Jeśli jedziesz na stadion aktualnego mistrza, będąc w tak kiepskiej formie jak my, to dokładnie wiesz czego się spodziewać. Dlatego też nikt nie był zaskoczony ostatecznym rezultatem. Wynik w zasadzie odzwierciedla przebieg spotkania. Gospodarze próbowali, a my nie, więc gospodarze strzelili trzy, a my zero. Powoli zaczynam analizować przerzucenie się na grę młodzieżą i przygotowania pod awans w przyszłym roku, kiedy już wylądujemy w Dywizji B. Szanse na pozostanie oczywiście wciąż są, ale coraz trudniej oszukiwać samego siebie.

Zagraliśmy jak nigdy, przegraliśmy jak zawsze. Spotkanie z Leocją byłoby w naszym wykonaniu na prawdę godne pochwały, gdyby tylko udawało nam się trafiać w prostokąt obleczony siatką. Mecz był bardzo wyrównany, obie strony oddały po 6 strzałów, posiadanie piłki z lekkim wskazaniem na nas. Tylko co z tego, jeśli wystarczyły dwa rzuty wolne żeby przegrać tak dobry mecz. Rozpracowaliśmy rywali na tyle, że ich najlepszy zawodnik, Lucek Parufka nie miał zbyt wiele do powiedzenia... no chyba że chodzi o rzuty wolne. Podszedł dwa razy i oba strzały ze stojącej piłki zamienił na gola. Kiedy do braku skuteczności dochodzi pech, ciężko coś zdziałać. Środowy mecz rozpoczynający rundę rewanżową zagramy w Nowym Brzegu i będzie to ostatnia szansa na przełom. Jeśli skończymy jak zwykle, przez resztę rundy będziemy ogrywać młodzież.

Wiem, że nadzieja umiera ostatnia, ale chyba nie w tym przypadku. Rundę rewanżową zaczynamy od porażki z Leocją. Znów nie graliśmy tak źle, a pierwsza połowa była wyrównana. Po raz kolejny, jednak dobra gra nie przełożyła się na bramki. Chyba że dla rywali. Pod koniec pierwszej części i na początku drugiej, udało im się nas zaskoczyć i to wystarczyło. Niestety nie widzę możliwości utrzymania. Nic nie działa tak jak powinno, a na widok naszych niezłych sparingów przed sezonem, kibiców ogarnia pusty śmiech.

Dobra wiadomość jest taka, że strzeliliśmy gola mistrzowi ze Sclavinii. Złych w sumie nie ma, bo nie spodziewaliśmy się niczego innego jak sporej porażki. Zgodnie z zapowiedzią w pierwszym składzie zobaczyliśmy dzisiaj kilku młodszych zawodników. Zagrali poprawnie, a Gojko Vidinovic był nawet tym, który pokonał bramkarza rywali. Na mundial pojedziemy zatem jako spadkowicz z Dywizji A, co oznacza nienajlepsze rozstawienie, ale cóż możemy poradzić. I tak będzie lepsze niż na poprzednim mundialu.