Koronacja Króla Hulenwadu

[Waksman]

Dnia 27 czerwca 2019 roku, w nieoficjalnej stolicy Królestwa Hulenwadu - Alawancji - na Głównym Placu w centrum miasta została zbudowana specjalna scena, na której ok. godziny 16 miała odbyć się koronacja nowego Króla nowo powstałego II Królestwa Hulenwadu - Alfreda Fabiana von Tehen-Dżeka. Koronacji miał dokonać przedstawiciel Komitetu Założycielskiego czyli Kaspar Waksman. Tuż przed godziną 16 na plac przyjechała limuzyna z Kasparem, który następnie udał się na swoje miejsce obok tronu, na którym już za niedługo miała zasiąść nowa głowa państwa Hulenwadów.

[Alfred Fabian]

Przed godziną 18 dopiero jednak pojawiła się na horyzoncie tajemnicza sylwetka. Jadący konno mężczyzna nie wyglądał na króla, raczej na rycerza, który w lśniącej zbroi chronić miał swojej ziemi, chociażby zakrywając ją swoją własną piersią, pozwalając przelać krew. Ale zbroi nie miał, a już na pewno nie lśniącej. Szata szlachecka, wyraźnie utrudniała nowemu królowi ruchy, przez co asysta, w której przemieszczał się przez kolejne ulice miała bardzo trudne zadanie, aby nie dopuścić do upadku. Włosy lekko roztrzepane, chociaż wszystko wskazywało na to, że władca dbał o nie i starał się je ułożyć w bardzo wykwintną fryzurę.

Alfred Fabian podjechał tak daleko, jak na to pozwalały barierki, dozwalając swoim nowym poddanym ujrzeć władcę z bliska, jak również złożyć pokłon przed jego obliczem. Był to niejako symbol - tego, że jako głowa państwa zamierza być przede wszystkim dla ludu, nie dla siebie, że będzie dbał o jego interes w pierwszej kolejności, nie o swój własny. Dalej jednak musiał pójść już na piechotę. Po drodze ucałował w czoło dzieci, które również postanowiły się zebrać i ujrzeć koronację. To właśnie one były przyszłością Królestwa, które długo jeszcze miało prosperować.

Przyszły Król podszedł do przedstawiciela komitetu założycielskiego Kaspara Waksmana, po czym, wymieniając się uprzejmościami oddał głos Prezydentowi Federacji Nordackiej, a do niedawna, również Republiki Muratyki, której częścią Hulenwad był.

[Waksman]

[nofficial]Drogi Alfredzie,
Zebrani goście!

Jest mi niezmiernie zaszczyt być z wami tutaj w takich okolicznościach. Królestwo Hulenwadu weszło do Republiki Muratyki na początku XX wieku. Wtedy to przez ponad 100 lat było jej częścią aż do dzisiaj. Odrodzone Królestwo Hulenwadu znowu widnieje na mapach. Wraz z Komitetem Założycielskim staraliśmy się jak najlepiej odwzorować historyczne granice tego kraju. W mojej opinii - udało się nam. Wierzę, że Alfred Fabian von Tehen-Dżek poprowadzi Królestwo Hulenwadu dobrą drogą, która przyniesie Królestwu same profity. Teraz przejdziemy do koronacyjnej części naszej uroczystości. Proszę wszystkich o powstanie. Alfredzie, podejdź proszę pod tron[/nofficial]

Wszyscy zebrani na placu, który siedzieli natychmiast wstali czekając na kulminacyjny moment uroczystości.

[Alfred Fabian]

Alfred Fabian von Tehen-Dżek majestatycznym krokiem podszedł do tronu. Na jego twarzy nie malowało się jednak zaniepokojenie, czy stres, a duma, że to właśnie on pokieruje narodem Hulenwadzkim przez kolejne dni, tygodnie, miesiące, a nawet lata. Na chwilę, naszła go myśl, aby podnieś tron i trzymać nad głową, ale z racji powagi sytuacji powstrzymał się od tego czynu.

[Waksman]

Gdy Alfred podszedł do tronu, Waksman dobył królewskiego jabłka oraz berła, mówiąc:

Wręczam ci te insygnia królewskie jako symbol Twojej władzy na tych terenach. Obyś władał dobrze i rozważnie.

Po tych słowach wręczono Alfredowi jabłko do lewej ręki oraz berło do prawej. Po chwili jeden z pomocników nałożył na głowę Alfreda ostatnie insygnium królewskie - korone. Następnie poproszone nowego Króla Hulenwadu o zabranie głosu.

[Alfred Fabian]

Narodzie Hulenwadzki!

[size=125][size=100]Dzisiejszy dzień jest dniem pięknym. To właśnie dzisiaj odbywa się moja koronacja. Warunki klimatyczne jedynie ku temu sprzyjają. Spójrzcie teraz na południowy zachód, gdzie słońce dopiero zaczyna chylić się ku zachodowi. Słońce zawsze było symbolem Muratyki, od zawsze obecne na jej symbolach narodowych. To właśnie ono cieszyło nas rankiem i żegnało wieczorem wyznaczając porę snu. Na nim również nasi praprzodkowie wyznaczali cykl dobowy, dzięki niemu wiedzieli, która jest godzina. Teraz nie jest ono już nam tak potrzebne - mamy zegarki, które pokazują nam godziny, planując cały dzień. Zatrzymajmy się jednak na chwilę i zastanówmy, czy nie za bardzo przejmujemy się czasem. To właśnie jest nasz problem - zbyt często sądzimy, że coś nadejdzie szybko, że każdy będzie punktualny, a każda wypowiedź pojawi się dokładnie o zaplanowanej godzinie. [/size][/size]

[size=125][size=100]Właśnie w tą refleksją wkraczam dzisiaj na tron II Królestwa Hulenvadu, Królestwa, które niedługo będzie przodującą częścią całej Republiki Zjednoczonych Prowincji, która pokaże, że czas jest nam na rękę, a dalszy jego upływ będzie na nas wpływał jedynie pozytywnie. Nie zapewniam, że wszystko będzie się działo błyskawicznie. Tak jak mówiłem - nie możemy się przejmować tak bardzo czasem. Warto poczekać te kilka godzin, dni dłużej, aby otrzymać coś zdecydowanie wartościowszego, aniżeli w wersji surowej. Nie zawsze pośpiech się opłaca i mam nadzieję, że wstępując na tron tego pośpiechu nie będzie.[/size][/size]

[size=125][size=100]Dzisiaj jednak wszystko dzieje się szybko i dynamicznie. Nie przerywajmy już tego i pozwólmy rzeczom dziać się dalej. Na mojej głowie mam koronę - jednak przywdziewać ją będę jedynie w sytuacjach oficjalnych. Berło i jabłko to również insygnia, które będą częściej spoczywały, aniżeli były używane. Jednak ich przeznaczenie będzie mi ciągle tkwiło w głowie. Będę władcą sprawiedliwym i spokojnym, a przypuszczenia pozostawię jedynie dla siebie. Dążąc do równowagi, dobra i rozwagi.[/size][/size]

[size=125][size=100]Dziękuję wam wszystkim, tak tłumnie zgromadzonym za zaufanie i mam nadzieję, że was nie zawiodę[size=140][size=100].[/size][/size][/size][/size]

[size=125][size=100][size=140][size=100]Wiwat![/size][/size][/size][/size]

[Waksman]

Kaspar podszedł do Alfreda, i począł mówić:

Alfredzie! Jakie imię koronacyjne przybierasz?

[Alfred Fabian]

Alfred odpowiedział, zachowując dynamiczne tempo koronacji

Wasza ekselencjo. Niniejszym przyjmuję imię Alfred Fabian quae Cierpliwy

[Waksman]

Alfredzie Fabianie Cierpliwy - przysięgnij przed Ludem Hulenwadzkim, że będziesz nim władał mądrze i dobrze, że wyprowadzisz go na szczyt i nie doprowadzisz do jego upadku. Że będziesz dbał o kraj, i będziesz strzegł jego granic.

[Alfred Fabian]

Przyrzekam przed Bogiem i ludem, na koronę, berło, jabłko i życie własne.