Zaprzysiężenie Prezydenta V Egvallandu

Na sali bankietowej w Skrzydle Północnym Zamku Królewskiego w Kanugardzie — siedziby najwyższych władz Winkulijskiej Republiki Egvallandu, właśnie trwają ostatnie przygotowania do uroczystości zaprzysiężenia V już Prezydenta Egvallandu — Mateusza Żmigrodzkiego. Pomimo ostatnich zawirowań w Jugowicach, do stolicy Winkulii przyleci p.o Prezydenta Federacji Nordackiej Erik Otton von Hohenburg i były Prezydent Egvallandu, aby oficjalnie oddać władze w ręce wybranego przez naród przywódcy.

No i cóż wciąż czekamy... tymczasem w Izbie Poselskiej należy wybrać nowego przewodniczącego i podpisać kilka ustaw, nie mówiąc już o wniosku...

Ciężko się z tym nie zgodzić — odparł Erik popijając szklaneczkę brandy — obawiam się, że jak tak dalej pójdzie, to kruchutko będzie z tym naszym państwkiem — dodał z odrobiną zażenowania w głosie, spoglądając w stronę pustej mównicy, w nadziei na to iż w końcu w tym miejscu zmaterializuje się postać Prezydenta Republiki, lub chociaż ktoś z jego ekipy.

Odchodzący Prezydent WRE oraz Prezydent-elekt podeszli do mównicy, gdzie przed kamerami oraz członkami Izby Poselskiej, Mateusz Żmigrodzki miał złożyć przysięgę przewidzianą przez konstytucję WRE. Erik wziął głęboki wdech, wyprostował się i czekał na to aż będzie mógł odebrać przysięgę od nowego Prezydenta.

Na sali słychać było gromkie brawa i oklaski, a także wiwaty na cześć nowego Prezydenta, po czym wszyscy goście udali się do stołów, aby kieliszkiem szampana lub wina uczcić zaprzysiężenie nowego Prezydenta i wznieść za niego toast.

Po wygłoszeniu krótkiej aczkolwiek wzruszającej i skądinąd bardzo mądrej przemowy Pana Prezydenta, całą sala w tym również Erik zaczęli klaskać i gratulować świetnej przemowy nowemu szefowi państwa. Po tym wydarzeniu dostojni goście zgromadzeni do stołów zaczęli toczyć luźne towarzyskie rozmowy przy kieliszku szampana. Po pewnym czasie były już Prezydent WRE oświadczył zasiadającym przy jego stoliku gościom, ministrom i Prezydentowi swoje zamiary:

— Mili Panowie, Miłe Panie

Państwo wybaczą, ale będę musiał udać się do mojego państwa stanowego — Al-Aleman, a stamtąd do Jugowic, cóż... wszakże stoi przede mną trochę zadań w związku z kampanią prezydencką i pelnionym przeze mnie tymczasowo urzędem Prezydenta Federacji Nordackiej.
— Następnie zwrócił się bezpośrednio do nowego Prezydenta — Jeszcze raz dziękuję gospodarzą za gościnę i gratuluję świetnej przemowy Panie Prezydencie! Życzę udanej kadencji i wierzę, że poradzi Pan sobie na tym urzędzie. — poczym podszedł do drzwi zabrał swój, czarny sięgający do kolan płaszcz i wraz z ochroną udał się na zewnątrz do rządowej limuzyny należącej do Federacji Nordackiej.