— proszę państwa! — zwrócił się do swoich podwładnych — stoimy dzisiaj przed szczególnie trudnym wyzwaniem, początkowo uważałem, że Prezydent i władze samorządowe dostatecznie panują nad sytuacją i interwencja rządu nie jest konieczna, tak się jednak nie stało, wczoraj poinformowano mnie o tym, że Henryk Wespucci i część kierownictwa SPV opuściła Krasnodarsk. — ciągnął dalej — w prawdzie nie chcemy ingerować w coś co leży w gestii głowy państwa, ale w tym momencie musimy włączyć się aktywnie w wydarzenia volkiańskie. 
Po tym krótkim oświadczeniu Kanclerza ministrowie przystąpili do przedstawiania różnych scenariuszy, i różnych modeli rozwiązań.
— czyli rozumiem, że użycie siły zbrojnej nie wchodzi w grę? — odezwał się jakiś głos z końca stołu nad którym trwała debata. 
— na ten moment w żadnym wypadku, jednak nie możemy tego na przyszłość wykluczyć jeśli zmusi nas do tego sytuacja i Prezydent tak postanowi.
— do rozpoczęcia mediacji również nie jesteśmy w stanie ich zmusić, co zatem?
Kanclerz chwilę wstrzymał się z odpowiedzią, zastanawiał się co powinien powiedzieć. 
— nic narazie niech wasze resorty opracują plan wsparcia dla Volkianu, przydadzą się pieniądze na inwestycje, plan rozlokowania wojsk na wypadek gdyby Prezydent sobie tego życzył i przeanalizować liczebność, oraz skuteczność volkiańskich służb, jak długo w stanie są utrzymać tam porządek, wówczas wyniki naszych prac przedstawimy Prezydentowi.
— coś jeszcze?
— to wszystko, możecie iść.

***