Zaprzysiężenie Prezydenta Federacji Nordackiej IV Kadencji

[Henryk Wespucci]

[pap=volprez]Szanowny Panie Prezydencie!
Szanowni Goście!

Władze Socjalistycznej Republiki Volkianu dostrzegają, jak ważną funkcję w procesie tworzenia prawa, oraz zarządzania państwem, jakim jest Federacja Nordacka ma jej Prezydent. Wielka odpowiedzialność, pracowitość i oczywiście opanowanie. Te cechy powinny dominować u Prezydenta. Bez wątpienia Szanowny Pan Alfred Fabian von Tehen-Dżek jest taką osobą. Wierzę, że pomoże Federacji Nordackiej przezwyciężyć kryzysy, z jakimi się na co dzień borykamy. Mam nadzieję, że Prezydent wsłuchiwać się w głos Ludu, oraz że nie oddali się od niego zbyt, tak jak poprzednicy.

Prezydenta wybrał Suweren, on także domagał się będzie postępowania Prezydenta godnego z interesami jego. To właśnie organy władzy centralnej powinny podejmować działania zgodne z interesami Ludu, a nie sprzeczne z nimi. Mam nadzieję, że Prezydent nie zapomni również o jednostkach podziału terytorialnego. Wszak to one stanowią swego rodzaju łącznik pomiędzy obywatelami, a władzą centralną. To na samorządach ciążą jedne z najważniejszych obowiązków, które sumiennie wykonują, nawet jeśli centrala nie chce podać im pomocnej dłoni. Wiele z nich było w jakiś sposób traktowanych źle a nawet bardzo źle. Zazwyczaj Prezydent w jakiś sposób szczególny dba o prowincję, z której pochodzi. O reszcie po prostu zapominając. Federacja to nie są tylko Jugowice. Ona się tutaj nie kończy. Federacja jest w Egvallandzie, w Nordacie Północnej, w RZP, w Volkianie. Warto wsłuchiwać się w głos regionów. Głos zwykłego Ludu.

Z tego miejsca mam nadzieję, że współpraca na linii Krasnodarsk - Jogurtowice zacznie się w końcu układać dobrze, bardzo dobrze. Na koniec chciałbym poinformować, że Volkian nie zapomina. Nie zapomina wszelkiego zła, mu wyrządzonego przez wielu ludzi. Nie zapomina też dobra, które mu zostało okazane. Wsparcia, współczucia. Dziękuję bardzo. Prezentu nie ma, bo nie ma za co. Jeszcze nic Szanowny nie zrobił.

/-/ Henryk Wespucci
Prezydent Socjalistycznej Republiki Volkianu
Przewodniczący Delegacji Volkiańskiej

[/pap]

[Erik Otton von Hohenburg]

To był jeden z nielicznych momentów, kiedy mieszkańcy federalnej stolicy mogli zobaczyć Erika, który całkowicie przypadkowo dowiedział się o zwycięstwie w wyborach prezydenckich swego v-krewnego Alfreda i jego zaprzysiężeniu jakie miało się odbyć właśnie dzisiaj. Erik wszedł do budynku urzędu pocztowego, znajdującego się na przeciwko jego domu na przedmieściach i wysłał krótki i pisany naprędce list z gratulacjami i najlepszymi życzeniami, wierząc w pomyślność jego rządów — wiedział nikt inny w jego mniemaniu nie był lepiej przygotowany do obięcia tej funkcji i wiedział też, że on jeden jest w stanie naprawić ten kraj. Następnie powrócił do swojej ponurej nory — jak zwykł określać każde ze swoich miejsc zamieszkania. 

[Tarsycjusz Operar]

O godzinie 1:00 czasu miejscowego jeszcze raz podziękowawszy za zaproszenie na uroczystość zaprzysiężenia, Sekretarz Generalny Komitetu Centralnego Partii Robotniczej, Prezydent Ludowej Republiki Operar, żegna się z nowowybranym Prezydentem Federacji Nordackiej Alfredem Fabianem von Tehen-Dżekiem, Prezydentem Socjalistycznej Republiki Volkianu Henrykiem Wespuccim, pracownikami ambasady oraz z tymi osobami, które również żegnały Prezydenta Ludowego Magnifikatu.
Na lotnisku rozlega się od jakiegoś czasu huk silników samolotu gotowych do startu. Żegnając się szybko mówił takie słowa:

Dziękuję Tobie Alfredzie, za zaproszenie i jeszcze raz powodzenia w sprawowaniu funkcji. A Tobie Wespucci za ugoszczenie mnie w Krasnodarsku. Jeszcze raz  dzięki  wam wszystkim i powodzenia!

Wsiadłszy, po chwili samolot rozpoczął start. Prezydent Operar widząc grupę ludzi, których przed chwilą serdecznie żegnał pomachał im, a gdy samolot uniósł się prędko w górę, pobłogosławił krajowi z góry kreśląc prawą ręką znak krzyża nad ziemią zerkając przez małe okno. Wkrótce kształt samolotu całkowicie znikł w ciemności pozostawiając jedynie mrugające światła spokojnie oddalające się.