Wyspy rawoźlejskie — turystyka podwodna

[Erik Otton von Hohenburg]

Jako, że jakiś czas temu zaproponowałem stworzenie atrakcji turystycznej na terenie tych dawno zapomnianych i nieumiejscawianych na oficjalnych mapach Nordaty wysp — naszego odpowiednika Atlantydy, to chciałbym w tym wątku omówić wszystkie niezbędne kwestie w związku z tym przedsięwzięciem: min. czy znajdą się chętni spośród przedsiębiorstw i osób prywatnych, a także samorządów do sfinansowania wyprawy badawczej? i co powiedzą państwo na temat budowy podwodnego hotelu w tym obszarze? Może ktoś coś chciałby tu od siebie coś dodać lub zaoferować?

[Waksman]

ZSRM wyraża chęć wzięcia udziału w wyprawie badawczej. Im więcej osób do pomocy tym raźniej i lepiej. Co do budowy podwodnego hotelu - pomysł super. Ja od siebie proponowałbym zbudowanie oszklonych korytarzy wzdłuż ulic podwodnych miast, to byłoby ciekawe doświadczenie. Taki spacer z rybami

[Adam Aleksander II]

Może to być dobre wydarzenie do przetestowania jednego z ostatnich zapisów, czyli niezależnej fabularyzacji takich akcji.

[Artur Kardacz]

Liga pragnie wziąć udział w owym przedsięwzięciu. Możemy użyć na czas trwania podróży dwa statki ekspedycyjne: Terror oraz Golden Hind które świetnie sprawdzają się w takich wyprawach.

[Erik Otton von Hohenburg]

No dobrze zatem mamy chętnych do przeprowadzenia małego zwiadu aby zbadać owe zatopione miasta, nie pozostaje nam nic innego jak tylko ruszyć na wyprawę i zacząć wykorzystywać gospodarczo i narracyjnie ten region, mam nadzieję, że do budowy hotelu uda nam się przyciągnąć inwestorów z innych części FN oraz, że projekt ten zostanie przynajmniej częściowo sfinansowany przez lokalny rząd w Kanugardzie

[Adam Aleksander II]

Zespół naukowców z Muzeum Nordaty, które finansowane jest przez Volkian oraz centralę również weźmie udział w wyprawie, lecz ich zadaniem będzie badanie jakiejś starożytnej cywilizacji.

[Adam Aleksander II]

[nofficial]Na początku marca 2020 roku, niewielka grupa podjęła się zadania zbadania prawdziwości legendy o wyspach rawoźlejskich, mitycznych, dawno zatopionych połaciach lądu położonych nieopodal kontynentalnej Nordaty. Po przybyciu wszystkich zgłoszonych wcześniej ochotników, z Muratyki, Volkianu i Egvallandu, wszyscy zaokrętowali się na pokład Terroru i wypłynęli na otwartą wodę.

Terror w drodze do portu w Winkulijskiej Republice Egvallandu

[/nofficial]


[nofficial]Wydarzenia w drodze na miejsce zbiórki, obowiązkowe do umieszczenia w swojej narracji:

ZSRM, Egvalland, Volkian

Parzyste:Nie wydarzyło się nic specjalnego. W drodze do portu pogoda była ładna a ruch na ulicy niewielki. Wszyscy przyjemnie spędziliście czas na rozmowach, żartach, niektórzy postanowili wykorzystać tą podróż na odespanie wczorajszego dnia.

Nieparzyste: Niestety wasz pojazd miał awarię w drodze na miejsce. Nie ważne, czy to pech, czy niedopatrzenie osób dbających o stan techniczny waszego środka transportu, musieliście zrobić nieplanowany postój, przez co straciliście kilka godzin na dojazd. Musicie także zapłacić 100 renów za zastąpienie wadliwego sprzętu nowym, by móc wyruszyć w drogę ponownie.[/nofficial]

[Adam Aleksander II]

Boris Markis był świeżo zatrudnionym, volkiańskim naukowcem, który dopiero co zdążył wnieść manatki do swojego biura, gdy z podpiętego wcześniej stacjonarnego telefonu dobiegł go charakterystyczny, irytujący dźwięk dzwonka. To co usłyszał od osoby znajdującej się po drugiej stronie słuchawki zaintrygowało go, jednocześnie jednak zniechęciła go myśl o długiej wyprawie, zwłaszcza, że jej część musiał odbyć drogą morską.
W drodze z budynku do busa, zawołał kilku innych intelektualistów, którzy rzucili swoje rzeczy, jakby byli w amoku i wybrali się bez przygotowania w podróż w nieznane.
Z początku pojazd, którym się poruszali działał bez szwanku, jednak po około dwudziestu kilometrach od Oktion Ono, coś się zepsuło "Pewnie chłodnica znowu jebła"- powiedział kierowca, który był intelektualnym przeciwieństwem w porównaniu do osób, które przewoził. Niestety nic nie mogli poradzić na to, jedynym wyjściem, które im zostało, to zadzwonienie po nowy wóz. Kosztowało ich to w sumie 100 renów, lecz po godzinie opóźnienia, udało dotrzeć się na miejsce, gdzie czekał na nich piękny żaglowy okręt.

Bus, tuż przed odjazdem



Potwierdzenie przelewu za nowy bus



Kostki