Pamiętniki królewskie - Wersja do druku

Dzień pierwszy z realiozą zbrojnego konfliktu
Ciężko, oj ciężko jest w tych czasach mirkować. Ludziom się nie chce, mają co robić, nie widzą sensu swojego mircenia. Kto by się spodziewał, że mnie to też dopadnie. Teraz już rozumiem tych wszystkich, którzy nagle zniknęli bez słowa z mikroświata, bo sam teraz też jestem cieniem, wrakiem tego, który był tutaj przez poprzednie 5 lat. Alfred znika z mikroświata, chociaż nie poddaje się bez walki. To właśnie ten pamiętnik będzie jedną z rzeczy, którymi ta walka się będzie objawiać. Koniec z defetyzmem, który ciągnie się za mną od kilku miesięcy. Koniec z brakiem motywacji do działania, która przeszkadza w podejmowaniu najmniejszych działalności. Koniec z rezygnowaniem z przyjemności, jakie może nam mikroświat zapewnić. Pora wreszcie podnieść się z łoża, na które powaliła mnie nieubłagalna realioza. Pora odgonić od siebie myśli abdykacyjne. Pora wziąć się za siebie, za kraj, za ojczyznę. Narodzie, jestem z Tobą, Król jest z Nami!