Rozmowy biznesowe

[Erik Otton von Hohenburg]

Po kilku godzinach lotu helikopterem nad Królestwem Netopi, Erik w końcu doleciał na wyspę Nowa Hirshbergia, gdzie wylądowali na lądowisku przed pałacem JKM Artura. Nim śmigła helikoptera przestały się obracać, Erik poprawił swoje okulary przeciwsłoneczne i wysiadając, ruszył w kierunku wejścia aby złożyć Królowi następującą propozycje:

— W mieście Nadmorzec działa elektrownia węglowa, jednak w skutek nieefektywnego zarządzania i wyniszczającej całe miasto korupcję, zakład znalazł się na skraju bankructwa. Jedynym ratunkiem dla elektrowni, jedynego dostawcy energii elektrycznej dla miasta i okolic jest jego sprzedaż.

jako właściciel Zakładów Energetycznych "Energo" chętnie zakupie elektrownie za cenę 100.000 marek, myślę że zmiana zarządu zapobiegnie jej zamknięciu co odbiłoby się fatalnie na gospodarce całego Regionu Królewskiego (wszakże jest to jedno z największych miast Egvallandu).

***

Godzinę ppóźniej, w niewielkiej sali w lewym skrzydle pałacu rozpoczęły się rozmowy, jednak nie miały one dotyczyć elektrowni w pobliskim mieście, a czymś co ich zdaniem było znacznie istotniejsze, coś o wadze sprawy państwowej. 

— Prezydent zgodził się przelać na konto firmy "Energo", kwotę miliona marek, o jaką zabiegaliśmy — dzięki tym środkom jesteśmy w stanie rozbudować elektrownie w Huryii, a następnie rozpocząć budowę sieci elektroenergetycznej w zachodnim Albionie. — mówi jeden z przedstawicieli "Energo". — aby ten plan zrealizować potrzebujemy uzyskać surowce i maszyny od przedsiębiorstw z Albiońskiego Okręgu Przemysłowego, które Wasza Wysokość kontroluje. Przydałaby się również transport na miejsce, i nie widziałbym przeszkód, aby Egvallandzka Liga Morska i Kolonialna pośredniczyła przy transporcie tych dóbr na tereny zachodniego Albionu. 

Zapadła chwilowo cisza, Erik puścił kłębek dymu paląc fajkę i obrzucił wszystkich zebranych w pomieszczeniu, swoim nieprzyjaznym i krótkim spojrzeniem poczym rzekł:

— czy jesteście państwo gotowi na to aby przystanąć na nasze warunki? sześćset tysięcy marek za transport i sprzedaż niezbędnych materiałów do Al-Aleman i sto tysięcy za elektrownie w Nadmorzcu...? 

C. D. N

[Artur Kardacz]

Do gabinetu królewskiego wszedł właśnie spóźniony Król Artur. Szybko przywitał się z zebranymi gośćmi i usiadł za wielki biurkiem, na końcu gabinetu. Gdy Hrabia Erik zadawał swoje pytanie, wyjął z szafki biurka flaszkę Albiońskiej whisky i nalał trunek do szklaneczki.

- sześćset tysięcy marek to uczciwa cena, panowie z Ligi Morskiej zajmą się transportem waszych towarów. Jeśli chodzi o elektrownię... mogę sprzedać wam za osiemdziesiąt tysięcy i tak uznajcie to za promocję.  Tylko weźcie się szybko...

Bierzę łyk whisky

... do roboty. Zależy mi aby elektrownia znowiła działalności za cztery maks pięć miesięcy. Jeśli będzie trzeba przyśle dodatkowych ludzi do pracy. Jeszcze jakieś pytania? Spieszę się na golfa z Lordem Fitzjamesem.....

[Erik Otton von Hohenburg]

Znowu zapadła chwila niezręczniej ciszy, tak jakby nikt nie był przygotowany na taką właśnie propozycje ze strony Króla Netopi. Erik ponownie z dziką rozkoszą zaciągnął się dymem fajki i odrzekł:

— zgadzamy się na takie warunki, zatem umowa stoi. — poczym zwrócił się no notariusza siedzącego po jego prawej stronie — Proszę przygotować stosowny projekt umowy. 

Ten zaś posłusznie zaczął wprowadzać stosowne zmiany w szablonie jaki znajdował się w jego laptopie, a chwilę wyciągnął z drukarki leżącej kilka metrów dalej dwa jednobrzmiące egzemplarze projektu umowy, gotowe do podpisania. 

UMOWA KUPNA - SPRZEDAŻY

zawarta dnia 7 lipca 2019 r. w Fort Nowa Hirshbergia pomiędzy:

Królestwem Netopi reprezentowanym przez  JKM Artura Kardacza von Hohenburg 

zwanym dalej Sprzedającym

a

Zakładami Energetycznymi "Energo" reprezentowanymi przez Erika Ottona von Hohenburg 

zwanym dalej Kupującym.

§1

Sprzedający sprzedaje a Kupujący kupuje:

1.) Elektrownie Węglową w Nadmorzcu. 

2.) 10000 ton Miedzi 

3.) 1000 ton Aluminium 

4.) 0.5 ton Selenu 

§2

Kupujący zapłaci Sprzedającemu cenę sprzedaży w wysokości 680.000 marek egvallandzkich do dnia 14 lipca 2019 r. na rachunek bankowy Sprzedającego. 

§3

Wydanie rzeczy nastąpi do dnia 8 lipca. 

§4

Z uwagi na gwarancję producenta strony wyłączają odpowiedzialność Sprzedającego z tytułu rękojmi.

§5

Sprzedający oświadcza, iż przedmiot umowy jest wolny od wad fizycznych i prawnych.

§6

Wszelkie zmiany niniejszej umowy wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.

§7

W sprawach nieuregulowanych umową zastosowanie mają przepisy Kodeksu Cywilnego.

§8

Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej. 

[Artur Kardacz]

JKM Artur wyciągnął pióro i szybkim ruchem ręki podpisał dokument  Artur Kardacz von Hohenburg. Po czym powiedział.

- Bardzo się cieszę że nasza współpraca układa się po naszej myśli. Zaraz wykonam telefon do szefów Albiońskich zakładów przemysłowych, żeby przygotowali już towar. Myślę że w ciągu kilku dni powinniście je dostać..... a tym czasem jeśli na ktoś ochotę na golfa, to zapraszam.

Król wstał i pożegnał się ze wszystkimi gośćmi, zabrało mu to trochę czasu ponieważ w gabinecie królewskim znajdowało się wiele osób. Przedstawiciele firmy Energo, członkowie Ligi Morskiej, biznesmeni z Albionu oraz sam Wiceprezydent. Gdy skończyła się już długa ceremonia pożegnania, Król wyszedł z gabinetu w eskorcie strażników KSZ.

[Erik Otton von Hohenburg]

Pozwolę sobie odświeżyć ten wątek, ale może bez narracji. 

W ramach rozruszania naszej rodzimej gospodarki oraz narracji w lennach, chciałbym zaproponować Waszej Królewskiej Wysokości umowę, podobną do tej jaką podpisaliśmy ze Starostwem W-y Winewy. Pytanie brzmi czy w Nowej Hirshbergii znajduje się magazyn dostatecznie pojemny, lub port w którym można byłoby składować towary, które następnie moglibyśmy eksportować na rynki zagraniczne? (np. volkiański, a w przyszłości może również na rynek bialeński?). 

[Artur Kardacz]

Niestety nie mamy na tyle dużego magazynu ani portu, który to raczej spełnią rolę małego portu rybackiego. Możliwość dokowania tam wielki okrętów transportowych jest niemożliwa.

[Erik Otton von Hohenburg]

Rozumiem, ale może istnieje inna możliwość nawiązania między nami jakiejś współpracy gospodarczej?

[Artur Kardacz]

Obecnie nie widzę sensu współpracy z Pańską firmą, przykro mi jednak wasze usługi nie są tutaj potrzebne.