[Budowa] Stołeczna Hala Sportowo-Widowiskowa "Stodoła"

[Henryk Wespucci]

[pap=mgvol]Szanowni Państwo!


Jako p.o. Ministra Gospodarki Socjalistycznej Republiki Volkianu mam zaszczyt rozpocząć budowę Stołecznej Hali Sportowo-Widowiskowej "Stodoła". Co prawda w Krasnodarsku istnieje już obiekt sportowo widowiskowy, a mianowicie Hala Ludowa, jednak przy organizacji wielu wydarzeń ogranicza nas jej konstrukcja, która to jest dosyć specyficzną i dziś już lekko przestarzałą. Na tamte czasy był to najnowocześniejszy budynek tego typu, jednak mamy już XXI wiek, czasy się zmieniają. Zmieniają się również potrzeby związane z organizowaniem imprez masowych. Już podczas organizacji w naszym mieście finału Uniowizji mieliśmy problemy. A co myśleć o jeszcze większych problemach.


Nie oznacza to jednak że będziemy burzyć halę ludową. Nie odstawimy jej w kąt. Obie hale będą się bardzo dobrze dopełniały. Zgodnie z projektem "Stodoła" ma pomieścić do 40 tysięcy osób i zawierać wszystkie najnowsze zdobycze techniki. Jako że za budowę odpowiedzialny jest Społeczny Komitet Budowy możecie również i Wy mu pomóc! Wystarczy opisać prace jakie się wykonało w związku z danym etapem prac. Partia nie zapomni o osobach które budowały halę!


Jak dokładniej budujemy? Piszemy post narracyjny (im dłuższy tym lepiej) i go wysyłamy. Pamiętajmy, że odstęp pomiędzy kolejnymi naszymi postami nie może być mniejszy niż 2 godziny. Jeden post daje (w zależności od jakości i długości) od 1 do 50 jednostek pracy. Dodatkowo podczas prac mogą wydarzyć się zdarzenia losowe, za które uczestnikom akcji mogą zostać przyznane specjalne jednostki pracy od 100 do 200, jeśli dobrze się z nim uporają. Po zakończeniu każdego etapu budowy publikowana jest rozpiska osobowa - kto ile punktów zdobył.


Etapy budowy:
1. Budowa fundamentów (do zakończenia potrzeba 320 jednostek pracy)
2. Postawienie ścian (do zakończenia potrzeba 360 jednostek pracy)
3. Montaż dachu (do zakończenia trzeba 200 jednostek)
4. Montaż okien, instalacji elektrycznej, gazowej itd. (do zakończenia trzeba 420 jednostek pracy)
5. Malowanie i ostatnie prace wykończeniowe (do zakończenia trzeba 110 jednostek pracy)


Ja tymczasem wkopuję pierwszą łopatę, powodzenia![/pap]

[Waksman]

Chciałoby się napisać sarmackie „pracuję” lub „buduję”, ale u nas, Bogu dzięki, nie na tym to polega

Na teren budowy wszedł wysoki mężczyzna w brązowych, rozczochranym włosach. Miał na sobie kamizelkę odbalskową oraz robocze spodnie. Na ramieniu niósł łopatę, w drugiej zaś ręce trzymał wór cementu. Skierował się ku betoniarce, aby tam przygotować gotową do rozlania mieszaninę. Podszedł do niej, uruchomił maszynę, wsypał potrzebne składniki i zaczął rozrabiać roztwór łopatą którą przyniósł ze sobą. Po ok. 10 minutach mieszania, cent był gotowy do rozlania w sektorze I fundamentów. Odblokował koła betoniarki i począł ją ciągnąć w kierunku wcześniej wspomnianego sektora. Gdy dotarł na miejsce, zawołał kilku swoich kolesi, aby ci pomogli mu rozlać cement. Włożył swoje kalosze i wszedł do sektora. Machnął swoim druhom aby ci poczęli wylewać cement. Jak nakazał, tak zrobili. Szara mieszanina rozlewała się powoli po wyznaczonym kwadracie, a ten w swoich czernych kaloszach wyrównywał go szpadlem zbliżając się do jednego z boków kwadratu. Wyrównał, przyklepał, wyszedł. 1 sektor na 4 ogarnięty. Podszedł do kontenera biurowego, oparł o niego szpadel, zdjął kamizelkę i powiesił ją na uchwycie od łopaty. Potem zniknął w kurzawie dymu który wzniósł się gdy ciężarówka przewożąca materiały przejeżdżała obok. Nikt nie wiedzieli, czy tajemniczy mężczyzna zjawi się na placu budowy ponownie...

[Henryk Wespucci]

Na placu budowy zaczęło pojawiać się coraz więcej wywrotek i betoniarek. Co chwilę przywoziły nowe materiały pod budowę hali. Volkiańscy robotnicy w miarę dalszego wylewania fundamentów sprawdzali, czy wszystko jest zgodne z projektem, a jeśli nie było zgodne szybciutko to korygowali. Mimo że na robotnikach ciążyła pewna presja czasu, tak nie śpieszyli się za bardzo. Wiedzieli że najważniejsza jest jakość. I to ona będzie decydować o wytrzymałości budynku, który ma służyć w zamierzeniach dłużej niż Hala Ludowa.

Pod koniec drugiego dnia prac na placu budowy pojawiła się również czarna wołga. Był to samochód, którym poruszał się architekt hali. Chciał zobaczyć jak idą prace, oraz czy wszystko idzie zgodnie z planem. W końcu to on obiecał Komitetowi Centralnemu, że hala zostanie oddana do użytku jeszcze w tym roku. Przez chwilę planista krzątał się bez celu na terenie budowy, po chwili jednak podwinął rękawy swojej lekko zakurzonej marynarki, wziął stojącą obok niego łopatę i zaczął kopać razem z resztą robotników. Tylko w Volkianie możliwe jest żeby przedstawiciel inteligencji kopał dół razem z przedstawicielem klasy robotniczej.

[Waksman]

Na plac budowy wszedł mężczyzna - ten mężczyzna. Nikomu nieznany, ani z ubioru, ani z twarzy. Ludzie na placu mówili na niego "Zenek". Czemu? Tego nie wie nikt. Zenek podszedł do kontenera przy którym wcześniej zostawił swoją łopatę oraz kamizelkę, którą zaraz założył. Łopatę szybkim ruchem oparł na ramieniu, i począł iść w kierunku wcześniej wylanych fundamentów. Koledzy Zenka już wcześniej zalali cementem sektor II i III, więc jemu przypadło zlanie sektora IV. Zenek szybko poleciał i przytargał wielką, pomarańczową betoniarę. Wrzucił do niej potrzebne składniki i włączył. Przysiadł, odpalił faję i czekał aż cement się rozrobi.
Po około 5 minutach czekania roztwór był gotowy. Zenek zgasił faję, chwycił za betoniarkę, i począł taszczyć ją w kierunku sektora IV. Gdy już tam dotarł rozpoczął wylewanie cementu na pozostałą część fundamentów. Zajęło mu to około 20 minut. Zenek starał się, aby nie wdepnąć w świeżo wylany cement, gdyż to mogłoby go kosztować utratą pracy.
"Cement wylany, fundamenty zrobione, robota skończona" - rzekł do siebie Zenek. Następnie udał się pod ten sam kontener trzymając łopatę, aby tam wraz z kamizelką ją zostawić. Tak też uczynił i po 5 minutach opuścił plac budowy nie żegnając się nawet ze swoim najlepszym kolegą - Zbigniewem.

[Henryk Wespucci]

Kolejnego dnia kolejni robotnicy, którzy przyjechali do pracy swoim starym, przedpotopowym Ikarusem rozpoczęli pracę. Z racji ostatnich trudnych warunków atmosferycznych stawianie fundamentu troszeczkę się opóźniło, dlatego dziś pracownicy musieli pracować z zwiększoną wydajnością. Postępom prac przypatrywała się nie tylko lokalna społeczność, ale również dygnitarze partyjni. Obiecali do końca roku oddać Stodołę, wiec nie ma to tamto, musi do 31 grudnia stać w całej okazałości...

Na miejsce przyszedł też Henio, zwykły robotnik, który po wysłuchaniu codziennego biadolenia brygadzisty znów zaczął jeździć taczką tam, i tam obok no i z powrotem. Jeździł tak do godziny 13. Gdy tylko brygadziści przeszli na inną część budowy, ten mógł sobie zrobić przerwę. W tym celu wyjął wcześniej schowaną butelkę wódki z volkiańskiej rzepy, rozlał do kieliszków i wypił razem z kolegami.

[Henryk Wespucci]

Po przerwach na budowie związanych z zalaniem dołów pod fundamenty, robotnicy wrócili do swojej pracy. Zaczęli od wypompowania wszelkiej pozostałej wody w wykopach. Po wstępnym osuszeniu gruntu, do pracy wrócił też ciężki sprzęt, który napierdzielał jak powalony. Wywrotki wyjeżdżały co pięć minut z placu budowy, pełne piachu i kij wie czego jeszcze. Pracownicy kopią, jak poparzeni kawą, nawet kierownik wziął i się przyłączył...

[Henryk Wespucci]

Dziś nastąpił ostatni dzień wylewania fundamentów. Po zakończeniu budowy fundamentów rozpoczęto kolejny etap - stawianie właściwiej konstrukcji i ścian...

[pap=mgvol]Szanowni!

Budujemy prawie dwa miesiące, a końca prac nie widać. Dziękuję bardzo serdecznie wszystkim, którzy włączyli się w budowę fundamentów! Szczególnie pragnę podziękować p. Kasparowi Waksmanowi, który zyskał 100 punktów pracy! Pragnę poinformować że po zakończeniu budowy "Stodoły" wszystkie punkty zostaną pomnożone przez 10 i zamienione na kartki. Dlatego polecam włączyć się do zabawy. A teraz czas na ściany! Buduję.[/pap]