Marsz na Kanugard

[Erik Otton von Hohenburg]

Winkulijski naród nie bez przyczyny uchodzi za niespokojny i burzliwy, jest to poniekąd efekt ich ulokowania na południe od Brodrii, wewnętrznych walk o władze, zagrożenia ze strony kalkilistycznego reżimu, który coraz śmielej wchodzi na salony Nordaty, osłabienia Federacji walczącej w obronie Volkianu przed zbrodniczym watażką i w końcu słabości państwa winkulijskiego które nie jest w stanie uporać się z problemami gospodarczymi kraju, i zagospodarować terenów swych posiadłości zamorskich. W momencie w którym Izba Poselska proceduje nową konstytucję, w czasie debaty niektórym posłom zdażyło się przysnąć — ich podobizny stały się smutnym symbolem marazmu i niewydolności elit politycznych państwa, które zamieszkuje 60% ludności Federacji Nordackiej.
Lud Winkulijskiej Republiki Egvallandu wyszedł na ulice żądając od Prezydenta, Rządu i Parlamentu zdecydowanych zmian! Rewizji polityki kolonialnej, gospodarczej, jak najszybszego wprowadzenia reform konstytucyjnych i powołania kandydata Stronnictwa Polityki Realnej — Erika Ottona von Hohenburg na urząd Premiera.

"Chcemy demokracji, wolności, reform i bezpieczeństwa" — krzyczało dość pokaźne grono sympatyków SPR (80 000 os.) zbliżając się do stolicy WRE, i powoli zbliżając się do Zamku Królewskiego.

[Mateusz Żmigrodzki]

Prezydent modlił się w swoim biurze, odmawiając brewiarz, gdy nagle zaczął słyszeć za oknami okrzyki i gwizdy. Wyjrzał przez okno, a tam przy skrzydle północnym Zamku stał tłum ludzi. Żmigrodzki mógł zauważyć ludzi z flagami SPR, najstarszego ugrupowania politycznego w Winkulii. Podszedł do telefon i wezwał sekretarkę, ta weszła i się spytał:
- Co się dzieje?
- Panie Prezydencie, to SPR-owcy wezwali do marszu na Kanugard.
- Z jakiego powodu?
- Lud jest niezadowolony z obecnej sytuacji, domaga się reform konstytucyjnych, gospodarczych.
- No tak, można było się tego spodziewać. Mówiłem, żeby nie utajniać tego posiedzenia ws. konstytucji.
- Jest jeszcze jedno - chcą powołania Erika na premiera.
- Ech... ten to zawsze umie się ustawić. Muszę wyjść na balkon. Każ naszykować nagłośnienie.
- Tak jest Panie Prezydencie.

W tym czasie Żmigrodzki zapiał kołnierzyk swojej koszuli i włożył swoją koloratkę, po czym zarzucił na siebie mundur prezydencki. W głowie układał już słowa swojej przemowy.

[Mateusz Żmigrodzki]

Wreszcie na balkon wyszedł Prezydent Żmigrodzki, w jego stronę poleciały gwizdy i okrzyki pełne pogardy. Jednak gdy podszedł do mikrofonów wszyscy umilkli, a on zaczął przemawiać:
- Narodzie Egvaliański! Przepraszam, przepraszam za wszystkie zaniedbania których żeście dostąpili ze strony mojego Rządu. Tak moi drodzy - spierdoliliśmy, a najbardziej spierdoliłem ja sam! Jednak dziś nastąpi zmiana, bo od wczoraj trwa tajne posiedzenia Izby Poselskiej, na którym to złożony został projekt nowej Konstytucji Winkulijskiej Republiki Egvallandu.
Postanowiłem, że zaraz po wejściu tej Konstytucji w życie, odbędzie się specjalne referendum w sprawie moich rządów. Mianowicie, zgłosiłem specjalną poprawkę do projektu Konstytucji, która unieważni moją kadencję. Spowoduje to, iż Przewodniczący Artur Kardacz rozpisze wybory na nowego Prezydenta WRE. Postanowiłem, że w nich wystartuje dla jednego powodu - chcę aby te wybory stały się referendum dotyczącym mojej prezydentury. Staniecie przed prostym wyborem - tak lub nie. Bo jeśli lud chce prawdziwej demokracji - dostanie ją.
Żmigrodzki uczynił znak krzyża, błogosławiąc ludowi i szybko zniknął za drzwiami balkonu.

[Erik Otton von Hohenburg]

Zebrani na placu po krótkiej i prostej, ale bardzo szczerej przemowie Prezydenta Egvallandu, zaczęli wiwatować na cześć Prezydenta — poza okrzykami i obelgami nielicznych zdecydowana większość manifestantów nie miała nic do Prezydenta, a jedynie chciała gwarancji zmian w państwie, i takową gwarancję większość otrzymała, wielu też zszokowała wiadomość o skróceniu kadencji Prezydenta przy czym wciąż żywiono na dzieje na zwycięstwo w zbliżających się wyborach prezydenckich Mateusza Żmigrodzkiego. Tymczasem część manifestantów rozeszła się do wiecznie zatłoczonych i znanych na całej Nordacie kanugardzkich kawiarenek aby tam rozmawiać na tematy polityczne, jednak zdecydowana większości wciąż zbierała się pod Zamkiem Królewskim, gdzie odbywał się więc SPR.

[Erik Otton von Hohenburg]

SPR-owcy bacznie stali przed Zamkiem królewskim, w którym odbywały się obrady Parlamentu, jak się właśnie okazało, posłowie przeszli do głosowania nad nową konstytucją, początkowe wyniki głosowania okazały się obiecujące, jednak znaczna część posłów nie stawiła się jeszcze na miejscu i dopiero zmierza do stołecznego miasta.
— nie spoczniemy póki konstytucja nie zostanie uchwalona! — głosił jeden z transparentów.

[Mateusz Żmigrodzki]

Na balkon Zamku Królewskiego wyszedł znów Prezydent Żmigrodzki. Za nim szedł jego asystent, który podał mu jakąś skórzaną tekę. Była to nowa Konstytucja zatwierdzona tego samego dnia przez naród Winkulii w referendum konstytucyjnym.
Położył tekst ustawy zasadniczej na szerokiej balustradzie Zamku, rozłożył go na ostatniej stronie i podpisał go długopisem, podanym przez jego asystenta. Wtedy wszyscy zgromadzeni pod Zamkiem obywatele za wiwatowali na cześć nowej Konstytucji. W pompatycznym geście Żmigrodzki złożył tekst Konstytucji i wzniósł ją do góry triumfalnie.
Zaraz po tym, zniknął on za drzwiami balkonu. Później, około po 30 min, wyjechał on z Zamku w swojej limuzynie, która zawiozła go do jego mieszkania na Alei Grebera. Był to symbol świadczący o tym, że zbliżają się wybory prezydenckie, które następują na podstawie odpowiedniego przepisu w nowej Konstytucji, który to został wprowadzony w skutek inicjatywy Żmigrodzkiego - by dać ludziom możliwość ocenienie jego prezydentury.

[Erik Otton von Hohenburg]

Ludzie z zaciekawieniem oglądali poczynania Prezydenta Egvallandu, który właśnie szykował się do walki o reelekcję. Wszystkie dzienniki w kraju, każde ugrupowanie winkulijskiej sceny politycznej od lewicy do prawicy, i w końcu miliony zwykłych ludzi zadawało sobie pytanie o termin wyborów prezydenckich i ewentualnych kandatów. Prezes Stronnictwa Polityk Realnej zapytany przez dziennikarzy o ewentualnego kandata ugrupowania w wyścigu o fotel prezydencki, stwierdził iż nie zamierzają wstawiać osobnej kandydatury, zato już dziś mogą zadeklarować poparcie dla kandatury Mateusza Żmigrodzkiego.

[Erik Otton von Hohenburg]

Dziś w nocy w stolicy Republiki doszło do starć ulicznych pomiędzy sympatykami Stronnictwa Polityki Realnej i Związku Prawicy Winkulijskiej Republiki Egvallandu. W wyniku walk ulicznych kilkanaście osób zostało rannych, zaś kilkadziesiąt innych zostało aresztowanych. Folksguarde bada sprawę oraz to co dokładnie wydarzyło się dziś w nocy między pierwszą a czwartą nad ranem.

[Artur Kardacz]

Dziś Folksguarde wydało oświadczenie w sprawie sytuacji "W godzinach nocnych doszło do niewielkich strać między dwoma ugrupowaniami politycznymi. Powody starć są jeszcze badane, wstępnie wiemy że chodziło o poglądy polityczne. W starciach brało udział 30 osób z czego 8 trafiło do szpitala. Wszyscy zostali przesłuchani i trafili do aresztu w Azymutii.