Rocznica Powstania Doctriny

[Kamiljan de Harlin]

Na Placu Harlina obficie prószył śnieg, który pokrył już kilkucentymetrową warstwą wszystkie dachy, chodniki, a nawet niektóre pojazdy wojskowe. Panowała temperatura około -18°C i wiał silny wiatr. Widoczność również była słaba, ale Doctrińczycy radowali się z rocznicy przyzwyczajeni do warunków pogodowych. Mniej więcej pośrodku placu stała duża choinka, udekorowana w barwy zielone i białe. Cieszyła oczy zgromadzonych ludzi. Przed nią stała mównica, na którą właśnie wszedł Kamiljan Harlin.


Prawie puste przedmieścia Gaudium, ostatni ludzie śpieszą się na uroczystości mimo burzy śnieżnej.

– Szanowni Doctrińczycy, Obywatele Federacji, Mieszkańcy Pollinu!
Dziękuję za przybycie na najważniejsze wydarzenie w życiu Doctriny, jakim jest jej własna rocznica. Dla Doctrińczyków wasze przybycie jest bardzo wartościowe i wszyscy doceniamy wasz trud jaki sobie zadaliście uczestnicząc w tym wielkim święcie.

Chciałbym także podziękować Ferdynandowi Dugoszowi, bez którego Doctrina nie istniałaby. On nam pomógł w stworzeniu własnego odrębnego narodu i zaufał nam, że nasz region będzie aktywny, a Ardemia będzie czerpała z niego korzyści. Pomógł nam także Michael Wolferine, współtwórca przewrotu lipcowego w UTN, któremu także dziękujemy. Niestety zawiedliśmy ich już po kilku dniach, bo nasza autonomia była nieaktywna, a następnie skłóciliśmy się.

Następnie nastała przerwa w działalności Doctriny. Region został w pełni wchłonięty do Ardemii i nie odbywała się na jego terenie żadna narracja, żadna akcja. Był w stanie śmierci klinicznej. Lecz 24 marca nastąpiła wielka zmiana. Zamieszkałem w tworzącej się Unii Trzech Narodów, do której należała Ardemia i zażądałem oddania władzy nad wyspą Avacov - naszą ojczyzną. Zorganizowałem bunty na ogromną skalę, które opanowały całą Doctrinę. Ludzie wychodzili na ulice, aresztowali ademskich funkcjonariuszy i manifestowali swoje poglądy, a niektórzy palili flagi ardemskie, a zawieszali doctrińskie. Zaczęła interweniować marynarka wojenna Ardemii, doctrińczycy szykowali już okręty, które były w magazynach, ale nastąpiła mediacja pomiędzy Volkianem a Ardemią na temat przyszłości Doctriny. Henryk Wespucci w zamian za gigantyczną sumę pieniędzy wykupił prawie całe terytorium wyspy Avacov. Utworzył na jej terenie Doctrińską Republikę Socjalistyczną, która podlegała Volkianowi. W kwietniu Doctrina pod opieką Volkianu stawała się coraz potężniejsza. Odbudowywano straty po okupacji, sporządzano spisy ludności, spisywano historię naszej ojczyzny, nauczano o jej zapomnianej kulturze, edukowano ludzi. Doctrińczycy bogacili się i posiadali najwyższe wykształcenie w całej Unii Trzech Narodów. Byli wybitnymi inżynierami, budowlańcami, architektami, nauczycielami, fizykami i matematykami. Tworzyli nowoczesne technologie, na przykład kolej próżniową, zwaną Hyperloop. Planowano wybudowanie odcinka takiej kolei z Gaudium przez morze, aby połączyć wyspę z Nordatą, ale nie dostarczono odpowiednio dużo dokumentów władzom Volkiańskim, a Doctrinie brakowało funduszy na tak wielkie przedsięwzięcie.

W międzyczasie do Doctriny wrócił Erlich Mentz, władca północnej Doctriny, która formalnie już od roku jest pod władzą Ardemii. Lecz wyzwolona Doctrina odzyska region Brandii - północnej wyspy Avacov - dla pokazania swojego zwycięstwa nad okupacjami. Jednak nie wszyscy dawni Doctrińczycy wrócili do wolnego kraju. Lord Artem Altan Avacov, którego również zamierzam odznaczyć wyróżnieniem, zrezygnował z mikronacji jeszcze przed wchłonięciem Doctriny do Ardemii. Zasłużył się przedpollińskiej Doctrinie, więc również zasługuje na szacunek. Andżej Placek dołączył do Pollińskiej Doctriny dopiero w październiku, ale nie zamieszkał w Federacji. Zrezygnował z mikronacji poświęcając się innemu państwu.

– Z trudem zdecydowałem się również wynagrodzić Pana Arcadia Deliarta, który nie uciskał Doctrińczyków tak jak inni okupanci. Ale wynagradzam tylko starego Arcadia, który robił cokolwiek w ojczyźnie i mimo niskiej aktywności nie pozwalał jej spaść w przepaść. Teraz ta osoba zmieniła się i nie zasługuje na żadne wyróżnienia, lecz szanuję go za jego dawne działania.

Chciałbym podziękować także całej społeczności Federacji Nordackiej. Doctrina bez Federacji popadłaby ponownie w marazm, stagnacje jak po okupacji ardemskiej. Pragnę też wyróżnić Pana Prezydenta Kaspara Waksmana, który pozwolił nam wrócić do tego państwa.

Niniejszym pragnę uhonorować Orderem I Rocznicy Doctriny Szanownych Panów: Erlicha Mentza, Gieorgija Attlee Akselroda, Henryka Wespucciego, Ferdynanda Dugosza, Michaela Wolferina, Christophera Kononowitza, Arcadia Deliarta, Kaspara Waksmana, Mateusha Zbirovskiego, Andżeja Placka i Lorda Artema Altana Avacova.

Harlin wręczył wymienionym po kolei ordery i uścisnął im ręce.
*osoby które otrzymały order mogą wygłosić przemówienie*

[Gieorgij Attlee Akselrod]

Towarzysze, dziękuję za wyróżnienie mnie tym wartościowym orderem. Staram się wciąż podwyższać poziom życia w Doctirnie i zrobić z niej socjaldemokratyczny raj. Henrykowi Wespucciemu już udało się objąć swoją opieką naszą ojczyznę i wprowadzić w niej socjalizm o ludzkiej twarzy. Dzięki niemu Doctrina rozwijała się i wzrastała. Nie było dyskryminacji, wszyscy byli równi wobec prawa, a standardy życia były wysokie. Odrzuciliśmy władze Volkianu na rzecz wolności i kapitalizmu, ale musimy zachowywać opiekuńczą formę państwa i jego interwencjonizm. Jestem obywatelem Doctriny dopiero od niedawna, ale czuję się bardzo związany z tym regionem i cieszę się, że razem z Wami mogę świętować pierwszą rocznicę powstania jej.

[Henryk Wespucci]

Szanowni zgromadzeni!

Rok w mikronacjach to spory okres. W mikronacjach czas płynie szybciej, dlatego też rok jest wręcz wiecznością. W tym czasie wiele państw upadło, innych się narodziło. Nie wspominajmy o tym, ile razy zmieniały się głowy państw na Pollinie w przeciągu tych dwunastu miesięcy. Od chwili powstania mikronacyjnej i włączenia jej do Ardemii, do tego momentu poczyniliście wielkie zmiany. Wymagało to wiele pracy i poświęcenia. Niejednokrotnie te zmiany były dla was kosztowne, jednak były jedyną możliwością żeby Doctrina rosła w siłę. Kto wie, może bez tych "małych rewolucji", jak ja to je nazywam Doctrina dziś nie byłaby taką potęgą, jak jest teraz?

W imieniu bratniego Narodu Volkiańskiego, chciałbym złożyć szczere gratulacje osobą które w największym stopniu przyczyniły się do potęgi Doctriny. Pragnę pogratulować Naczelnikowi Harlinowi, Erlichowi Mentzowi, a najbardziej Ludowi Pracującemu Doctriny! Bowiem to gdyby nie praca klasy robotniczo-chłopskiej moglibyśmy nie oglądać tak silnej Doctriny.

Na zakończenie, chciałbym przekazać na ręce Władz Doctriny, Dar od Narodu Volkiańskiego dla Narodu Doctrińskiego, a dokładniej projekt pomnika współpracy Doctrińsko-Volkiańskiej który zostanie wybudowany w Krasnodarsku, oraz Gaudium, za zgodą władz oczywiście.

[Kamiljan de Harlin]

Harlin stanął tuż obok grupy żołnierzy. Rozpoczął sięprzemarsz 1. Korpusu Obrony Learven. Przez Plac przejechały kołowe i ciężkie transportery opancerzone, ciężkie czołgi, Efrodrdzkie Czołgi Morskie i haubicoarmaty. Manewrami dowodził gen. Leonor Aliart, Doctrińczyk learveńskiego pochodzenia.


Żołnierze wchodzą na Plac Harlina

Następnie Kamiljan Harlin znowu wszedł na mównicę i przemówił.

– Szanowni Państwo!
Teraz chciałbym odsłonić pomnik wielkiego działacza mikronacyjnego, bez którego Doctrina mimo naniesienia na mapy Pollinu, zniknęłaby. Henryk Wespucci to doświadczony maszynista, prezydent Socjalistycznej Republiki Volkianu, Minister Kolei Volkianu, Prezes Federacji Nordackiej i jeden z jej założycieli. Wyzwolił Doctrinę od ardemskiego imperializmu 24 marca 2018 roku wykupując jej terytorium od okupanta. Zaprowadził na naszą wyspę socjalizm i zaopiekował się naszym narodem. Dzięki niemu nasz region rozwijał się pod każdym względem nieprzerwanie, jednak obywatele zrozumieli, że socjalizm pomaga tylko na krótki okres czasu i obalili go po dojściu Harlina do władzy w Learven.
Pomnik stoi na środku Placu Harlina i będzie nam przypominał o tym ile zyskaliśmy dzięki Szanownemu Panu Henrykowi i o przyjaźni volkiańsko-doctrińskiej. Z chęcią obok niego wybudujemy też pomnik współpracy doctrińsko-volkiańskiej.

Harlin zdjął biały materiał z wielkiego pomnika Henryka Wespucciego stojącego na podwyższeniu. Posąg był wykonany z czerwonobrązowego metalu i dumnie patrzył na zgromadzonych ludzi. Kamiljan postawił przed nim duży bukiet czerwonych róż.

Następnie przez Plac przejechała 1. Dywizja Zmechanizowana Armii Doctrińskiej. Czołgi, transportery opancerzone i artyleria zatoczyły duże koło wokół pomnika.
*Mogą przemówić goście*

[Erlih Kelnfold-Mentz]

Drodzy zebrani, jestem bardzo szczęśliwy, że możemy świętować rocznicę tego państwa razem oraz bez żadnych represji. Naród Doctriński jest wielkim narodem który nie przelał krwi mężczyzn dla zbędnych potrzeb lecz wszystko robił dyplomatyczne. Takich narodów jest mało i jestem dumny z bycia Doctrińczykiem jednym z najbardziej Zjednoczonych narodów mikronacji. Jak działam tu od kilku miesięcy oniemiałem z radości jakich ludzi tu powstałem. Życzę Doctrinie oraz również wszystkich Narodom i mniejszościom Nordaty Północnej świetlanej przyszłości. Również życzę wszystkim Wesołych Świąt!

[Poncjusz Piłat]

Liczna reprezentacja mieszkańców przybyłych z pozostałych prowincji, a przede wszystkim Muratyki zaczęła wiwatować na część Naczelnika Harlina oraz całego narodu Doctrińskiego. Następnie ludzie zaczęli sobie wręczać prezenty oraz wymieniać życzenia z okazji tej uroczystości. Aż do późna na ulicach miasta można było spotkać bawiących się mieszkańców, którzy z radością oczekiwali nadejścia tego dnia.

[Karol'z Ko'źdezła]

Uga buga buga uga guga buga guga guga Buhaga! (Macie tu tłumacza?)

[Kamiljan de Harlin]

Harlin ponownie przemówił:
- Jeszcze raz bardzo wszystkim dziękuję za przybycie i za przemówienia. Z pewnością uradowaliście naród Doctriński i ucieszyliście nas swoją wizytą. Teraz zapraszam każdego ze zgromadzonych do wspólnego marszu. Marszu na którym będziemy pokazywali swoją radość i dumę z bycia Doctrińczykami i życia w wolnej Doctrinie.


Tłumy ludzi na Placu Harlina, pośrodku Pomnik Henryka Wespucciego


Marsz zatrzymał się na chwilę na moście nad zamarzniętą rzeką, aby posłuchać przemówienia gen. Leonora Aliarta

Policja informuje, że w marszu bierze udział około 8 milionów osób, co stanowi prawie połowę mieszkańców Doctriny, Niektórzy odpalali race, ale marsz przebiegał spokojnie. Wkrótce ludzie zaczęli wracać do domów.