WKM,

Z uwagi na moją zaawansowaną i postępującą realioze, postanowiłem złożyć wniosek o zrzeczenie się obywatelstwa winkulijskiego. Od dłuższego czasu rozważam zakończenie mojej obecności nie tylko w Winkulii ale w mikroświecie wogóle. Po ponad 6 latach działalności w obrębie mikroświata, wydaję mi się że dojrzałem by podjąć decyzję o zaprzestaniu uczestnictwa w życiu społeczności polskich mikronautów. Na moją decyzję nie mają bynajmniej czynniki wewnątrzmikronacyjne tj. bieżące wydarzenia, ale jak już wspomniałem przyczyny życia realnego oraz generalne wyczerpanie jakie towarzyszyło mi na przestrzeni ostatniego roku czy nawet dwóch ostatnich lat. Dziękuję za wszystkie lata spędzone razem i mam nadzieję, że moja decyzja zostanie mimo wszystko przyjęta że zrozumieniem, przepraszam jeśli kogokolwiek w ten sposób zawiodłem.

Drogi Eriku, rzecz jasna zacznę od tradycyjnego sformułowania, abyś sprawę jeszcze przemyślał. Jednak z tego, co rozumiem już ją dosyć dobrze przemyślałeś i motywy za nią stojące są dla mnie jak najbardziej zrozumiałe. Każdy człowiek bowiem przynajmniej raz w życiu dochodzi do takiego ślepego zaułka, w którym już nie ma innego wyboru niż tylko zakończyć swoje dzieło i zejść ze sceny, niż zamęczać swoją duszę desperackimi podrygami. Winkulia wraz z Tobą traci wiernego swojemu krajowi obywatela, patriotę i męża stanu, który odcisnął trwały ślad nie tylko w naszej Ojczyźnie, ale i także w całym Mikroświecie. Wspomnieć bowiem trzeba także Twój epizod w Księstwie Sarmacji, gdzie dostąpiłeś najwyższego stanowiska cywilnego - urzędu Kanclerza, czy też ś.p. Pierwszej Federacji Nordackiej, której byłeś prezydentem.

Osobiście mam nadzieję, że Twoje rozstanie z nami nie jest ostateczne i że kiedy nabierzesz sił witalnych oraz uporasz się z trudami świata realnego, znowuż będziemy mogli razem współdziałać w naszej małej winkulijskiej społeczności. Chciałbym podziękować ze swojej strony za Twoje rady i wspólne dyskusje, których odbyliśmy tyle, że chyba jednego pudła by nie wystarczyło, aby zmieścić w nich zapisy rozmów. Kiedy tylko tego potrzebowałem zawsze służyłeś mi radą i na pewno tego będzie mi w pewnym stopniu brakować.

Podsumowując, dziękuję Tobie za Twoją służbę i przyjaźń. Nigdy przenigdy żaden z nas się na Tobie nie zawiódł i każdy z nas zawsze mógł na Ciebie liczyć. Życzę wszystkiego dobrego i wszelakiego powodzenia. Do zobaczenia w przyszłości!