Prezydium Rządowe Egvallandu zadecydowało o połączeniu Komiatatów Nowej Winkulii oraz Winkulii Właściwej tworząc tym samym jeden Komitat starowinkulijski. Rozwiązanie to zostało uznane korzystne z racji niekorzystnej sytuacji demograficznej w kraju, która zmuszała głowę państwa do zarządzania jednym z regionów Egvallandu. W wyniku fuzji tychże regionów bezpośrednia obecność Prezydenta przy budowaniu narracji lokalnej staje się zbędna.

Komitat starowinkulijski podzielony został na dwa dystrykty - kanugardzki oraz Dystrykt Ughtu-Saraacenna obejmujący tereny dawnego Dystryktu Saraacenna oraz Dystryktu Nowa Winkulia. Władze Komitatu bedą rezydować w dawnej stolicy Stanów Zjednoczonych Centrazji - Arthurstand, które przeżywa swój gwałtowny rozwój pomimo wyjazdu z miasta najważniejszych instytucji publicznych szczebla krajowego oraz związanego z tym znacznego spadku prestiżu jakim cieszyło się to miasto do czasu zjednoczenia ziem winkulijskich. 

Niebawem Komitet Centralny Unii Egvaliańskiej podejmie uchwałę w sprawie powołania Naczelnika, z nieoficjalnych źródeł wynika, że rząd rozważa możliwość przekazania Prezydentowi uprawnień do powoływania Naczelnika Komitatu Starowinkulijskiego i co za tym idzie całkowitego lub przynajmniej częściowego uniezależnienia się od UE w sprawach tworzenia nowego rządu rządu - jednak jak narazie nie ma żadnego potwierdzenia tych rewelacji. Warto jeszcze przypomnieć, iż w skład egvallandzkiego rządu wchodzi z urzędu Król Netopi, który jest władcą dziedziczym, jako jego trzeci członek. 

Egvallandzki Instytut Statystyczny opublikował statystyki dotyczące imigracji do poszczególnych miast w Egvalandzie. Pierwsze dwa miejsca w zestawieniu zajęły miasta Arthurstand oraz Kanugard. Sporą popularnością cieszą się również małe miasteczka na granicy z Korbią. Wczoraj, do miast Arthurstand i Paderewski właśnie dotarły pierwsze transporty repatriantów z Athos, część przybyła aby odzyskać swój majątek, ale większość przybyła tutaj rozpocząć całkiem nowe życie od nowa - w ramach programu osadniczego, winkukiczycy którzy zdecydują się zamieszkać na terenie zachodnich rubieży Egvallandu otrzymują darmowe mieszkania oraz 40.000 marek na start, młode i prężnie rozwijające się ośrodki miejskie wymagają rąk do pracy w praktycznie każdej profesji. Imigrują głównie młodzi ludzie w wieku od 20 do 35 lat, często z wyższym wykształceniem. Według prognoz na lata 2019 - 2029 liczba mieszkańców Arthurstand może wzrosnąć nawet dwukrotnie w skutek imigracji i przyrostu naturalnego. 

To wszystko co dla Państwa przygotowaliśmy, życzymy dobrej nocy. 

Badacze z Uniwersytetu Federalnego przypadkiem odkryli w zbiorach biblioteki na zamku w Mryńsku (dawnej siedzibie władców Goruzji) psałterz należący do Królowej Zofii winkulijskiej — żony Króla Dawida II wielkiego panującego w połowie XIII wieku. Psałterz jest wyjątkowy z tego względu, iż oprócz psalmów w języku goruzyjskim i łacińskim zawiera psalmy pisane w bardzo starym i w zasadzie zapomnianym dialekcie języka starowinkulijskiego, którym posługiwano się w Księstwie Centrowickim. Po tzw. "Języku centrowickim" (Morkazprach) ostało się niewiele tekstów pisanych. Badacze mają nadzieję, iż owe bardzo cenne odkrycie przybliży im dzieje tego języka i być może pozwoli stwierdzić jaką rolę odgrywał ten dialekt w rozwoju nowożytnego języka winkulijskiego. 

Poniżej prezentujemy przykładowy tekst w tym języku:

---

[/hr]

Pselme 1 (Pselme ai).

Zweie trase der lebt

1. Gelukligh man wen nejt geochen hinte ur wergeochten, neit zugeochen an di trase der sondaarnen, un neit zycen in di wiel der zydercen, 

2. Je hab plesier in die herrenrecht, ub zeie recht andekte durch dat und nah. (...)

1. Szczęśliwy mąż który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie siada w kole szyderców, 

2. lecz ma upodobanie w Prawie Pana, nad Jego Prawem rozmyśla dniem i nocą. (...)