[Alfred Fabian] Plan na najbliższą kadencję

[Alfred Fabian]

Obywatele, Obywatelki

 

Jak dobrze można było zauważyć, zdecydowałem się ubiegać o stanowisko Ministra Stanu Związku Winkulijskiego. Jest to przełomowy dzień, w którym chciałbym zaprezentować unikalną wizję na nasz kraj, konkretne plany, które pozwolą nam ustabilizować sytuację w państwie na kolejne. Jesteśmy silną wspólnotą, która zmagała się z licznymi problemami, odnosiła liczne sukcesy, a także potrafiła zintegrować się w przypadku, kiedy było Nam ciężko przezwyciężyć ciężkie czasy. Przetrwaliśmy jednak próbę czasu i niebawem świętować będziemy kolejną rocznicę powstania naszego kraju. To dobry moment, aby powiedzieć sobie - w którym kierunku będziemy zmierzać.

 

Wierzę, że poza moją wizją pojawią się również te odmienne, jednakże ja chciałbym zaprezentować kierunek, który już od dawna pojawia się pomiędzy wierszami, ale nigdy nie był podnoszony w przestrzeni publicznej. Chciałbym, w ramach zbliżającej się kadencji Ministra Stanu dążyć do zjednoczenia z Księstwem Sarmacji. Głos oddany na mnie, to głos oddany za połączeniem z jednym z najstarszych, największych i najbardziej zaawansowanych technologicznie państw całego mikroświata. To okazja do otwarcia nowego rozdziału w polityce wewnętrznej naszego kraju. To okazja do zacieśnienia relacji z dużym i aktywnym państwem, dając nam możliwości do rozwoju tego, co w Winkulii najlepsze. 

 

Od dawna zmagamy się z okresowymi wahaniami aktywności i chęci do działania, jednakże jestem przekonany, że działalność w Księstwie Sarmacji przełoży się również na aktywność w Związku Winkulijskim. Mamy do zaoferowania wiele rzeczy, które mogą przyciągnąć do nas osoby, wchodzące przez sarmackie wrota do mikroświata. Widzę potencjał na wzmożoną aktywność na gruncie historii i tradycji - jesteśmy w tym zakresie niekwestionowanym liderem na skalę całego mikroświata. Widzę potencjał na rozwój nauki i kultury winkulijskiej, która jest jedną z najbogatszych i ciągle rozwijających się. Wierzę, że jesteśmy w stanie wypracować o wiele więcej we współpracy z Sarmacją, otwierając się również na współpracę zagraniczną, organizując wydarzenia znane w całym mikroświecie, a mające swój początek w Winkulii. 

 

Jesteśmy również krajem bogatym pod względem gospodarczym. Oferujemy wiele możliwości w zakresie towarów, jakie można zakupić w Winkulii, jednakże potrzebujemy na nie popytu. Jestem przekonany, że współpraca z Sarmacją przyniesie wymierne korzyści dla rozwoju gospodarki, zarówno Związku Winkulijskiego, gospodarki Socjalistycznej Republiki Volkianu, jak i podmiotów prywatnych powiązanych ze Związkiem Winkulijskim, takich jak Liga Morska i Kolonialna. 

 

Dlatego też, wierzę, że będzie to kolejny rozdział, który napiszemy wspólnie. Głos oddany w zbliżających się wyborach na moją osobę, to głos oddany za zjednoczeniem z Księstwem Sarmacji. Mam nadzieję, że obdarzycie mnie i moją wizję zaufaniem, a także jestem otwarty na pytania. Dialog jest kluczem do sukcesu, zarówno pomiędzy nami - obywatelami, jak i pomiędzy Nami, a Księstwem Sarmacji. 

[Kamiljan de Harlin]

Głosowałbym na akcesję ZW do Sarmacji, sigma kandydat. A już chciałem wnioskować o obka by samemu startować z tym pomysłem i robić rzeczy w sarmackiej Winkulii.

[Erik Otton von Hohenburg]

Głosowałbym na akcesję ZW do Sarmacji, sigma kandydat. A już chciałem wnioskować o obka by samemu startować z tym pomysłem i robić rzeczy w sarmackiej Winkulii.

Też miałem ochotę kandydować na ten urząd parę miesięcy temu, kiedy aktywność u nas trzymała się na lichym poziomie i nie spodziewałem się, że komukolwiek innemu prócz mi będzie chciało się kandydować i też miałem podobny pomysł aby włączyć nasz kraj do Sarmacji, tyle że doszedłem do wniosku że poza mną nikt w Winkulii nie byłby entuzjastą tego pomysłu, a i w Sarmacji ten pomysł mógłby natrafić na opór tak jak to miało miejsce np. przy stowarzyszaniu Bialenii, czy też przy tworzeniu prowincji północnych. Teraz jednak widzę, że wśród nas zaczyna dojrzewać coraz silniejszy ruch prosarmacki, co bardzo mnie osobiście cieszy. Niemniej jednak życzę powodzenia wszystkim kandydatom na urząd premiera i mam nadzieję, że te wybory okażą się zdecydowanie jednymi z najbardziej ciekawych i twórczych w historii tego kraju!

[Henryk Wespucci]

Przepraszam za dosadność, ale Państwa pojebało. Pojebało Państwa i to w sposób taki, że brak mi słów.

Przypominam, że jeszcze nie tak dawno woleliśmy (ja nie) zachować suwerenność niż stawać się częścią II Federacji Nordackiej. W referendum ogólnokrajowym wypowiedzieliśmy się jako kraj przeciw wstąpieniu do II Federacji Nordackiej. Wtedy byłem orędownikiem i zwolennikiem do wejścia Związku Winkulijskiego do II Federacji Nordackiej. Dzisiaj? Dzisiaj najprawdopodobniej byłbym przeciw. I to nawet nie chodzi o samą II FN, z którą mamy raz lepsze, raz beznadziejne stosunki. Chodzi o samą idee. Tak samo jest w tym przypadku.

Powiecie - ale Wespucci, SARMACJA to nie jest II Federacja Nordacka. Tym lepiej dla II Federacji Nordackiej, przy całym moim szacunku do Sarmacji i jej mieszkańców. Czym dla nas będzie połączenie z Sarmacją? Przedłużeniem nadziei. To tak, jak pod nieobecność dziecka rodzice zauważą, że chomik zdechł. Żeby oddalić od ich pociechy smutek, stratę i szybciej zmierzyć się z nieuniknionym przemijaniem, próbują zatrzymać radość dziecka, zakłamując rzeczywistość, podmieniając chomika. To robienie z dziecka debila. Oddalanie nieuniknionego, wytwarzanie złudnej nadziei. To właśnie robi Jego Królewska Wysokość Alfred. Mydli oczy.

Czy dla Sarmacji będziemy czymś więcej niż wrzodem na dupie? To niewątpliwie nie będzie partnerska relacja. Tak jak w małżeństwie, do którego ktoś w ramach posagu wnosi mikrofalówkę, a druga osoba willę z basenem. Wcześniej, czy później zostanie to wypomniane.

I wiecie. Tak szczerze, to mi to wisi jakiego rodzaju będzie to relacja z Księstwem Sarmacji. Zmienimy sobie Króla na Księcia, dodamy trochę sarmackiego patetyzmu, a mnie po dwóch tygodniach zamkną w pierdlu. To jednak nie o to chodzi. Ta wielka rewolucyjna zmiana, jak ją reklamuje JKW Alfred to zmiana iluzoryczna. Nic się nie zmienia. Fakt, delikatnie poszerzymy grono naszych odbiorców, zmieniky opakowanie. Będziemy w ROZWINIĘTYM INFORMATYCZNIE państwie i SILNYM. Państwie, który sam w sobie poza otoczką ma swoje olbrzymie problemy i jest cieniem dawnej, rzeczywistej potęgi. Jak cały mikroświat. Jeżeli chcemy bawić się dalej, to powinniśmy zmienić idee mikronacji, a nie zmieniać piaskownicę, która nadal jest piaskownicą.

Nie przekonują mnie żadne argumenty o klikadełkach, ani nic takiego. Taka propozycja powoduje, że krwotok z aorty tamujemy plasterkiem w jednorożce.

Racją stanu Związku Winkulijskiego jest realne rozwiązanie problemów lub podjęcie odważnej decyzji o zakończeniu działalności. To, czy będziemy gnić na własnym, czy w gościnie na sarmackim - to jest nieistotne.

[Waksman]

Jeszcze nam Sarmacji na Nordacie brakuje XD

[Erik Otton von Hohenburg]

Powiecie - ale Wespucci, SARMACJA to nie jest II Federacja Nordacka. Tym lepiej dla II Federacji Nordackiej, przy całym moim szacunku do Sarmacji i jej mieszkańców. Czym dla nas będzie połączenie z Sarmacją? Przedłużeniem nadziei. To tak, jak pod nieobecność dziecka rodzice zauważą, że chomik zdechł. Żeby oddalić od ich pociechy smutek, stratę i szybciej zmierzyć się z nieuniknionym przemijaniem, próbują zatrzymać radość dziecka, zakłamując rzeczywistość, podmieniając chomika. To robienie z dziecka debila. Oddalanie nieuniknionego, wytwarzanie złudnej nadziei. To właśnie robi Jego Królewska Wysokość Alfred. Mydli oczy.

Ujmę to w ten sposób: pewnego dnia Winkulia zniknie z przestrzeni polskiego mikroświata i nikt co do tego nie ma wątpliwości. Być moze stanie się to za rok, może za dwa a może trzy albo i więcej lat. Wówczas najpewniej znowu staniemy się kolonią jeśli nie FN/Muratyki/Hawilandu/Nan Di czy moze jakiegoś państwa które dopiero się pojawi. Chcemy tego czy tego nie chcemy pisany jest nam los kraju który zostanie inkorporowany, jednakze w tej chwili mamy jeszcze jakikolwiek wybór i jezeli mam wybierać między byciem kolonią jakiegoś państwa Nordaty, które jedyne co może nam zaproponować to ustanowienie na tych terenach jakiegoś okręgu autonomicznego czy innego ulenu w którym aktywność będzie gdzieś rzędu dwóch postów na rok, a przyłączenie się do państwa które od ponad dwóch dekad jest najludniejszym i najaktywniejszym państwem Pollinu (to że czasem Voxland czy jakiś inny kraj zajmie pierwsze miejsce w ujęciu miesięcznym nie zmienia ogólnej tendencji), do którego cały czas migrują ludzie, to zdecydowanie wybieram tą drugą opcje. Nawet jeśli mamy nie być równorzędnym partnerem dla Grodziska, moze przynajmniej to partnerstwo nie skończy się podziałem ZW pomiędzy sąsiadów, wojną, setkami wyzwisk jak to miało miejsce w nieodległej historii i zapewni nam szanse na długoterminowy rozwój. Hasseland jakoś się nie skarży na sarmackie rządy i myślę, że z nami mogłoby być tak samo. Winkulia sama nie jest w stanie rozwiązać problemów mikroświata, może też po prostu nie da się ich rozwiązać, więc jedyne co możemy próbować zrobić, to starać się przedłużyć swoją egzystencje na korzystnych dla nas zasadach w kraju z obiecującą przyszłością.

[Waksman]

Boli mnie ogólnie to, że większość waszego społeczeństwa przy podejmowaniu takich jak ta decyzji bazuje na nieprzepracowanych traumach "z dzieciństwa". W Sarmacji też zdarzały się sytuacje, w którym między prowincjami, a centralą były podziały, wojna i setki wyzwisk. Ludzie mają do siebie to, że się zmieniają. W całej historii II FN nie było żadnego podziału, który skutkowałby wojną i setką wyzwisk skierowanych do osoby siedzącej przed komputerem. Pomimo tego dalej używa się tych argumentów, które mają się nijak do stanu faktycznego. I żeby nie było - nie agituję, bo zrobicie co chcecie, ale uważam, że powoływanie się na takie sytuacje, które miały miejsce w latach 2018-2020 to podstawowy błąd rozumowania, który niektórzy z was popełniają. W sumie sami widzicie jak jest w II FN, więc tym bardziej dziwie się, że dalej rozprawia się o tym, że "gdyby ZW dołączyło do II FN, to na pewno byłby flejm". Nie wiecie też jakby było po, np. dołączeniu do II FN. Z tego co pamiętam to Winkulia w I FN była jedną z najbardziej aktywnych prowincji, więc skąd wniosek, że w takiej sytuacji w ciągu roku napisano by tu "coś rzędu dwóch postów na rok"? Przecież dokładnie to samo może wydarzyć się w Sarmacji, a pomimo tego ten argument tu nie pada. Poza tym - czy do Sarmacji cały czas migrują ludzie? Polemizowałbym. Większość nowych osób które się tam pojawiają są zniechęcane, a to przez poziom skomplikowania, a to po czasie ze względu na betonozę i kółeczko wzajemnej adoracji, jakie tam panuje. Pytanie na ile Winkulia chce być częścią takiego kółeczka, na ile suwerennym państwem, a na ile społecznością stowarzyszoną z resztą kontynentu...

[Erik Otton von Hohenburg]

Boli mnie ogólnie to, że większość waszego społeczeństwa przy podejmowaniu takich jak ta decyzji bazuje na nieprzepracowanych traumach "z dzieciństwa".

Nie jestem upoważniony do tego aby odpowiadać w imieniu wszystkich, ale jeśli chodzi o mnie to przy podejmowaniu swoich decyzji kieruje się przede wszystkim rachunkiem zysków i strat popartym dotychczasowym doświadczenie. Jeśli doświadczenie podpowiada mi, że dana opcja geopolityczna wyczerpała swoje korzyści dla strony winkulijskiej, to nie warto dłużej wracać do tej samej znanej książki.

W Sarmacji też zdarzały się sytuacje, w którym między prowincjami, a centralą były podziały, wojna i setki wyzwisk. Ludzie mają do siebie to, że się zmieniają. W całej historii II FN nie było żadnego podziału, który skutkowałby wojną i setką wyzwisk skierowanych do osoby siedzącej przed komputerem. Pomimo tego dalej używa się tych argumentów, które mają się nijak do stanu faktycznego.

"W całej historii" xD czyli jakieś półtora roku.

I żeby nie było - nie agituję, bo zrobicie co chcecie, ale uważam, że powoływanie się na takie sytuacje, które miały miejsce w latach 2018-2020 to podstawowy błąd rozumowania, który niektórzy z was popełniają. W sumie sami widzicie jak jest w II FN, więc tym bardziej dziwie się, że dalej rozprawia się o tym, że "gdyby ZW dołączyło do II FN, to na pewno byłby flejm". Nie wiecie też jakby było po, np. dołączeniu do II FN. Z tego co pamiętam to Winkulia w I FN była jedną z najbardziej aktywnych prowincji, więc skąd wniosek, że w takiej sytuacji w ciągu roku napisano by tu "coś rzędu dwóch postów na rok"?

Może stąd, że gdybym ja, Artur i Żmigrodzki nie przyłączli się do FN, niejako pod przymusem, ponieważ I FN nie zgadzała się na oddanie nam swoich pikselików obejmujących większość Winkulii, to pewnie by tak było. Każdy doskonale wiedział że UTN/FN nie ma choćby cienia pomysłu na rozwój tego kraju, a mimo trzymał piksele przy sobie (jak sądzę właśnie w tym celu, żeby niejako wymusić na nas tą decyzję, z resztą sam Ferdynand Dugosz się do tego przyznawał, co doskonale pamiętam), ale dość o historii. Ja myślę w kategoriach długoterminowych uważam, że Winkulia zasługuje na to aby jej spuścizna była kontynuowana możliwie jak najdłużej i żeby znalazła swoich kontynuatorów. W FN ich z pewnością nie znajdzie.

Przecież dokładnie to samo może wydarzyć się w Sarmacji, a pomimo tego ten argument tu nie pada. Poza tym - czy do Sarmacji cały czas migrują ludzie? Polemizowałbym. Większość nowych osób które się tam pojawiają są zniechęcane, a to przez poziom skomplikowania, a to po czasie ze względu na betonozę i kółeczko wzajemnej adoracji, jakie tam panuje.

Mam wierzyć, że w FN takiego kółeczka nie ma? :lol: Za długo jestem w mikroświecie by wierzyć, że gdziekolwiek na Polinie jest kraj który nie jest takim właśnie kółeczkiem - jest to niejako definicja mikronacji i w tym wymiarze Sarmacka nie różni się wiele od każdego innego kraju na Polinie.

Pytanie na ile Winkulia chce być częścią takiego kółeczka, na ile suwerennym państwem, a na ile społecznością stowarzyszoną z resztą kontynentu...

Jeśli mam być szczery, to nigdy nie czułem się jakkolwiek związany z resztą Nordaty i jakoś nie trafiała do mnie nigdy argumentacja pannordatystów. Bycie niepodległym państwem póki co jest opcją domyślną i najbardziej realną pod względem politycznym, zaś przyłącznie się do KS wydaje mi się być najbardziej ciekawą alternatywą dla Winkulii, oczywiście że mogę nie mieć racji z tym ostatnim, bo nikt nie zna przyszłości, tyle że z tego co widzę to Teutonia, Baridas czy Sclavinia przetrwały pod sarmacką kuratelą dłużej niż jakikolwiek kraj nordacki i już to samo przemawia do mnie bardziej niż cokolwiek innego.

[Alfred Fabian]

Szanowni Państwo

 

Niektórzy chyba zapominają, że jest to jedynie możliwość, oferowana przeze mnie. Wiem, że w obecnym stanie prawnym dołączenie Winkulii do Sarmacji może nie być najprostsze, ale każde prawo da się znowelizować. To tylko jeden z etapów, które pośredniczą pomiędzy wyborami, a zakładanym celem kadencji. Zbliżenie się do Sarmacji też nie jest obietnicą dobrobytu, ale szansą na to, że będzie lepiej. Niektórym się to może spodobać, niektórym niekoniecznie, jednakże zawsze jest to jakaś możliwość - i to nie na mnie głosujecie w tych wyborach, a na tą konkretną możliwość - możliwość życia w Sarmacji, współpracy z jednym z najaktywniejszych i najliczniejszych państw mikroświata. To również olbrzymia szansa na podniesienie demografii - sami nie jesteśmy w stanie przyciągnąć tak wielu osób do siebie, bo zbyt mało osób rejestruje się na naszym forum, które zresztą również nie jest ku temu przyjazne. Zamiast tego włączamy się w sarmacki ekosystem, mający trwały przyrost osób rejestrujących się, więc szanse na to, że ktoś jako miejsce systemowego zamieszkania wybierze Kanugard, a tym samym zostanie w Winkulii - rośnie.

 

Współpraca z resztą nordackiego kontynentu to natomiast sprawa odrębna. Nie musimy się całkowicie integrować, nie musimy prowadzić rozbudowanej polityki zagranicznej (której i tak nie prowadzimy), a współpraca międzynarodowa może rozwijać się niezależnie od tego, czy jesteśmy suwerennym państwem, czy przygarniemy część rozbudowanego sarmackiego prawa i część prerogatyw, z którymi nasze państwo sobie nie radzi oddamy osobom, które zajmują się tym na co dzień. Tak wygląda życie w mikroświecie, a wejście do Sarmacji daje nam możliwości, których nie daje nam żadna inna unia, czy nawet aktualna niepodległość. Dzięki temu możemy się skupić na tym, co naprawdę sprawia nam zabawę, a nie na doczesnych problemach, których nie jesteśmy w stanie rozwiązać przez problemy z demografią i okresową zredukowaną aktywnością, jednocześnie nie rezygnując z idei "państwowości" i krzewiąc naszą kulturę, tradycję i idee w większej "piaskownicy".