[Zamek Królewski w Kanugardzie] Audiencja Magnaterii Batawskiej

[Alfred Fabian]

 

Alfred dosyć szybko pojawił się w Kanugardzie z powrotem. Podróż po całym kraju trwająca od kilku dni już powoli go wymęczała. Do jego uszu doszły już wiadomości nt. trzęsienia ziemi, do jakiego doszło w Batawii i był niemalże pewny, że to właśnie w tej sprawie odbędzie się audiencja. Gdy tylko dotarł do Zamku, wokół menhirów można było zobaczyć bogate stroje magnatów batawskich. Bogate ludowe zdobienia były bardzo charakterystyczne i ciężko było przejść obok nich nie spoglądając na kunszt ich kontuszy i sukien. Pomimo pięknych strojów, większość ludzi wyglądała okropnie. Poranione twarze i ciała, nierzadko również połamani w różnych miejscach czekali na lekarzy.

 

- A ty na co się gapisz - Alfred oburknął zarządcę zamku - wołaj tutaj wszystkich lekarzy i niech ich opatrzą. Czy ja tutaj muszę myśleć za wszystkich?

 

Alfred dosyć szybko ogarnął się po polowaniu, prysznic wziął w niemalże rekordowe 12 minut. Rzadko udawało mu się przebić barierę 15, ale widocznie dzisiaj potrzeba sytuacji pomogła mu w tym. Założył szaty królewskie, zasiadł na tronie w sali audiencyjnej, prosząc o to, aby delegacja batawska weszła do sali.

[Alfred Fabian]

W trakcie audiencji poruszono temat zabezpieczenia dorobku kulturowego oraz rosnącej przestępczości związanej z ugrupowaniami mafijnymi, wykorzystującymi klęskę dla własnych korzyści. W dużej części są to osoby spoza batawskiego kręgu kulturowego, węszące okazji do wzbogacenia się tanim kosztem. Król Związku Winkulijskiego, mając na uwadze zabezpieczenie dorobku kulturowego nie mógł pozwolić na to, aby został on zaprzepaszczony. Winkulijczycy są zobowiązani do pielęgnowania tradycji państw,  na których ulokowany został, ale również państw, z którymi powierzchownie wiele nie mają wspólnego. Jest to pewna misja, postawiona sobie nie tylko przez JKM Alfreda, ale również przez wszystkich Winkulijczyków.

 

JKM Alfred zaraz po audencji spotkał się z Arturem Kardaczem, któremu nakazał wysłać Folksguarde na miejsce, w celu walki z przestępczością oraz zabezpieczenia obiektów architektury przed zniszczeniem, włącznie z precjozami, które mogłyby się w nich znajdować, aby nic z nich nie zostało wyniesione.

 

Magnatom Batawskim nakazał natomiast przygotować pokoje na parterze oraz opatrzyć wszystkich rannych. Na gości czekała również kolacja w obecności Jego Królewskiej Mości, który wysłuchiwał opowiadań uciekających ze swoich włości magnatów.

[Artur Kardacz]

Wasza Królewska Mość!

Odpowiednie służby dostały już rozkazy i szykują się do wyjazdu. Przewiduję że dotrą na miejsce jutro w godzinach popołudniowych. Wszystkie jednostki trzeba zmobilizować i zaopatrzyć w niezbędny sprzęt.

[Alfred Fabian]

Większość Magnatów Batawskich była opatrzona do południa. Dopiero dzisiaj rano opowiedzieli JKM Alfredowi historię tych ran. Nie są one w końcu spowodowane katastrofami ekologicznymi, jakie nastąpiły na tych terytoriach. W końcu, jakie trzęsienie ziemi albo powódź zostawia szramy na ciele? Doszło do nich w wyniku starcia z mafią batawską, w celu ochrony dziedzictwa kulturowego regionu. Chociaż walczyli dzielnie, nie zdołali oni pokonać chmary przestępców. Zmuszeni i zastraszeni musieli uciekać za granicę, część z nich do Winkulii, gdzie część została w Osaczesku, a część podążyła dalej aż do Kanugardu.