Login at Związek Winkulijski

**Erik Otton von Hohenburg** · 27 Mar 2020, 02:16:58

Wysoka Izbo!

Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie kolejny projekt ustawy, tym razem noszącej nazwę Kodeksu Prawa Lennego, Cywilnego i Samorządowego, jest to nic innego jak kontynuacja polityki możliwe jak największego upraszczania naszego prawa i kompresowania go do jak najmniejszych ilości aktów prawnych. Przyczym jednak zaznaczam, iż ustawa w znacznym stopniu usprawnia działanie organów państwowych i wprowadza wiele potrzebnych rozwiązań w zakresie naszego prawa samorządowego, lennego oraz co może nieco dziwić rodzinnego.

Niniejsza ustawa:

Stanowi na obszarze Państwa jeden dystrykt, zamiast dotychczasowych 4, jest nim Związek Winkulijski na czele którego stoi Naczelnik powoływany przez Stany Generalne, bądź też jego obowiązki wypełnia rząd. W obecnej sytuacji utrzymywanie w pełni rozwiniętego samorządu, mija się kompletnie z celem i utrudnia zarządzanie państwem.
lenna od teraz stanowią niezależne względem dystryktu regiony i częściowo przejmą ich funkcje. Nowa ustawa nakłada na lenników pewne obowiązki, ograniczenia (chociażby w prowadzeniu współpracy z regionami spoza WRE, bez zgody rządu), wprowadza możliwość uchylenia aktu prawnego wydanego przez władze lenna przez szefa rządu w przypadku łamania konstytucji i innych praw, jednocześnie dając możliwość odwołania się do Stanów Generalnych. Daje też niespotykane dotąd możliwości prowadzenia rodu chronionego przez państwo i możliwość powierzenia komuś z rodziny w spadku lenna.
Nowa polityka nadawania lenn — od dziś lenna będą nadawane ludziom będącym już jakiś czas na naszym terenie, Stany Generalne będą kontrolować rząd ws. nadawania lenn. Co więcej kierując się zasadą ograniczonego zaufania nowym lennikom dawać będziemy jedynie pojedyncze miasta z przyległymi wioskami, zaś z czasem w ramach awansu społecznego możliwe będzie rozszerzenie granic lenna.
O ustroju lenna będą decydować akt zasadniczy wydany w porozumieniu z władzami, oraz odrębne umowy zawarte z tym lennem zatwierdzone przez Stany Generalne.
Wprowadzona została nowa hierarchia tytułów, i specjalny tytuł szlachecki dla obcokrajowców zasłużonych dla Egvallandu. Wprowadzony został także obowiązek składania hołdu lennego przez lennika — taki tam narracyjny smaczek. Skrócony został czas bezczynności po którym można odebrać komuś lenno do trzech miesięcy, jednak w ramach rekompensaty, państwo może przyznać nienaruszalność i dożywotnią władze nad lennem dla ludzi, którzy otrzymali tytuł Barona lub wyższy, ta polityka ma zachęcać do trwałej i w miarę ciągłej aktywności.
Główny dochód państwa ze sprzedaży i licytacji części znacjonakizowanych lenn oraz miast z których nie mamy pożytku.

Z poważaniem
(-) EOvH

Cytat:Kodeks Prawa Cywilnego, Lennego oraz Samorządowego.

Art. 1.

Niniejsza ustawa określa zakres funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego, lenn, terytoriów zależnych oraz innych kwestii z tym związanych.

Art. 2.

Terytorium Winkulijskiej Republiki Egvallandu dzieli się na Związek Winkulijski stanowiący jedyny dystrykt, lenna i terytoria zależne.

Lenna są wydzielane z terytorium Związku Winkulijskiego, lecz nie stanowią jego części.

Art. 3.

Terytoria zależne stanowią wszystkie ziemie znajdujące się w znacznym oddaleniu od Winkulijskiej Republiki Egvallandu, oraz będące nieprzypisane do żadnego dystryktu. Władze w Terytoriach zależnych sprawuje bezpośrednio Prezydent (Premier) WRE lub wskazany przez niego komisarz.

Ustrój, granice oraz nazwy terytoriów zależnych określa rozporządzenie Prezydenta (Premiera) wydane w porozumieniu z mieszkańcami.

Art. 6.

Władze wykowczą w Związku Winkulijskim sprawuje Naczelnik wybierany i odwoływany przez Stany Generalne na 3 miesięczną kadencję. W przypadku gdy Stany Generalne nie dokonają wyboru Naczelnika, jego obowiązki wypalenia Prezydent (Premier) bądź też wskazany przez niego Naczelnik-komisarz.

Naczelnik:
1. Przedstawia Stanom Generalnym oraz rządowi plan działań narracyjnych oraz kulturalnych.
2. Wydaje zarządzenia oraz postanowienia na podstawie i w granicach prawa stanowionego przez władze państwowe.
3. Reprezentuje dystrykt przed władzami państwa.

Art. 7.
Prezydent (Premier) ma prawo uchylić każdą decyzję wydaną przez komisarza terytorium zamorskiego bez podania przyczyny.

W przypadku stwierdzenia przez Prezydenta (Premiera) łamania prawa przez Naczelnika szkodliwości jego działań, może on zawiesić Naczelnika Dystryktu i złożyć wniosek do Stanów Generalnych o jego odwołanie w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia zawieszenia. W przypadku odrzucenia wniosku o odwołanie Naczelnika przez Stany Generalne, zawieszenie zostaje automatycznie uchylone.

Prezydent (Premier) ma prawo uchylić każdy akt prawny lub nieformlną decyzję Naczelnika Związku Winkulijskiego oraz lenników i powołanych przez nich władz, jeżeli stwierdzi że akt ten jest niezgodny z winkulijską racją, prawem Federacji Nordackiej i Winkulijskiej Republiki Egvallandu. Od tej decyzji przysługuje prawo do odwołania się w terminie 7 dni od wydania stosownej decyzji, do Stanów Generalne, które mogą uchylić decyzję Prezydenta (Premiera) w drodze uchwały.

Prezydent (Premier) ma prawo zastosować wobec lenników łamiących prawo, środek tymczasowego odebrania władzy nad lennem na okres nie dłuższy niż 7 dni, który może zostać uchylony uchwałą Stanów Generalnych.

Stany Generalne mogą zastosować środki przymusu wymienione w ustępach 1-3

Art. 8.
Prezydent nadaje oraz odbiera lenna, może również odmówić nadania starostwa osobie nie cieszącej się nieposzlakowaną opinią wśród obywateli egvallandzkich.

Lenno może być nadane osobie:

1. Posiadającej obywatelstwo Winkulijskiej Republiki Egvallandu od conajmniej 7 dni.
2. Cieszącej się nieposzlakowaną opinią wśród obywateli Egvallandu.
3. Którą Prezydent uzna za godną tego zaszczytu.

Stany Generalne mają prawo uchylić w drodze uchwały decyzję Prezydenta ws. nadania lenna, jeśli stwierdzone zostanie niespełnienie powyższych wymogów.

Z chwilą otrzymania lenna, lennik otrzymuje tytuł Kawalera.

Art. 9.
Prezydent bądź Stany Generalne mogą odebrać lenna osobom, które:

1.) utraciły obywatelstwo egvallandzkie lub federacyjne i nie zajmują się starostwem przez okres conajmniej 3 miesięcy. (wyjątek stanowi sytuacja o której mówi art. 26. niniejszej ustawy.)

2.) same się zrzekną władzy nad nim.

3.) notorycznie łamią prawa Federacji Nordackiej oraz Egvallandu w tym również podejmują się próby oderwania terytorium starostwa od Egvallandu.

Art. 10.
Winkulijska Republika Egvallandu otacza opieką prawną lenna znajdujące się na jej terenie. Ma obowiązek chronić ich dziedzictwo oraz wspierać ich włodarzy w rozwoju podległych im ziem.

Starosta zobowiązany jest do rozwijania podległego sobie terytorium w poszanowaniu prawa obowiązującego na terenie Egvallandu.

Art. 11.
Prezydent może w ramach wyróżnienia zasług danego starostwa podnieść jego status do: Baronii, Hrabstwa, Księstwa, Wielkiego Księstwa, Arcyksięstwa, Hospodarstwa, Banatu.

Kwestie nieuregulowane przez niniejszą ustawę rozstrzyga Prezydent.

Art. 12.
Obywatel lub obcokrajowiec może zakupić miasto na terenie Winkulijskiej Republiki Egvallandu nieprzypisane do żadnego lenna Winkulijskiej Republiki Egvallandu, szczegóły w tym cene sprzedaży określa rozporządzenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub w razie jego braku Prezydenta.

Miast prywatnych dotyczą te same przepisy, co inne lenna.

Jedno lub więcej miast posiadanych przez obcokrajowca, który pozyska obywatelstwo egvallandzkie zostaje automatycznie uznane za lenno w rozumieniu ustawy.

Art. 13.
O ustroju lenna stanowi jego akt zasadniczy wydany w porozumieniu z władzami Winkulijskiej Republiki Egvallandu, w szczególności Prezydentem (Premierem) oraz rządem.

Art. 14.
Lennicy mają obowiązek złożenia Stanom Generalnym stosownego homagium o treści "Ja, [imię i nazwisko], władca [nazwa lenna] składam w imieniu swoim i Prowincji Winkulijskiej Republice Egvallandu i ślubuję wierność państwu, oferując swoją pomoc i radę." podczas oficjalnego składania hołdu lennego w gmachu Stanów Generalnych.

Art. 15.
Lennik ma prawo przekazać władze w drodze postanowienia, członkowi swojego rodu posiadającemu obywatelstwo Winkulijskiej Republiki Egvallandu, jeżeli ów ród jest zarejestrowany w Urzędzie Stanu Cywilnego.

Art. 16.
Kwestie nieuregulowane niniejszą ustawą i rozporządzeniami rządu, regulują zatwierdzone przez Stany Generalne, umowy zawierane osobno pomiędzy lennami a rządem.

Art. 17.
Lenna mogą współpracować ze sobą i zawierać umowy, zakazane jest zawieranie jakichkolwiek umów pomiędzy lennem a jednostką administracyjną innej prowincji lub państwa bez uprzedniej zgody Prezydenta (Premiera) i rządu.

Art. 18.
Obowiązki lennika wobec Winkulijskiej Republiki Egvallandu:

1. Udostępnianie dowolnej części terytorium lenna na potrzeby Sił Zbrojnych WRE oraz Federacji Nordackiej, a także władz cywilnych, a w szczególności rządu.
2. Ponoszenie kosztów podatków i świadczeń społecznych stanowionych przez Federację Nordacką i Stany Generalne WRE.
3. Zachowanie wierności i slużba Winkulijskiej Republice Egvallandu, obrona państwa przed zbrojną napaścią.
4. Przestrzeganie Prawa Winkulijskiej Republiki Egvallandu oraz Federacji Nordackiej.

Art. 19.
Osobie posiadającej obywatelstwo Winkulijskiej Republiki Egvallandu od nie więcej niż miesiąca lub nieposiadającej przy tym tytułu arystokratycznego najniżej barona nie można nadać więcej ziem niż obszaru jednego miasta i przylegającego doń ziemi w promieniu kilku kilometrów.

W wypadku zaliczenia w poczet arystokracji, lennikowi przysługuje prawo poszerzenia granic lenna w drodze postanowienia Prezydenta wydanego za wiedzą i zgodą Stanów Generalnych.

Art. 20.
Posiadacz lenna może złożyć wniosek o zmianę nazwy lenna, warunkiem niezbędnym do dokonania zmiany nazwy lenna jest złożenie przez wnioskodawcę opłaty administracyjnej w wysokości 10 000 renów.

Posiadacz lenna może również złożyć wniosek o całkowitą zmianę lokacji lenna, warunkiem niezbędnym do dokonania lokacji terytorium lenna jest złożenie przez wnioskodawcę opłaty administracyjnej w wysokości 10 000 renów.

Art. 21.
Prezydent nadaje lenna na wniosek obywatela. Prezydent może odmówić nadania lenna jeżeli protest złoży minimum dwóch obywateli egvallandzkich lub Prezes Krajowej Komisji ds. heraldyki, rodów i lenn.

Podnoszenie rangi lenna następuje na wniosek Krajowej Komisji ds. heraldyki, rodów i lenn, zawsze dnia 1 stycznia, wraz z nadaniem nowego tytułu jego posiadaczowi.

Art. 22.
Krajowa Komisja ds. heraldyki, rodów i lenn, zwana dalej "komisją" jest organem administracji rządowej, odpowiedzialnym za:

1. Opiniowanie wniosków o nadanie herbu oraz stanie na straży jego merytorycznej poprawności i zgodności z ogólnie przyjętymi zasadami heraldyki.
2. Opiniowanie wniosków o nadanie lenna, zakup miasta oraz nadania tytułu szlacheckiego.
3. Składanie wniosków do Prezydenta o podniesie rangi lenna.
4. Opiniowanie projektów Stanów Generalnych oraz Rządu dotyczących tytułów, lenn oraz uznawanych zasad heraldyki.
5. Kierowanie Egvallandzkim Urzędem Stanu Cywilnego, sprawowaniem opieki nad rodami uznanymi przez Winkulijską Republikę Egvallandu oraz prowadzeniem w jej imieniu polityki prorodzinnej oraz listy uznawanych rodów.
6. Uznawaniem zagranicznych tytułów honorowych, szlacheckich i arystokratycznych.

Art. 23.
Członkiem komisji może zostać każdy obywatel egvallandzki, który posiada lenno od przynajmniej dwóch miesięcy. Prezydent może mianować członkiem komisji osobę niebędącą obywatelem egvallandzkim, jeżeli legitymizuje się ona znacznym wiedzy na temat heraldyki.

Na czele komisji stoi Prezes powoływany przez Prezydenta (Premiera). Do obowiązków Prezesa należy kierowanie pracami komisji oraz reprezentowanie jej na zewnątrz. W przypadku nie powołania Prezesa Komisji, z urzędu zostaje nim minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 24.
Winkulijska Republika Egvallandu za małżeństwo uznaje związek osób dowolnych płci zatwierdzony przez Urząd Stanu Cywilnego za opłatą wynoszącą 8000 renów.

Winkulijska Republika Egvallandu za ród uznaje wspólnotę dwóch lub więcej, z których conajmniej jedna jest obywatelem Winkulijskiej Republiki Egvallandu, uznających swoje pochodzenie od jednego przodka. Obywatelom WRE przysługuje prawo do rejestracji rodu w Urzędzie Stanu Cywilnego bez wynoszenia żadnych opłat.

Art. 25.
Tytuły szlacheckie i arystokratyczne w Winkulijskiej Republice Egvallandu, to (począwszy od najniższego):

1. Kawaler
2. Pan Stanowy
3. Baronet
4. Baron
5. Wicehrabia
6. Hrabia
7. Książę
8. Wielki Książę
9. Arcyksiążę
10. Hospodar
11. Ban

Specjalny tytuł szlachecki stanowi tytuł (Det) Läjdsdegshër nadawany wyłącznie obcokrajowcom nie posiadającym miasta prywatnego na terenie WRE i odznaczonym przez Prezydenta orderem cudzoziemca, będący równy tytułowi Pana Stanowego.

Obcokrajowcy z tytułem Läjdsdegshëra WRE, otrzymujący obywatelstwo egvallandzkie lub miasto prywatne, otrzymują tytuł Pana Stanowego bez możliwości posługiwania się tytułem Läjdsdegshëra.

Tytuły szlacheckie i arystokratyczne nadaje Prezydent WRE, jednocześnie podnosząc status lenna. Tytuł szlachecki i arystokratyczny może być nadany również obcokrajowcu posiadającemu miasto prywatne na obszarze WRE, jednak nie zostaje podniesiony w takim wypadku status miasta prywatnego.

Art. 26.
Osobom posiadającym tytuł Barona lub wyższy na mocy uchwały Stanów Generalnych może zostać przyznana dożywotnia władza nad lennem, z pominięciem przepisów art. 9. niniejszej ustawy.

Art. 27.
Części ziem lenna, przejętego przez państwo mogą zostać wystawione na aukcję, której połowa dochodu przekazywana jest skarbowi państwa, zaś druga połowa dotychczasowemu właścicielowi lenna.

Minister właściwy ds. wewnętrznych publikuje listę miast prywatnych i publicznych oraz lenn, które mogą zostać wystawione na aukcję i sprzedaż.

Art. 28.
Wysokość opłaty za rejestrację nowej osady wynosi 8000 renów.

Wysokość opłaty za nadanie osadzie praw miejskich wynosi 15000 renów.

Wysokość ceny sprzedaży pojedynczego miasta przez władze państwowe wynosi conajmniej 18 000 renów.

Opłata za zmianę nazwy miasta — 5000 renów

Z opłat wymienionych w ust. 1. i 2. zwolnione są dwa pierwsze miasta i osady zakładane przez lennika będącego obywatelem egvallandzkim.

Rząd ma wyłączne prawo do sprzedawania oraz odkupywania miast i lenn z rąk prywatnych. Zakazuje się handlem miastami między osobami prywatnymi i instytucjami niepublicznymi.

Rząd może odmówić rozpatrzenia wniosku o zmianę nazwy miasta lub rejestrację osady, jeżeli szkodzi ona dobremu imieniu Winkulijskiej Republiki Egvallandu lub narusza prawo własności osób trzecich.

Art. 29.
Moc prawną tracą Ustawa o Starostwach, Ustawa IP opodziale administracyjnym Winkulijskiej Republiki Egvallandu, Rozporządzenie Prezydenta WRE ws. lenn.

Osobom posiadającym tytuły i lenna przed wejściem w życie niniejszej ustawy, nie są one odbierane ani też zmianie nie ulega obszar przez nie zajmowany

Niniejsza ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.