni wieniec złożyły władze miasta Zwierzogród - w ich imieniu wieniec złożył prezydent Zwierzogrodu - Kaspar Waksman. Teraz, po sygnale uwaga i zajęciu miejsc, przez delegacje, rozpoczął swoje przemówienie Henryk Wespucci.

[nofficial]Obywatelki! Obywatele!

Stoimy dziś w miejscu wyjątkowym dla Narodu Volkiańskiego. Stoimy nad mogiłami tych, którzy przelali swoją krew dla wolności swojej, swojego kraju, oraz innych narodów. Miejsc takich, jak to w Volkianie, czy całej Federacji Nordackiej jest pełno. Są często jedynym świadectwem waleczności volkiańskich żołnierzy, którzy ginęli za swoje ideały. Po tamtych wydarzeniach często nie ma już nic. Państwa, za które volkiańscy wojownicy walczyli - wyparły się ich. Przypisywały im same haniebne czyny, jakich to nigdy się nie dopuściły, wymazując z pamięci ich bohaterskie czyny tych, który oddali życie za kraje, narody, które dziś wypierają się ich. My, jako następcy tych wielkich Volkiańczyków jesteśmy zobowiązani pamiętać o ich bohaterskich czynach i przypominać światu o nich.

Ogrom tego cmentarza pokazuje jednoznacznie straty, jakie poniosło VAL, oraz Policja Muratycka, podczas oblężenia Zwierzogrodu, wyzwalajć go od ord imperialistycznych monarchów. Żołnierze z Volkianu, żeby udowodnić to, że chcą dobrze nawet dla mieszkańców Zwierzogrodu, postanowili naprawić wszelkie szkody, wyrządzone przez działania wojenne, zarówno stronę volkiańską, jak i imperialistów. Volkian właściwie nie musi już nikomu udowadniać nic. Władze volkiańskie, oraz obywatele Volkianu nie są ludźmi słowa. Jesteśmy ludźmi czynu. Wykonaliśmy wiele dla Unii Trzech Narodów, Federacji Nordackiej. Co dostaliśmy w zamian? Niejednokrotnie byliśmy nazywani imperialistami, wrzodami, śmieciami. Umniejszano nasze ambicje, do stania się prowincją, bo Volkian i jego obywatele na to zasługiwali. Teraz to inni powinni udowodnić, że byli warci tego, żeby Volkian stanął za nimi murem.

Volkian nie chciał nigdy wojny. Był jednak do niej zmuszany. Volkiańczycy musieli walczyć, by przetrwać. Obce kraje, konkurencyjne prowincje tylko czekały na potknięcie Volkianu. Volkian musiał być silny żeby przetrwać. Dziś Volkian jest potęgą. Nie bójmy się tego powiedzieć. Wszystko to zasługa, życzliwych przyjaciół Narodu Volkiańskiego. Dziękuję, że tak tłumnie odpowiedzieli oni na zaproszenia. Volkian nigdy nie zapomina o swoich sojusznikach w potrzebie. Volkian był i będzie stawał w obronie swoich racji, racji swoich sojuszników. Będzie pomagał Ludowi Pracującemu, uciskanemu przez władze, które nie wsłuchują się w jego potrzeby. Każdy żołnierz volkiański, mimo zarzucanych mu niejednokrotnie haniebnych czynów, podejmuje działania w dobrej mierze. Dziękuję bardzo serdecznie. Niech żyją volkiańscy, często bezimienni bohaterowie. Nie dajmy zapomnieć o nich.[/nofficial]

Po tych słowach Prezydent Wespucci zakończył swoje przemówienie i zszedł z mównicy, zasiadając na swoim miejscu. Teraz głos mogli zabrać przedstawiciele innych zaproszonych, bądź nie zaproszonych delegacji, włącznie z obywatelami. Dziękujemy za każde przemówienie, czas poświęcony na jego napisanie, oraz za samo przybycie.

[Tarsycjusz Operar]

Do przodu podszedł Sekretarz Generalny Komitetu Centralnego Partii Robotniczej, Prezydent Ludowej Republiki Magnifikatu Tarsycjusz Operar, gdzie wygłosił krótkie przemówienie:

Towarzyszu Prezydencie,
Drogi ludu pracujący miast i wsi,
Dostojni goście,

 Na początku pragnę podziękować za zaproszenie na dzisiejsze uroczystości.
Celebrujemy dziś pamięć żołnierzy Volkiańskich, którzy zginęli poza granicami kraju. Oddali bowiem życie za pokój, za Ojczyznę, za ideę i ludzi.
Napisane jest, że nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie oddaje za przyjaciół swoich.
Cześć Tym, których zaangażowanie sprawiło, iż obecnie Socjalistyczna Republika Volkianu jest wolna.
Życzę aby ta miłość, która w sercach każdego volkiańczyka jest wzrastała nieustannie.

Dziękuję

[Artur Kardacz]

Przesłano pocztówka z urlopu. 

(-) A. Kardacz

III Prezydent Egvallandu