Egvalland wybiera Prezydenta!

[Erik Otton von Hohenburg]

Jako komisarz wyborczy miałem zaszczyt dokonania rejestracji aż dwóch kandydatur na urząd Prezydenta Winkulijskiej Republiki Egvallandu, po raz pierwszy w naszej historii. Kandydatami na najwyższy urząd w państwie egvallandzkim są osoby dobrze wszystkim znane, które w przeszłości z resztą piastowały ten urząd, ale też były w międzyczasie aktywne w innych dziedzinach naszego życia gospodarczego, społecznego i w końcu politycznego. Ze smutkiem jednak muszę stwierdzić, że jak na ten moment żaden z kandatów nie pokusił się o przedstawienie swojego programu wyborczego — aczkolwiek też nie mam o to żadnych pretensji. Jednak wypadałoby podzielić się swoją wizją funkcjonowania państwa przez najbliższych 4-rech miesięcy i dlatego w tym wątku można zadawać pytania do kandatów i komentować ich obietnice.

Ze swojej strony chciałbym zapytać się o następujące kwestie:

1. Czy uprawnienia Prezydenta powinny zostać uszczuplone czy też poszerzone i dlaczego? a może należy zachować obecny status quo?

2. Jaka będzie nasza polityka wewnętrzna i gospodarcza? Mam tu na myśli głównie naszą politykę wobec miast prywatnych i lenn, co powinniśmy zmienić w naszym podejściu? Jak skutecznie rozwijać gospodarkę i kulturę w lennach? 

3. Polityka demograficzna, czy będzie ona prowadzona? czy ma sens? czy dla nowych obywateli wprowadzone zostaną jakieś ulgi przy np. zakładaniu lenn? 

Mam nadzieję na odpowiedzi na powyższe pytania i zachęcam osoby postronne do zadawania pytań. 

[Artur Kardacz]

Wprawdzie debata zaplanowana jest na jutro jednak odpowiem na wasze pytania dziś. Na początku zaznaczę że z publikacją programu wyborczego wstrzymałem się do czasu debaty.

1. Uważam że obecne uprawnienia Prezydenta są wystarczające. Nie ma potrzeby ich zwiększania ani odwrotnie. Ja chcę zaś zwiększyć znacznie Izby Poselskiej w polityce wewnętrznej bądź zagranicznej. Pewna część władzy powinna być w rękach ludzi. Wszak to oni tworzą kraj.

2. Przede wszystkim trzeba zmodyfikowaś system nadawania lenna. Obecny przypadek pokazuje nam że nie każdt kto złoży wniosek musi dostać starostwo. Należy też utworzyć akt prawny opisujący prawa i obowiązki starostów (a raczej je przypomieć).

3. Przy zakładaniu lenn może nie jednak wychodzę z założenia że państwo powinno wspierać obywateli, finansowo bądź pomagając w rozwoju. Pomoc w organizowaniu narracji, działalności sportowych bądź kulturowych.

[Erik Otton von Hohenburg]

Odnośnie pkt. 2. na czym dokładnie miałoby polegać reforma systemu nadawania lenn? wprowadzone zostaną jakieś dodatkowe wymagania? Czy Krajowa Komisja ds. Heraldyki i Lenn (o ile zostałaby zaktywizowana), jako organ doradczy mogący min. dokonać oceny przyszłego lennika nie stanowiłaby dostatecznego środka prewencyjnego?

Co do reszty punktów nie mam żadnych zastrzeżeń.

[Mateusz Żmigrodzki]

Pytania zostały zadane, więc odpowiadam:

1. Uważam, iż obecne uprawnienia Prezydenta są wystarczająco szerokie - i to dobrze, albowiem dobrze się to wpisuje w tradycje tzw. winkulijskiego autorytaryzmu, wywodzącego się z panującego w Związku Winkulijskim ustroju naczelnikowskiej republiki autorytarnej, który jest jednym z filarów naszej narodowej ideologii Egvalizmu. I bardzo słusznie albowiem silne przywództwo głowy państwa zapewnia Egvallandowi stabilność polityczną, która to przekłada się na poczucie bezpieczeństwa u obywateli.

Jeśli chodzi o pozycję Izby Poselskiej, to z racji, że przecież pełni ona bardzo ważną rolę w egvalistycznej teorii państwa, to oczywiście jestem za poszerzeniem jej uprawnień. Mam już nawet pierwsze pomysły dotyczące tego poszerzenia. Mianowicie chciałbym nadać Izbie uprawnienia dotyczące funkcji sądowniczych, co wypełniło by zobowiązania wynikające z ustawy federalnej o NSF.

2. Moim zdaniem, obecne założenia systemu lenn i wolnych miast są jak najbardziej prawidłowe. Jednakże, rzecz jasna, istnieje kilka rzeczy które przydałoby się zmienić. Na pewno pierwszą z nich jest uregulowanie uprawnień starostów oraz ich obowiązków względem rządowi centralnemu, któremu oni podlegają.

Jeśli chodzi o skuteczny rozwój kultury i narracji w lennach, to niestety w głównej mierze zależy ona od lennika. W końcu przecież to on jest zarządcą lenna, więc on powinien się nim zajmować. Ja chciałbym stworzyć jednak specjalny Plan Rozwoju dla Lenn i Wolnych Miast, który m.in. zakładałby dotowanie lenników za wartościową aktywność. Uważam, że dobrym pomysłem będzie promowanie wszelakich akcji narracyjnych, np. można by zorganizować polowanie na wielbłądy w Al-Aleman, jak kiedyś w SZC dokonywano takich eventów. Można też przeznaczyć jedno ze świąt państwowych na kiermasz, na którym to lennicy będą promowali swoje lenna oraz wolne miasta.

Myślę, że ta kwestia jest zawsze otwarta i jestem otwarty na różne propozycje.

3. Niestety wielokrotnie próbowano prowadzić jakieś wzmożone działania na rzecz zdobycia nowych obywateli i niestety odnosiły one większych rezultatów. Dlatego, owszem powinniśmy prowadzić marketing pod postacią wstawiania różnych ogłoszeń, czy też zaproszeń, ale organizowanie jakiś bardziej zmasowanych akcji nie ma chyb większego sensu.

Oczywiście, powinniśmy wspierać nowych obywateli poprzez przyznawanie im dotacji na start, ale bardziej ważne to wspieranie w odnalezieniu się w naszym kraju. Jeśli chodzi o pomoc przy zakładaniu lenn, to się zgadzam z moim kontrkandydatem, że raczej nie jest to potrzebne.

[Erik Otton von Hohenburg]

Czy widzą Panowie potrzebę i możliwość rozwinięcia naszej politycznego narracji? Wspierania rozwoju partii politycznych w celu ubogacenia naszego życia narracyjnego? A jeżeli tak, to w jaki sposób pragniecie to osiągnąć?

[Artur Kardacz]

Prywatnie już odpowiem. Moim zdaniem nie ma to sensu aczkolwiek nie ma powodów aby komuś tego zabraniać. Bawiliśmy się już z narracją związaną z partiami itp. (Jeśli tego dotyczy pytanie) efekty były jakie były. Jeśli ktoś chcę prowadzić taka narrację to proponuję dać mu wolną rękę.

[Mateusz Żmigrodzki]

Czy widzą Panowie potrzebę i możliwość rozwinięcia naszej politycznego narracji? Wspierania rozwoju partii politycznych w celu ubogacenia naszego życia narracyjnego? A jeżeli tak, to w jaki sposób pragniecie to osiągnąć?

Chętnie zacząłbym pisać jak to ważne jest rozwijanie narracji związanej z polityką i że trzeba ją rozwijać, jednakże zależy to od nas samych, czyli od naszych chęci. Więc gdy nie będzie zainteresowania z naszej strony, od zwykłych obywateli - to jakieś działania i zabieganie na rzecz narracji politycznej nie ma sensu.

Jeśli chodzi o jakieś partie polityczne, to niestety trzeba stwierdzić, iż są one tworami wyłącznie narracyjnymi, czyli de facto ich oddziaływanie jest fikcyjne i jest ono kwestią umowy pomiędzy obywatelami. Takich realnych egvallandzkich partii zakładać też nie ma za bardzo wielkiego sensu. Można by wprowadzić do życia publicznego coś w rodzaju różnych klubów politycznych oraz porozumień politycznych i deklaracji, jednak nie byłoby to uregulowane prawnie, tylko w ramach zwyczajów.