Na koniec przygotowań do v-Mundialu przegrywamy dość niespodziewanie z Rzeczpospolitą. Pamiętajmy, że to jednak tylko mecze towarzyskie. Przynajmniej tak się pocieszam. Końcówka okresu przygotowawczego nie była zbyt dobra, wcześniej ulegliśmy bowiem Osiekowi 3-4. Nastroje przed turniejem są więc mieszane, na ostatnie 6 spotkań, wygraliśmy i przegraliśmy po 3. Do drużyny nie dołączył żaden nowy zawodnik, kompletowanie kadry jest zamknięte i nie możemy doczekać się już pierwszego meczu z Kirami.

No i zaczynamy! Zaczynamy tak jak skończyliśmy ostatni sezon, no nie najlepiej. Kiriowie byli niestety lepsi i to od samego początku spotkania. Zresztą rozpoczęli już w 4 minucie, jednak sędzia anulował pierwszą bramkę. Na ich pierwszego prawidłowego gola udało nam się jeszcze odpowiedzieć, ale potem było już tylko gorzej. Nie daliśmy rady pokonać pierwszej przeszkody w drodze do wyjścia z grupy, tak więc pozostaje nam skupić się na 3 miejscu i liczyć na pozytywne rozwiązania w innych grupach, tak aby zagrać w 1/16 finału.  

Nadspodziewanie ciężki był to mecz z reprezentacją Arcadii. Chociaż statystyka strzałów na to nie wskazuje, to jednak długo brakowało dogodnych okazji. Nasi rywale podeszli pod naszą bramkę zaledwie dwa razy i właśnie druga próba zakończyła się golem. Wszyscy na stadionie byli w szoku. Nie tak miało to przecież wyglądać. Na szczęście otrząsnęliśmy się i końcówkę zdominowaliśmy całkowicie. 4 minuty zajęło nam odrobienie strat, dzięki współpracy rezerwowego Marcelo Bravo z Haimarem Salinasem. Kilkanaście minut staraliśmy się dobić rywala, ale dopiero w doliczonym czasie wydarliśmy zwycięstwo. Rodriguez Pelayo dośrodkował, a Gojko Vidinovic, kolejny z rezerwowych, głową ustalił wynik i uratował nas od kompromitacji.

Niestety ważny mecz z Teutonią nie kończy się po naszej myśli. Nasza walka o trzecie miejsce, delikatnie mówiąc, się komplikuje. Mecz był wyrównany, a rywale oddali zaledwie jeden strzał więcej. Ale za to ich skuteczność była na zupełnie innym poziomie niż nasza. Przynajmniej nie nabawiliśmy się dwóch kontuzji tak jak Teutonia, ale to żadne pocieszenie. Kolejny mecz gramy z Edelweiss i dość niespodziewanie znajdziemy się już w połowie zmagań grupowych.

Zaskoczenia nie ma, to nie będzie nasz v-mundial. Może i nie obiecywaliśmy sobie za wiele po tym spotkaniu, ale i tak jesteśmy rozczarowani. Głównie tym, że nie podjęliśmy walki i nie oddaliśmy żadnego strzału na bramkę rywali. Edelweiss przyjechało, zrobiło swoje i pojechało. Nawet się nie postawiliśmy. Nie ma o czym więcej pisać, bieda.

Nic nie dała nam tygodniowa przerwa, do gry wróciliśmy w takim samym stylu jak ostatnio - słabym. Przeciwnik oczywiście był z najwyższego poziomu, ale od dawna nie podejmujemy nawet walki z tej klasy rywalami. Więc i teraz skończyło się jak zwykle. Zagroziliśmy bramce gospodarzy raz, oni naszej cztery, z czego dwa razy skończyło się golem. Mecz bez historii.

Czasem nawet nie brakuje nam wiele, żeby uzyskać w miarę satysfakcjonujący wynik. No ale coś za każdym razem jest nie tak. Tym razem zagraliśmy wyrównane spotkanie z Teutonią. Wyrównane pod względem stworzonych sytuacji. Bo w bramkach skończyło się jak zwykle. Po pierwszej bramce Teutonii daliśmy radę wyrównać po kilku chwilach. Kolejne minuty wyrównanego spotkania nie dawały żadnej odpowiedzi. Aż do 74 minuty, kiedy to Trond Randaberg pozbawił nas złudzeń i marzeń o remisie. Został nam mecz z Arcadią o 4 miejsce i na koniec dostajemy jeszcze od Kirów. Także plan do końca v-mundialu znamy.

Piękne zwycięstwo, świetna gra, cudowny wieczór. Tak można by napisać, jeśli naszym rywalem byłaby jakakolwiek inna reprezentacja w grupie F. A tak, to po prostu zrobiliśmy swoje, wygrywając z outsiderem i debiutantem. I jedno niespodziewane zwycięstwo tego debiutanta w grupie niczego nie zmienia. V-Mundial zakończymy na 4 miejscu i niestety, kolejny już raz, nie wrócimy z turnieju w dobrych nastrojach. Trzeba przemyśleć przyszłość drużyny, nie po raz pierwszy.