Krach na giełdzie

[Erik Otton von Hohenburg]

Podczas gdy Fuhrer Prezydent Kardacz rozwalał miasto, to znaczy przeprowadzał zamach stanu u chwale wielkiego Egvallandu, na Kanugardzkiej Giełdzie Papierów Wartościowych — jednej z największych w regionie, zapanowała istna panika inwestorzy zagraniczni zaczęli masowo wyprzedawać posiadane przez siebie aktywa, przez co ich wartość gwałtownie straciła na wartości, zaś wiele potężnych zagranicznych koncernów z Volkianu, Bialenii, i Sarmacji ogłosiło, iż w wypadku gdy władzom centralnym nie uda się uspokoić sytuacji w państwie, będą one zmuszone wycofać się z rynku Egvallandzkiego. 

Tego dnia ustępujący rząd pod przewodnictwem pełniącego obowiązki Premiera EOvH, przedstawił prawdziwą skalę zadłużenia zagranicznego państwa w ramach corocznego raportu, z którego wynika, iż dług publiczny Egvallandu wynosi ponad 110% nominalnego pkb, zaś dług zagraniczny wynosi 27,5% wartości pkb — nie jest to zbyt wielka wartość, ale wraz z mocnym osłabieniem marki egvallandzkiej, spadkiem eksportu i paniką na giełdzie wywołaną niestabilnością polityczną państwa, wierzyciele Winkulijskiej Republiki Egvallandu zaczęli domagać się spłacenia zaciągniętych kredytów w szybszym terminie, co może sprawić, że fundusze przeznaczone na obsługę długu publicznego będą musiały ulec podwojeniu. Co więcej część państw, w tym rząd centralny wstrzymał się z wypłaceniem pożyczek i funduszy na rozwój egvallandzkiej infrastruktury i reformy gospodarcze.

Analitycy prognozują, że Egvalland czeka największe załamanie gospodarcze od czasów wojny brodryjsko-winkulijskiej. Niepokój na giełdzie udziela jak się zdaje nie tylko inwestorom i analitykom giełdowym, ale także i zwykłym mieszkańcom naszego kraju, gdyż coraz częściej słychać o obrabowywaniu sklepów w różnych częściach kraju. 

[Artur Kardacz]

W lokalnej telewizji przeprowadzono wywiad z Folksfütherem. Między innymi poruszono tam kwestię załamania się gospodarki i planu jaki przywódca ma na ratowanie kraju.

Krach na giełdzie był bardzo dużym ciosem dla naszej gospodarki. Zagraniczni inwestorzy bali się straszliwej dyktatury z mojej strony, rozumiem doskonale dlaczego woleli zabezpieczyć swoje interesy. Moim pierwszym zadaniem, jako głowy państwa, będzie uratowanie naszej gospodarki. Pierwsze próby już widać, już dziś wydałem dekret o przejmowaniu nieaktywnych firm przez KKW. Dzięki temu upadłe firmy znowu zaczną prosperować. Również budżet państwa ulegnie poprawie, dochody z licytacji w 40% przejdą do skarbu państwa. Również sprzedaż KKW była dobrym posunięciem, miejscowi "giganci" przejęli państwowe firmy którym przywrócą drugie życie. Kolejnymi punkami są: program robót publicznych; skupiających wszystkich bezrobotnych. Musimy za wszelką cenę wykorzystać potencjał ludzki jakim dysponujemy. Obywatele muszą wiedzieć że to oni tworzą państwo i że bez ich wkładu ratunek nie uda się. Dodatkową zachętą będzie duże wynagrodzenie. Szereg inwestycji i zwiększenie wydajności firm może być lekarstwem na obecny kryzys.