Winkulijczycy! 

    Nie widzę sensu w dalszym kreowaniu narracyjnego konfliktu pomiędzy władzą centralną, a konkurencyjnymi republikańskimi ośrodkami. Tym bardziej tego sensu nie dostrzegam, bo zrozumiałem, że konflikt ten może przerodzić się w poważniejszy rozłam wewnętrz naszego kraju. Z dniem dzisiejszym abdykuję i udaje się na emigrację wewnętrzną, ale przedtem nakazuje złożenie broni przez wojska wierne koronie. Życzę nowemu przywództwu Związku Winkulijskiego sukcesów w sprawowaniu władzy nad państwem, a zwłaszcza w wyciąganiu naszego kraju z marazmu, z jakim ja dotychczas starałem się walczyć.