[Przedruk] Alfred Fabian von Hohenburg - Historia Zanahorii

[Przedruk] Alfred Fabian von Hohenburg - Historia Zanahorii - Wersja do druku

+- Związek Winkulijski (http://forum.winkulia.eu)
+-- Dział: Plac Pułkowników (http://forum.winkulia.eu/forumdisplay.php?fid=1)
+--- Dział: Inicjatywy i instytucje (http://forum.winkulia.eu/forumdisplay.php?fid=4)
+---- Dział: Biblioteka narodowa im. Johanna Gebera (http://forum.winkulia.eu/forumdisplay.php?fid=188)
+----- Dział: Zbiory biblioteki (http://forum.winkulia.eu/forumdisplay.php?fid=626)
+----- Wątek: [Przedruk] Alfred Fabian von Hohenburg - Historia Zanahorii (/showthread.php?tid=5273)

[Przedruk] Alfred Fabian von Hohenburg - Historia Zanahorii - Burek - 19 Lip 2023

Historia Zanahorii nie jest aż tak długa, jakby przypuszczać można. Lokowana została przez Króla Wacława III dopiero w1493 roku, jako nagroda dla Mieczysława Wąsatego za zasługi w obronie ojczyzny. Na początku została nazwana Karotki.

[OBRAZEK NIEDOSTĘPNY]

Wizerunek Mieczysława, Wojciech Baran 1934 (przypuszczalny)

Mieczysław nie spodziewał się jednak, że jego ziemia będzie tak żyzna, a lud tak krnąbrny i leniwy. Wiele lat marnował się wobec tego potencjał gospodarczy tego regionu. W końcu jednak włodarz nie wytrzymał. Nakazał chłopom ruszyć w pole i spulchnić całą glebę, która do pól należała. Gdy jednak ci znowu zignorowali jego polecenie, wysłał dwóch rycerzy, którzy wzięli dwóch barczystych chłopów i dokonali egzekucji.

Kronika Bolesława Piórka, najważniejszego kronikarza tego okresu tak opisuje to wydarzenie

Cytat:
Gdy pierwszej niedzieli pańskiej, marcowego poranka, gdy ludzie wracali z nabożeństwa dwóch w żelazo okutych przybyło do miasta na ogierach. Jeden z nich był czarny jak noc, a drugi biały jak poranna mgła październikowa. Dorwali dwóch chłopów, Bartków, dwóch braci mleczarzy, przykuli do nóg ołowiane kule po pół kwintala każda i ręce związali sznurem konopnym i za brody zaczepili pętle, po czym zaszturchali na rynek. Toporem niczym drwo przerąbali ich czaszki, a krew zbrukała płyty rynkowe.

Piórko 1495

Egzekucja, Jearnes 1554

Dopiero te krwawe wydarzenia otrzeźwiły mieszkańców Karotek. Ruszyli do pracy. Dwa lata trzeba było czekać, aby ziemia zrodziła taki plon, że musieli obniżyć ceny płodów ziemi, bo w spichlerzach już na nie miejsca nie było. Tak też w dostatnie życie udało się wejść Mieczysławowi, który nie zapomniał o swoich poddanych, a w głębi serca był im przychylny.

Mieczysław rozpoczął budowę młyna do mielenia mąki, a także rozbudował mleczarnię i spichlerz. Wiele mu mieszkańcy zawdzięczali. Ku jego chwale układano pieśni i pisano hymny pochwalne. Do Karotek przybywali z całego świata poeci i malarze, znajdując w jego zamku gościnność i przychylność.

W 1500 r Mieczysław sformował oddział liczący 5000 szabel, do szykującej się wojny. Co prawda do wojny nie doszło, jednak był on gotowy wspierać swego króla za wszelką cenę.

W końcu jednak zdecydował się ożenić. Jego serce skradła Arleta, córka kupca z Krasnodarska. Udało mu się pobrać razem z nią, a kupiec przeniósł swój majątek pod zamkową strzechę. Arleta była kobietą bardzo dobrą, ale wyniosłą i za dobroć oczekiwała szacunku. Nic więc dziwnego, że również o jej szczodrości powstawały ballady, niejednokrotnie w ukryty sposób przekazujące jej potrzebę zauważenia.

Arleta, wizerunek domniemany, Karol Franz 1883

Ślub Arlety i Mieczysława był huczny, mówi się, że więcej po nim mężów było nietrzeźwych, niż zmarłych na cmentarzu. Ponownie odnosząc się do kroniki Piórka:

Cytat:
Gdy tylko kapela zagrała pierwszego wertecza otworzyły się beczki z winem czerwonym jak krew i piwem niczym bursztyn, z których czerpać można było, a ich dnia do dzisiaj nikt nie ujrzał. Świat stał się piękniejszy, najzacieklejsi rywale tańczyli razem minueta, a damy płakały nad synami, którzy pierwszy raz do nieprzytomności z trunków korzystali. Całą mozaikę uczuć wzbudziła miłość Mieczysława do Arlety i Arlety do Mieczysława.

Piórko 1503

Ichniejsze wesele wprawiło w niejaką radość wielu magnatów, którzy przesyłali gratulacje dla nowożeńców. Szybko jednak gwar przycichł i życie dalej toczyło się po swojemu.

Przez długi czas nie działo się wiele, aż w końcu w 1518 roku na Karotki najechały koczownicze plemiona Kugarów. Plądrowali obrzeża i podpalali chaty, Oniemal miasto z dymem by puścili, gdyby na czas nie wezwałby do broni Mieczysław swej gwardii. Strat ogromnych nie poniesiono, Mieczysław zabronił jednak zabijać, a kazał brać w niewolę. Ponad pół tysiąca Kugarów w lochach zamkowych zostało umieszczonych, gdzie ich ubrano i nakarmiono. Więźniom spodobało się to, Mieczysław dał im ziemię, a potem pozwolił na wolności założyć rodziny i żyć jak mieszkańcy miasta.

Pożar obrzeży miasta w trakcie najazdu, Ignacy Zanahoryjski 1890 r

Bogactwo Mieczysława było tak znane, w całym kraju, a listy przybywały regularnie nawet od Króla Wacława III. Bardzo on miłował Mieczysława i wielokrotnie oferował urzędy dworskie, na co zawsze Mieczysław odsyłał odpowiedź odmowną, wskazując w jego opinii dobrych kandydatów na nie.

Miasto natomiast rozwijało się, zbudowano mur wokół niego i zamek o jedną wieżę powiększono. Wokół zamku rotryjski architekt Antonio zaprojektował ogród, który do dzisiaj pielęgnowany jest przez ogrodników.

A w 1520r Arleta urodziła Mieczysławowi potomka, którego od imienia władcy nazwano Wacławem. Zadbano o to, żeby miał najlepszych nauczycieli i dorastał w najlepszych warunkach.

RE: [Przedruk] Alfred Fabian von Hohenburg - Historia Zanahorii - Burek - 19 Lip 2023

Skopiowano z

http://forum.winkulia.eu/showthread.php?tid=3140

[15 i 18 grudnia 2020]
[Obrazki lekko skurczono]