Wasza Ekscelencjo Marszałku

Na wasze ręce składam kolejny projekt ustawy, tym razem jednak z prośbą, aby został on przeprocedowany ponad kolejnością pozostałych złożonych do Izby Ustaw. Jest to projekt Kodeksu Karnego, którego bardzo brakuje obecnie w naszym systemie prawnym. Określa on m.in. definicję Przestępstwa oraz Wykroczenia, nakreśla uprawnienia Prokuratora dotyczące zatrzymań, a także co najważniejsze definiuje czyny zabronione (tj. przestępstwa i wykroczenia) określając im stosowne kary. Dodatkowo określa również warunki zatarcia skazania oraz wprowadza możliwość zamiany części wyroku na prace społeczne. Obecny system prawny zakłada nieomylność sędziego oraz jego sumienie. Teraz jednak, kiedy będzie na to już ustawa, będzie również podstawa prawna do wydawania sprawiedliwych wyroków, a obywatele będą mogli odwoływać się od nich. Wiem, że zmian wymaga również ustawa o Naczelnym Sądzie Federalnym, jednakże na przedłożenie projektu potrzebuję więcej czasu.

Cytat:

Ustawa z dnia xx … 2019 roku

 

Kodeks Karny

 
Art. 1. Niniejsza ustawa określa procedurę postępowania przed Naczelnym Sądem Federalnym, określa pojęcia związane z prawem karnym oraz cywilnym oraz kary związane z wykonywaniem czynności zabronionych, pojęcia przestępstwa, wykroczenia.
 
Art. 2. Władzę sądowniczą w Federacji Nordackiej sprawuje Naczelny Sąd Federalny obejmujący całą Federację Nordacką.
 
Art. 3. Dokładne zasady funkcjonowania Naczelnego Sądu Federalnego określa ustawa.
 
Art. 4. Przestępstwo jest to czyn zabroniony społecznie szkodliwy, zagrożony karą banicji, karą 6 miesięcy pozbawienia wolności, karą 3 miesięcy pozbawienia wolności, karą miesiąca pozbawienia wolności oraz karą grzywny wyższej niż 20 000 REN (słownie: dwadzieścia tysięcy renów).
 
Art. 5. Wykroczenie jest to czyn zabroniony społecznie szkodliwy zagrożony karą do 14 dni pozbawienia wolności, bądź karą grzywny niższej niż 20 000 REN (słownie: dwadzieścia tysięcy renów).
 
Art. 6. Wykroczenia nie popełnia ten, który swoje działania podjął nieumyślnie lub nie zamierzał takowych podjąć.
 
Art. 7. Prokurator może dokonać zatrzymania osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa bądź wykroczenia:
1. W przypadku podejrzenia popełnienia wykroczenia Prokurator może dokonać zatrzymania na 48 godzin,
2. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa Prokurator może dokonać zatrzymania na 96 godzin.
 
Art. 8. Prokurator dokonując zatrzymania musi uzasadnić powód zatrzymania oraz prawo które zostało złamane.
 
Art. 9. Po dokonaniu zatrzymania Prokurator ma obowiązek w przeciągu czasu zatrzymania złożenie pozwu do Naczelnego Sądu Federacyjnego. W przypadku złożenia pozwu zatrzymany, jeżeli zagraża to ważnemu interesowi społecznemu może być zatrzymany na czas trwania rozprawy.
 
Art. 10. Zatrzymani oraz ukarani mają prawo do pisania jedynie w dziale Służby Więziennej w wątku zatytułowanym: „Cela: Imię oraz Nazwisko osadzonego”.
 
Art. 11. Zatrzymani oraz osadzeni nie mają prawa pisać w innych działach oraz miejscach w Federacji Nordackiej przez czas swojego zatrzymania.
 
Art. 12. Zatrzymani oraz osadzeni nie mają prawa uśmiercić swojej postaci podczas pobytu w celi.
 
Art. 13.
1. Prokurator ma prawo do nałożenia grzywny w wysokości do 2000 REN (słownie dwóch tysięcy renów) za popełnienie wykroczenia bez przeprowadzania rozprawy,
2. Decyzji Prokuratora można nie przyjąć. W tym przypadku prokurator ma obowiązek złożenia pozwu w przeciągu 3 dni od popełnienia wykroczenia,
3. W przypadku możliwości przyjęcia kary grzywny nie może dojść do zatrzymania opisanego w Art. 7.  Niniejszej ustawy.
 
Art. 14. Karze banicji bądź 6 miesięcy pozbawienia wolności podlega:
1. Dokonanie ataku na system informatyczny Federacji Nordackiej wykorzystując nadane uprawnienia,
2. Wykorzystywanie uprawnień do osiągania korzyści majątkowej bądź politycznej,
3. Podejmowanie działań mających na celu naruszenie niepodległości Federacji Nordackiej bądź oderwanie od niej części ziem,
4. Prezentowanie treści niezgodnych z prawem Rzeczpospolitej Polskiej,
a) Podpunkt ten szczególnie dotyczy to treści propagujących ustroje i praktyki totalitarne oraz treści pornograficznych.
 
Art. 15. Karze pozbawienia wolności od 3 do 6 miesięcy podlega:
1. Prowadzenie agitacji na rzecz innej mikronacji chociażby nieuznawanej przez Federację Nordacką,
2. Posługiwanie się więcej niż jedną tożsamością w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bądź politycznej,
3.  Naruszanie zakazu wynikającego z art. 10 niniejszej ustawy,
4. Współuczestnictwo w dokonywaniu przestępstwa.
 
Art. 16. Karze pozbawienia wolności od 1 do 3 miesięcy bądź grzywny wyższej niż 50 000 REN (pięćdziesiąt tysięcy renów) podlega:
1. Naruszenie powagi konstytucyjnego organu władzy,
2. Umożliwienie wypowiadania się w miejscach innych niż określone w art. 10 niniejszej ustawy osobom osadzonym,
3. Wywieranie środkami bezprawnymi wpływu na decyzje organów władzy publicznej,
4. Publiczne znieważenie bądź zniesławienie konstytucyjnego organu Federacji Nordackiej,
5. Publiczne znieważenie bądź zniesławienie ambasadora innego kraju bądź głowy państwa uznawanego przez Federację Nordacką,
6. Naruszenie zakazu zbliżania się do innej osoby.
 
Art. 17. Karze pozbawienia wolności do 1 miesiąca bądź grzywny wyższej niż 20 000 REN (słownie dwadzieścia tysięcy renów) podlega:
1. Wprowadzanie w błąd funkcjonariusza publicznego,
2. Składanie fałszywych zeznań przed Naczelnym Sądem Federalnym,
3. Podawanie się za funkcjonariusza publicznego pomimo niepełnienia danej funkcji,
4. Publiczne znieważenie bądź zniesławienie obywatela Federacji Nordackiej.
 
Art. 18. Karze pozbawienia wolności do 14 dni bądź karze grzywny do 20 000 REN (słownie: dwadzieścia tysięcy renów) podlega:
1. Niepodporządkowanie się decyzji sądu,
2. Ujawnianie bez uprzedniej zgody korespondencji prywatnej,
3. Ujawnianie miejsc zebrań niejawnych Rady Ministrów,
4. Wielokrotne zamieszczanie w tym samym miejscu wiadomości o jednakowej bądź bardzo podobnej treści,
5. Nadużywanie wyrazów powszechnie uważanych za wulgarne w miejscach funkcjonowania konstytucyjnych organów władzy Federacji Nordackiej.
 
Art. 19. W przypadku gdy wymaga tego dobro społeczne sędzia może orzec zakaz zbliżania się.

Art. 20. Oskarżony może wnieść o przeniesienie części piątej kary pozbawienia wolności, która została na niego nałożona na wykonanie pracy społecznej.

Art. 21. O sposobie wykonania pracy społecznej decyduje Prokurator Generalny.

Art. 22. W przypadku skazania na okres dłuższy niż 1 miesiąc oskarżony nie może sprawować funkcji publicznej przez okres stanowiący trzykrotność zarządzonej kary.

Art. 23. Okresu czasu zakazu sprawowania funkcji publicznej określonej w Art. 22. Niniejszej ustawy nie skraca skrócenie kary w związku z wykonywaniem prac społecznych określonych w Art. 20. Niniejszej ustawy.

Art. 24. Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.