Odrodzenie narodowe

[Erik Otton von Hohenburg]

W Kanugradzie pomimo późnej pory zjawiły się entuzjastycznie nastawione tłumy na lotnisko im. 7 lutego, aby powitać Prezydenta Egvallandu. Prezydent jednak wstrzymał się z wygloszeniem przemowy do czasu zjawienia się na Placu Naczelnikowskim gdzie wygłosił patriotyczne orędzie do całego Narodu winkulijskiego:

Współobywatele! 

Oto nadeszła wiekopomna chwila, w której to wielki naród Aleksandra van der Egvala znowu stanowi jedno silne i niepodzielne ciało. Poleciłem w dniu dzisiejszym Naczelnemu dowódctwu egvallandzkiej armii wkroczenie na tereny Winkulii aby ostatecznie zamanifestować jedność naszego kraju. Pragnę jednak zaznaczyć, że zjednoczenie z pólnocną częścią kraju będzie przebiegać stopniowo w drodze pokojowych rozwiązań podjętych przez Winkulijską Komisję Likwidacyjną, której zadaniem będzie wdrażanie praw Egvallandzkich na tej ziemi. Nadeszła pora aby Egvaland zjednoczył się nie tylko jako wspólnota państwowa, ale też jako wspólnota samorządowa - powstanie zatem nowy model podziału administracyjnego uwzględniający podziały i nierówności między regionami bogatej północy i biednego południa w celu ich możliwie jak najszybszego wyrównania. W dniu jutrzejszym poznacie Prezesa WKL oraz skład tejże komisji  która wprowadzać będzie idee zjednoczenia Narodowego w rzeczywistość. Zaśww dniu dzisiejszym poleciłem rządowi oraz niemniej istotnym władzom krajowym opuszczenie miasta Anater i udanie się do Kanugradu, który odtąd będzie jedyną stolicą Egvallandu tymczasem dziękuję i życzę dobrej nocy. 

Niech żyje Winkulia! 

Niech żyje Egvalland! 

Niech żyje Federacja Nordacka! 

Tak na marginesie zachęcam innych do wygliszenia w tym miejscu swojej mowy lub kilku zdań dotyczących obecność przy tworzeniu tejże historii. 

[Artur Kardacz]

Mieszkańcy Winkulijskich miast oraz wiosek wyszli na ulicę aby przywitać jadącą armię Egvallandu. Na ich twarzach było widać ogromną radość, wiwatowali "Niech żyje AvDE!", "Niech żyje zjednoczona Winkulia!", "Niech żyje Egvalland!". Na jadące czołgi wskawiały dzieci z flagami Egvallandu, wszyscy biegli za armią kierującą się do stolicy.

Gdy 5 batalion pancerny dotarł do Kanugardu Artur Kardacz wyszedł z czołgu. Ustał i popatrzył się na wszystkich ludzi zebranych na Placu Naczelikowskim, po chwili powiedział 

Obywatele! Ten dzień przejdzie do historii Egvallandu a nawet całej Federacji! Wreszcie udało się zjednoczyć  nasz naród, to na co pracowaliśmy tak długo wreszcie się udało! Radujcie się obywatele! Albowiem to jest nasz dzień! 

Po tych słowach tłum wybuchł skandując "Niech żyje Erik!", "Niech żyje Egvalland!". 

[Aris Kostas]

Przed chwilą, ponownie uruchomiono nadajniki Radia Winkulia. Do jego siedziby w Kanugardzie przybył Aris Kostas, aby wygłosić przemówienie. Po chwili w odbiornikach w całym kraju rozbiegł się komunikat:


Uwaga! Uwaga! Tu mówi Kanugard. Nadajemy z siedziby Radia Winkulia. Za chwilę przemówienie wygłosi Aris Kostas.

Po sygnale rozległ się głos:

Obywatele! Nadszedł czas zjednoczenia! Jest to chwila w której Rewolucja Egvaliańska rozpętała się na dobre! Tego ruchu już nic nie zatrzyma, nawet największe nieszczęście. Niech żyją idee Egvala!
Niech żyje wolna Winkulia!

[Erik Otton von Hohenburg]

W mediach w całym kraju, radiu, gazetach, w telewizji przejwiajać się zaczęło tylko jedno imię i jedno nazwisko - Aris Kostas, oto człowiek którego Prezydent powołał na urząd Prezesa WKL. Cały naród od dziś pokłada w nim i w jego rządzie nadzieję na ponowne i w pełni skuteczne zjednoczenie narodu w duchu egvaliańskiej rewolucji! Mają również nadzieję, że jego niezwykle bogate doświadczenie ekonomiczne uratuje zadłużony region przed całkowitą zapaścią gospodarczą i uwolni ludność niegdyś bogatego Komitatu Starowinkulijskiego od nędzy, jaka zapanowała po upadku Związku Winkulijskiego.

[Aris Kostas]

Po kilku dniach w Winkulii zaczęła znowu funkcjonować Telewizja Winkulia, która powstała jeszcze za czasów Związku Winkulijskiego. Dzisiaj po raz pierwszy od dłuższego czasu, Winkulijczycy obejrzeli pierwszy program poranny. Później ok. 14:00 rozpoczęło się przemówienie Arisa Kostasa.

- Towarzysze Winkulijczycy! Obywatele i obywatelki! Jak wiecie, niedawno Komitet Centralny Unii Egvaliańskiej wybrał mnie na Prezesa Winkulijskiej Komisji Likwidacyjnej. Chcę powiedzieć, iż jest to dla mnie zaszczyt, ale jednocześnie wielka odpowiedzialność. Odpowiedzialność za Was wszystkich, za Wasz cały naród winkulijski, za każdego obywatela bez wyjątku!
Jak wszyscy wiemy, sytuacja w Winkulii nie jest za najlepsza. W kraju tym, panuje bardzo zła sytuacja ekonomiczna, która odbija się na wszystkich klasach społecznych, na wszystkich obywatelach tego państwa, od starców, aż po dzieci. Jak wiemy też, załamał się system płatniczy na terenie całej Winkulii. Bezrobocie wynosi 79,9%, a poziom ubóstwa wynosi 43,1%. Jest to sytuacja krytyczna, dlatego potrzebne są radykalne kroki.
Dlatego też, postanowiłem o utworzeniu Kasy Winkulijskiej, która będzie odpowiedzialna za druk nowej waluty - Marki Winkulijskiej (MW). Wymiana będzie realizowana w Urzędach Gminnych (Gemeinofis).  Uruchomiony zostanie również Folkswerkeprogramm, czyli Program Robót Ludowych, który zapewni miejsca pracy bezrobotnym obywatelom i da im podstawowe wynagrodzenie, które da im podstawowy komfort życia. 
WKL postanowiło także o nacjonalizacji zakładów przemysłowych, w celu wprowadzenia postulatów Rewolucji Egvaliańskiej, dotyczących zwiększenia wpływu obywateli na politykę państwa oraz utworzenie sprawiedliwego systemu gospodarczego.
Są to tylko pierwsze kroki, które należy podjąć, aby idee egvalizmu zwyciężyły. Jednak dzięki naszej wytrwałości oraz jedności narodowej uda nam się!
Niech żyje Egval!
Niech żyje Winkulia!