Sprawy realowe sprawiły, że delikatnie zaniedbane zostały sprawozdania z poczynań reprezentacji. Od ostatniego opisanego meczu zagraliśmy trzy spotkania i jakoś tak się złożyło, że wszystkie były meczami pucharowymi. Zremisowaliśmy z Baridasem dzięki czemu awansowaliśmy do 1/16, w której spotkaliśmy się z Dreamlandem. W pierwszym meczu ulegliśmy im nieznacznie, bo zaledwie 1-0. Dawało to pewne nadzieje na rewanż. Wczorajsze spotkanie także nie było najgorsze w naszym wykonaniu i zremisowaliśmy je bezbramkowo. Awansu to oczywiście nie dało, ale zostawiliśmy po sobie dobre wrażenie.

Runda 1

Winkulia 0-0 Baridas


Puchar Interkontynentalny
1/16

Winkulia 0-1 Dreamland
Dreamland 0-0 Winkulia

W końcu wróciliśmy do ligowych zmagań. Los dał nam okazję poszaleć po ostatnich pucharowych meczach i przydzielił nam rywala z ostatniego miejsca - Teutonię. Spotkanie przebiegało dokładnie tak, jak można było się spodziewać. Napieraliśmy, próbowaliśmy, mieliśmy piłkę i inicjatywę. Tyle, że nic nie chciało wpaść. Nasze ataki kończyły się niepowodzeniami aż do ostatnich 10 minut meczu. Wtedy to rezerwowy Rodriguez Pelayo w końcu umieścił piłkę w siatce. Kibicom i całemu sztabowi mocno wtedy ulżyło. Na minutę przed końcem Abraham Cutler trafił jeszcze z rzutu wolnego i mogliśmy ostatecznie odetchnąć oraz dopisać sobie trzy punkty.

 

Jednocześnie przypomnę, że nasze stroje domowe wyglądają w następujący sposób (stare logo producenta)

To był tak nudny i nijaki mecz, że nawet ciężko napisać coś konstruktywnego. Trudno powiedzieć, że ktokolwiek miał przewagę, jeśli przez cały mecz oddany zostaje jeden strzał. Tyle dobrego, że nasz, ale niesmak pozostaje i tak. No nie ma o czym pisać. Dramatycznie słabe 0-0 i podział punktów, który na razie pozostawia nas na trzecim miejscu w lidze.

Końcówkę sezonu staramy się zagrać z uwzględnieniem potencjalnego rozwoju naszych młodszych (ale nie tylko) zawodników, a więc i skład przechodzi delikatne metamorfozy, co tym razem poskutkowało porażką z Austro-Węgrami. Zdominowali nas od początku spotkania i pokazali dlaczego prowadzą w Dywizji B bez żadnej porażki. Nie zagroziliśmy im za bardzo i ogólnie rzecz biorąc, mecz był słaby w naszym wykonaniu. 

W 14 kolejce udaliśmy się na wyjazd do Osieka. Mecz był bardzo zacięty, a oba zespoły oddały po kilka strzałów. Przez większość meczu żadna drużyna nie dała rady umieścić piłki w siatce. Dopiero pod koniec drugiej połowy nasi rywale zaatakowali skutecznie. Niestety nie daliśmy rady już odrobić. Na dodatek w doliczonym czasie gry Haimar Salinas doznał kontuzji, na szczęście lekkiej.

Granie młodzieżą i delikatne odpuszczenie ligi sprawiło, że zanotowaliśmy czwarty mecz z rzędu bez zwycięstwa. Co więcej, niebezpiecznie zbliżyliśmy się do strefy spadkowej. Jeszcze mamy przewagę, ale teoretycznie możliwe jest, że zostaniemy prześcignięci przez dwa zespoły. Nie zakładam takiego scenariusza, bo następny mecz gramy z ostatnim Nan Di, ale kto wie. No i cały czas bliżej nam jednak do trzeciego miejsca niż do siódmego. A mecz z Lumerią, cóż, bez historii, byli trochę lepsi więc nieznacznie wygrali.

W 16 kolejce gościliśmy u siebie reprezentację Nan Di. Od pierwszej minuty zaatakowaliśmy rywali i nie dawaliśmy im zbyt wiele miejsca na boisku. Dość długo nasza przewaga nie przekładała się jednak na zdobycze bramkowe. Dopiero w drugiej połowie, w 70 minucie, dzięki świetnie ułożonej nodze Valentína Gallardo wyszliśmy na prowadzenie. Pięć minut później nasz młody snajper Bruno Heberle dobił przeciwników uderzając precyzyjnie głową po dośrodkowaniu z rzutu rożnego. Za tydzień, w przedostatnim meczu zagramy z Niemcami, a w ostatnim z Volkianem i wciąż mamy (razem z dwiema innymi ekipami) szansę na trzecie miejsce w tabeli.