W cerkwi w Paklenicy Jego Błogosławioność Jurij, Arcybiskup Divogradu, Wolnogradu i całej Osterii, Głowa Kościoła Osteryjskiego na Wygnaniu celebrował uroczyście Liturgię na rozpoczęcie Soboru. Liturgia, podobnie jak przyszłe obrady Soboru odbyła się w języku polskim, który łączy wiernych obu Kościołów biorących udział w Soborze: Kościoła Osteryjskiego na Wygnaniu i Westlandzkiego Kościoła Prawosławnego.

Biskupi biorący udział w obradach

Przedstawiono też tematy obrad:

1. Tożsamość i podstawy doktrynalne naszych Kościołów.
   
   
2. Kalendarz liturgiczny.
   
   
3. Kanonizacja i kult świętych.
   
   
4. Stosunki ekumeniczne. Stosunek do innych religii.
   
   
5. Stosunki z władzami świeckimi.
   
   
6. Biskupi zewnętrzni.
   

Każdego dnia będzie sprawowana liturgia, na przemian: przez Jego Błogosławioność Aleksandra, patriarchę Westlandzkiego Kościoła Prawosławnego, sprawowana w języku republikańskim i przez Jego Błogosławioność Jurija, Arcybiskupa Divogradu, Wolnogradu i całej Osterii, Głowę Kościoła Osteryjskiego na Wygnaniu, w języku osteryjskim. Jedynie liturgie na rozpoczęcie i zakończenie Soboru będą sprawowane w języku polskim.



Podniosłą uroczystość zakłóciły protesty przeciw obradom soboru. Protestujący zarzucali biskupom zdradę ortodoksji, herezję ekumenizmu, ześwieczczenie Kościołów i podporządkowanie ich władzom świeckim, a przez to - zniszczenie ich autokefaliczności.

Cytat:Zдravo! Witam wszystkich zebranych na Soborze, wkrótce rozpoczną się ważne dla obu kościołów obrady Soboru. Mam zaszczyt gościć w naszej Cerkwii Jego Błogosławioność Jurija, Arcybiskupa Divogradu, Wolnogradu i całej Osterii, Głowy Kościoła Osteryjskiego na Wygnaniu, mam nadzieję że następny Sobór odbędzie się w Bialenii gdzie Kościół Osteryjski na Wygnaniu ma siedzibę.

Cytat:Witam wszystkich ojców soborowych, a także obserwatora obrad ze strony Kościoła Rotryjskiego, Jego Eminencję Piusa Marię kard. de Medici. Jak powszechnie wiadomo, nasze Kościoły nawiązują do realowych Kościołów Wschodnich, które za jedną z najważniejszych kwestii uznają prawowierność, czyli ortodoksyjność. Proponuję zatem, aby nasze Kościoły, uznające nawzajem swoją ortodoksyjność, określane były mianem "Kościół Prawowierny". Tak, jeden Kościół, bowiem choć poszczególne Kościoły narodowe są niezależne, tworzymy razem jeden Kościół. Jego część będą stanowić wszystkie Kościoły, z którymi nawiążemy łączność kanoniczną.
Nawiązywanie łączności kanonicznej to druga ważna sprawa. Uważam, że powinna ona być nawiązywana z każdym, kto wyraża taką chęć i wyraża chęć uznania naszej kanoniczności, będzie uznawał ten Sobór i wszystkie Sobory Kościoła Prawowiernego, jakie w przyszłości się odbędą, a także spełni podstawowe wymogi doktrynalne, mianowicie będzie uznawał Sobór Powszechny w Nicei w 325 roku oraz Sobór Powszechny w Konstantynopolu w 381 roku (oczywiście może uznawać także następne Sobory), będą uznawać Credo nicejsko - konstantynopolitańskie, Symbol Apostolski, obecność Ciała i Krwi Pańskiej w Eucharystii, kult świętych i Bogurodzicy. Nawiązanie łączności kanonicznej z danym Kościołem zawsze będzie indywidualną decyzją każdego z Kościołów, ale odpowiednie było by skonsultowanie tej decyzji z innymi Kościołami. Co do zerwania łączności, zasadniczo nie powinno ono mieć miejsca, ale może okazać się konieczne z powodu popadnięcia w herezję bądź innej ważnej okoliczności, która będzie tego wymagać. Co do tego, kto może to uczynić, proponuję takie same zasady, jak przy nawiązywaniu łączności. Oprócz tego sądzę, że Patriarcha Westlandzkiego Kościoła Prawosławnego, jako wyższy tytułem i jako przywódca prawowiernego kraju, powinien być primus inter pares, pierwszy pośród równych, to jest powinien posiadać honorowe pierwszeństwo, lecz nie władzę zwierzchnią nad pozostałymi.

Cytat:

Kanony Kościoła Prawowiernego

1. Kościół Prawowierny składa się z autokefalicznych Kościołów narodowych, utrzymujących ze sobą łączność kanoniczną.
   
   
2. Kościoł Prawowierny uznaje sobory powszechne w Nicei w r. 325, w Konstantynopolu w r. 381 oraz w Paklenicy w r. 2020. Kościoły Narodowe mogą oprócz tego uznawać także inne sobory powszechne.
   
   
3. Kościół Prawowierny uznaje za ortodoksyjne następujące wyznania wiary: Credo nicejsko - konstantynopolitańskie (kwestia Filioque jest zależna od poszczególnych Kościołów narodowych), Symbol Apostolski oraz Quicumque (kwestia Filioque jest zależna od poszczególnych Kościołów narodowych).
   
   
4. Kościół Prawowierny wierzy w Obecność Ciała i Krwi Pańskiej w Eucharystii, uznaje siedem sakramentów oraz kult świętych i Bogurodzicy.
   
   
5. Łączność kanoniczna powinna być nawiązywana z każdym Kościołem, który podziela wiarę wyrażoną w powyższych kanonach, wyraża wolę nawiązania łączności kanonicznej oraz wolę uznania kanoniczności Kościołów będących częścią Kościoła Prawowiernego.
   
   
6. Nawiązanie łączności kanonicznej jest swobodną decyzją każdego z Kościołów narodowych, winna ona jednak być skonsultowana z innymi Kościołami.
   
7. Zerwanie łączności kanonicznej może nastąpić z powodu popadnięcia w herezję bądź innej ważnej przyczyny, jest ono również swobodną decyzją każdego z Kościołów narodowych, winna ona jednak być skonsultowana z innymi Kościołami.
   
8. Patriarcha Westlandzkiego Kościoła Prawosławnego jest primus inter pares wśród zwierzchników Kościołów narodowych, to jest nie przysługuje mu zwierzchnictwo nad nimi, ale honorowe pierszeństwo, ponieważ jest on władcą pierwszego w v-historii państwa o wyznaniu prawowiernym.
   
9. Wszystkie kanony mogą być zmienione jedynie przez Sobór Powszechny.
   

Cytat:10. Kościół Prawowierny w liturgii posługuje się kalendarzem juliańskim.
11. Kościół Prawowierny świętuje Paschę według nakazów Soboru Powszechnego w Nicei, to jest w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, ale nie przed starozakonnymi i nie w tym samym czasie, co oni.
12. Za swój kalendarz liturgiczny Kościół Prawowierny przyjmuje ten.
13. Obchody dwunastu świąt i ich datowanie są niezmienne i wspólne dla całego Kościoła.
14. Pozostałe święta mogą być zmieniane przez Kościoły narodowe.