Koronacja JKM Mikołaja III

"Każdy niech będzie poddany władzom, sprawującym rządy nad innymi. Nie ma bowiem władzy, która by nie pochodziła od Boga, a te, które są, zostały ustanowione przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się porządkowi Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie wyrok potępienia. Albowiem rządzący nie są postrachem dla uczynku dobrego, ale dla złego. A chcesz nie bać się władzy? Czyń dobrze, a otrzymasz od niej pochwałę. Jest ona bowiem dla ciebie narzędziem Boga, [prowadzącym] ku dobremu. Jeżeli jednak czynisz źle, lękaj się, bo nie na próżno nosi miecz. Jest bowiem narzędziem Boga do wymierzenia sprawiedliwej kary temu, który czyni źle. Należy więc jej się poddać nie tylko ze względu na karę, ale ze względu na sumienie. Z tego samego też powodu płacicie podatki. Bo ci, którzy się tym zajmują, z woli Boga pełnią swój urząd. Oddajcie każdemu to, mu się należy: komu podatek - podatek, komu cło - cło, komu uległość - uległość, komu cześć - cześć."

Po przeczytaniu fragmentu Listu do Rzymian Minister Stanu spojrzał w stronę zgromadzonych i powiedział:

L: Oto słowo Boże.

W: Bogu niech będą dzięki.

Po tym Erik Otton von Hohenburg zszedł z ambony i zajął swoje miejsce, w pierwszym rzędzie.

Rozlega się melodia Hymn Narodowego Kościoła Winkulii – Psalm św. Szymona Pustelnika:

HYMN NARODOWEGO KOŚCIOŁA WINKULII
O Panie, w Twej łasce znajduję spokój,
Twoje światło kieruje moimi krokami.
W ciszy serca, wznoszę modlitwę,
Bo Tyś jest moją siłą i zbawieniem.

Twoja miłość jest jak strumień wody czystej,
Napełniająca me serce radością.
W Twym cieniu znajduję schronienie,
Bo Ty jesteś skałą, niezmiennym fundamentem.

W trudnych chwilach, Twój gniew otacza mnie,
Lecz w Twej łasce odnajduję przebaczenie.
Z ufnością patrzę w przyszłość,
Wiem, że Tyś jesteś moim przewodnikiem.

Radośnie śpiewam hymn chwały Tobie,
O Panie, mój Boże, Tyś jest wielki.
Niech Twe światło zawsze mnie prowadza,
Bo w Tobie, Panie, znajduję życia sens.

Zgodnie z nakazem tradycji - czterech mnichów Zakonu Świętego Szymona Pustelnika z Izborgradu ubranych tylko w skromne brązowe stroje przepasane białym sznurem niesie na aksamitnej poduszce szary wełnianą szatę, którą nosił kiedyś Święty Szymon Pustelnik. Ta jedna z najcenniejszych relikwii została przetransportowana dzisiaj z Monastyru w Izborgardzie, gdzie przebywa zwykle pod opieką braci zakonnych, którzy strzegą pamiątek po Świętym Szymonie Pustelniku.