Śmieszna sprawa, ale jadąc do Dreamlandu odmłodzonym składem i grając w nowym ustawieniu, spodziewaliśmy się wysokiej porażki. Miało być niewychodzenie z własnej połowy i cieszenie się, kiedy rywalom odechce się strzelania. A zobaczyliśmy co innego. Trochę. Może i ze swojej połowy za często nie wychylaliśmy nosa (posiadanie piłki 67% - 33%), ale za to niespodziewanie, dzięki dość szczelnej obronie i kontrom, to my oddaliśmy więcej strzałów na bramkę (2-3). Oczywiście nic to nie dało, bo już w 13 min straciliśmy gola po dośrodkowaniu z rzutu rożnego. Ale chociaż nie ma kompromitacji.

Co mogę powiedzieć po tym meczu. Wynik nie jest ważny, bo i tak wiadomo, że widzimy się w Dywizji B. Tragedii nie było, po prostu standardowy mecz naszej ekipy z lepszym rywalem. Dlatego głównie możemy się cieszyć, że zagrało 4 zawodników, z którymi wiążemy nadzieje w przyszłości. Ważne żeby do końca sezonu, a ten już za 7 spotkań, nałapali jak najwięcej minut i zebrali doświadczenie. 

Za tydzień przyjmujemy parę bramek od Starosarmacji.

Na mieście słychać głosy, że niektórzy kibice jeszcze liczą na jakieś zwycięstwa. Muszę powiedzieć, że wiara ta jest zupełnie nieuzasadniona. Nie będzie zwycięstw, ale za to rozpoczynamy przygotowania do v-mundialu oraz kolejnego sezonu, już w Dywizji B. Dlatego też łączymy doświadczenie z młodością, która ma stanowić za jakiś czas trzon tego zespołu. W meczu ze Starosarmacją zagrało kilku zawodników w wieku pozwalającym traktować ich jako ważne elementy drużyny na minimum 7 sezonów: Valdes, Billysson, Vidinović, Kolb, Haubold i Carlqvist.

Niespodziewanie nie przegrywamy wyjazdowego spotkania w Wandystanie. Nawet jeśli drużyną lepszą od początku byli gospodarze, to udało nam się wykorzystać połowę naszych sytuacji i to wystarczyło. Oczywiście tylko do remisu, ale dla nas to i tak dużo. Szczególnie, że wyjściowa jedenstka kolejny raz pełna była młodych zawodników. Tym bardziej cieszy więc remis na obcym terenie.

Sztab szkoleniowy zdecydował, że na mecz z Westlandem rzucimy wszystkie nasze siły i spróbujemy ugrać chociaż jedno zwycięstwo. W bój posłaliśmy najlepszy skład, przeciwnik został rozgryziony taktycznie, w trakcie meczu byliśmy lepsi i stworzyliśmy sobie więcej okazji (7-4). I co? I nic. Znowu przegraliśmy. Dwa razy ukuł nas Viggo Mattiasson. Jedyne co, to udało nam się na minutę przed końcem meczu zmniejszyć rozmiary porażki dzięki Marcelo Bravo. Chociaż w ostatniej akcji meczu mogliśmy jeszcze rzutem na taśmę wyrównać, niestety Miron Oneata nie trafił z kilku metrów.
 
Do końca cztery kolejki i wracamy do ogrywania młodzieży oraz tych, których umiejętności mogłyby się pogorszyć.

Można powiedzieć, że prawie był to dobry mecz. Jedną bramkę straciliśmy z karnego więc się nie liczy, jedna padła w kontrowersyjnych okolicznościach w doliczonym czasie gry, a więc można uznać, że przegraliśmy tylko 1-0, a z naszymi możliwościami jest to sukces. A że nie oddaliśmy nawet strzału... Kto by się tym przejmował. Najgorsze jest to, że Auguste Violleau doznał kontuzji, która wykluczy go z gry do końca sezonu, a nawet trochę dłużej.

 

Do końca pozostały trzy spotkania, w środę gramy z Niemcami, z którymi na 99% spotkamy się ponownie w Dywizji B.