Szanowny Panie Marszałku,
Wysoka Izbo!

W związku ze złożoną przeze mnie obietnicą jeszcze w czasach kiedy ubiegałem się o urząd Prezydenta Federacji, mam dzisiaj zaszczyt zaprezentować państwu prezydencki projekt ustawy Ordynacja wyborcza, poprzednie przepisy dotyczące organizacji wyborów i rozdzielania miejsc w parlamencie były w głównej mierze rozmieszczone w konstytucji, co sprawiało że dość częstą praktyką stało się jej modyfikowanie. W celu zachowania powagi najwyżego aktu w hierarchii prawa uznałem, że zasadnicze zagadnienia związane z organizacją wyborów parlamentarnych, prezydenckich i referendum (z pominięciem samego ich zarządzania) powinny być umieszczone w odrębnym akcie prawnym.

Nie oznacza to, że postanowiłem wprowadzić kilku potrzebnych zmian w naszym trybie wyborczym, zasadnicze zmiany jakie owa zacna ustawa wprowadza, to:

1. Powoływanie Przewodniczącego CKW przez sędziego Naczelnego Sądu Federalnego i odwoływanie go na mocy wyroku sądu, uważam iż osoba piastująca tak wysokie stanowisko powinna być apolityczna i mieć swobodę w wypełnieniu swoich obowiązków, zaś protekcja NSF jest w stanie tą swobodę jemu zapewnić.

2. Wprowadzenie przysięgi poselskiej — zmiana ta może nie jest bardzo spektakularna i pilnie potrzebna, ale zawsze dodaje pewnego uroku temu urzędowi.

3. Wprowadzenie urzędu mężów zaufania — ma to być element obywatelski w ocenie rzetelności przeprowadzabia wyborów i referendów i okazja do dodatkowej aktywności, zwłaszcza przez osoby nowe, które chciałby powoli zaznajomić się z naszym systemem politycznym.

4. Wprowadzenie możliwości odsunięcia dowolnego urzędnika państwowego, szczebla centralnego przez obywateli w drodze referendum — kolejne zabezpieczenie naszego demokratycznego ustroju przed urzędnikami nie spełniającymi wymagań społeczeństwa.

5. Rozwiązanie kwestii "połowicznych" mandatów, w przypadku gdy nie będzie możliwe przyznanie ugrupowaniom naturalnej liczby mandatów, to Prezydent decydował będzie o przyznawaniu spornych mandatów wedle własnego uznania — nie jest to być może najlepsze rozwiązanie z punktu widzenia wypełniania woli Narodu przez Prezydenta, ale z drugiej strony podobne rozwiązania panują w niewielkich państwach realnych np. w państwie Antigua i Barbuda, do Parlamentu trafia kilkunastu członków wybranych w wyborach powszechnych i kilku wybranych przez Premiera i Gubernatora generalnego. Takie rozwiązanie pozwoli na lepszą koordynacje prac rządu i prezydenta oraz uzyskanie trwałej większości parlamentarnej niezbędnej do utrzymania rządu.

6. Wprowadzenie wyborów uzupełniających.

Art. 1.
Niniejsza ustawa określa tryb przeprowadzania wyborów prezydenckich, parlamentarnych oraz referendum ogólnokrajowego i lokalnego.

Art. 2.
Centralna Komisja Wyborcza jest organem państwa uprawnionym do przeprowadzania wyborów prezydenckich, parlamentarnych oraz referendum ogólnokrajowego i lokalnego.

Art. 3.
W skład Centralnej Komisji Wyborczej wchodzą:
1. Przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej powoływany przez Naczelny Sąd Federalny.
2. Mężowie zaufania będący obywatelami o nieskazitelnym charakterze i niekandydującymi w wyborach, którzy zgłosili się do Przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej.

Liczba mężów zaufania biorących udział w pracy Centralnej Komisji Wyborczej nie może być większa niż 2.

W razie nieobecności Przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej, za przeprowadzenie wyborów odpowiedzialni są pozostali członkowie komisji.

Przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej oraz Mężowie zaufania może zostać odwołani lub zawieszeni w pełnieniu obowiązków na mocy prawmocnego wyroku sądu za przestępstwa popełnione podczas sprawowania urzędu i w przypadku stwierdzenia przez sąd niezdolności do dalszego sprawowania urzędu.

Kwestie nieuregulowane przez niniejszą ustawę rozstrzyga Centralna Komisja Wyborcza.

Art. 4.
Rozporządzenie w sprawie zarządzenia wyborów do Parlamentu określa:

1. termin głosowania,
2. termin zgłaszania kandydatur,
3. wykaz obywateli z biernym i czynnym prawem wyborczym.

Rozporządzenie w sprawie zarządzenia wyborów Prezydenta określa:

1.termin głosowania,
2. termin zgłaszania kandydatur,
3. wykaz obywateli, którym przysługuje bierne i czynne prawo wyborcze.

Postanowienie w sprawie zarządzenia referendum określa:

1. termin głosowania,
2. postawione pytanie lub pytania oraz warianty odpowiedzi,
3. wykaz uprawnionych do głosowania obywateli.
Termin głosowania jest dwudniowy, obejmuje dzień wolny od pracy zgodnie z przepisami prawa Rzeczypospolitej Polskiej i upływa ostatniego dnia o godzinie 21.00.

Termin zgłaszania kandydatur w wyborach do Parlamentu lub na urząd Prezydenta trwa co najmniej trzy dni i upływa co najmniej dzień przed rozpoczęciem głosowania

W drodze referendum ogólnokrajowego możliwe jest odsunięcie od sprawowanego urzędu każdego urzędnika państwowego z wyjątkiem urzędników prowincjonalnych.

Do zarządzania referendum lokalnego stosuje się bezpośrednio przepisy ustępu 2.

Referendum lokalne zarządzają władze danej prowincji, jednak w przypadku stwierdzenia możliwego usiłowania wpłynięcia w ten sposób na wyniki referendum przez władze danej prowincji, to referendum lokalne zarządza Prezydent Federacji Nordackiej lub też Naczelny Sąd Federalny.

Art. 5.
Kandydaturę zgłasza się osobiście.

Niezwłocznie po upływie terminu zgłaszania kandydatur komisarz wyborczy ogłasza listę wyborczą, zawierającą zgłoszone i nieodrzucone kandydatury.

Komisarz wyborczy odrzuca kandydaturę w przypadku:
1. wycofania przez kandydata zgody na kandydowanie,
2. nieposiadania przez kandydata prawa wybieralności.

Ważności zgłoszenia kandydatury nie uchybia dokonanie go po upływie terminu zgłaszania kandydatur, a przed faktycznym ogłoszeniem listy wyborczej.

Na karcie do głosowania umieszcza się kandydatury uszeregowane w porządku alfabetycznym według nazwisk, a następnie imion

Wybory i referenda odbywają się w głosowaniu tajnym.

Art. 6.
Ważność wyborów (referendum) stwierdza Naczelny Sąd Federalny.

Przeciwko ważności wyborów (referendum) może być wniesiony do sądu protest z powodu naruszenia przepisów prawa — nie później jednak, niż do siódmego dnia po dniu ogłoszenia wyników.

W przypadku stwierdzenia poważnych nieprawidłowości, w szczególności przy oddawaniu lub zbieraniu głosów, sąd orzeka unieważnienie wyborów (referendum) i nakazuje ich ponowne przeprowadzenie, jeżeli z okoliczności wynika, że skutkiem tego będzie naprawienie stwierdzonych nieprawidłowości.

Art. 7.
O podziale mandatów między poszczególne ugrupowania decyduje Centralna Komisja Wyborcza.

1. Wynik procentowy komitetu mnoży się przez liczbę wybieranych miejsc w Parlamencie. Zaokrąglony do jedności iloczyn stanowi liczbę mandatów przyznanych komitetowi.
2. Komitet, który uzyskał mniej niż 3 mandaty, nie wchodzi do Parlamentu, lecz może przekazać swój wynik innemu komitetowi, który uzyskał więcej niż 2 miejsca w Parlamencie
3. Mandaty uzyskane przez dany komitet przydzielane są poszczególnym członkom przez przewodniczącego komitetu. Jednemu członkowi można przyznać minimalnie 2 lub 0 mandatów. Tylko komitety, które uzyskały 3 lub 4 mandaty, mogą przyznać jednemu ze swoich kandydatów stanowisko jednomandatowe.
4. Mandaty, które nie zostały rozdane po wykonaniu kroków opisanych w pkt. 1. tego artykułu, zostają po równo rozdzielone każdemu komitetowi wchodzącemu do Parlamentu.
5. W przypadku gdy ilość rozdzielonych między poszczególne ugrupowania mandatów według wzoru podanego w ust. 1. nie jest równa liczbie naturalnej, Prezydent postanawia o przyznaniu sporne mandaty jednemu lub kilku z ugrupowań, które weszły do Parlamentu.

Art. 8.
1. Nowo wybrani posłowie składają publiczne ślubowania według roty: „Ślubuję uroczyście jako poseł Parlamentu Federacji Nordackiej rzetelnie i sumiennie wykonywać swoje obowiązki, strzec interesów Federacji Nordackiej, czynić wszystko dla jej pomyślności, przestrzegać Konstytucji i innych praw Federacji Nordackiej”. Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg” lub innej formuły religijnej.

2. Objęcie mandatu jest skuteczne z chwilą złożenia ślubowania. Jednakże, jeżeli zwołanie Parlamentu na obrady nastąpiło po złożeniu ślubowania, objęcie mandatu jest skuteczne z chwilą zwołania Parlamentu na obrady

Art. 9.
Wygaśnięcie mandatu posła następuje wskutek:
1. zrzeczenia się mandatu,
2. odmowy złożenia ślubowania lub jego niezłożenia w ciągu siedmiu dni od dnia uzyskania mandatu,
3. oświadczenia woli o opuszczenia lub zrzeczenie się obywatelstwa Federacji Nordackiej.
4. utraty prawa wybieralności,
5. wykluczenia przez Parlament, na wniosek Marszałka, w następstwie nieusprawiedliwionego niebrania udziału w trzech kolejno po sobie następujących głosowaniach,
6. upływu kadencji Parlamentu.
7. Wyroku sądu
8. Referendum ogólnokrajowego.

Wygaśnięcie mandatu posła w przypadkach określonych stwierdza Marszałek Parlamentu lub Prezydent Federacji Nordackiej. Postanowienie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu określa kandydata, który obejmuje mandat zgodnie z przepisem art. 10.

Art. 10.
W przypadku wygaśnięcia mandatu posła dokonuje się ponownego ustalenia wyniku wyborów, w których wybrano posła, z pominięciem kandydatów, których mandat wygasł oraz kandydatów, którzy utracili prawo wybieralności.

Jeżeli zgodnie z ust. 1 składu Parlamentu nie można uzupełnić, a do końca kadencji pozostały więcej niż trzy tygodnie, Prezydent zarządza wybory uzupełniające.

Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie w dniu ogłoszenia.