Niespodzianki nie było. Faworyt naszej grupy udowodnił, że 2 miejsce w ostatnim sezonie ligowym to nie przypadek. Ciężko powiedzieć, że walczyliśmy skoro nie oddaliśmy żadnego strzału na bramkę rywali. Za to Hasseland miał aż 11 szans, z czego 8 w drugiej połowie. Widocznie nie daliśmy rady kondycyjnie. Pierwsza połowa, choć słaba w naszym wykonaniu, pozwalała mieć nadzieję na łagodny wymiar kary. No ale w drugiej połowie jakiekolwiek dobre wrażenie zostało zamazane przez rozpaczliwą obronę. 

 

Niby człowiek wiedział, a jednak się łudził. Cóż, następne spotkanie zagramy dla odmiany z... Hasselandem, tym samym rozpoczynając rundę rewanżową fazy grupowej v-Mundialu.

Drugi mecz z Hasselandem nie przyniósł nawet najmniejszych zmian. Znów totalna dominacja sarmatów, znów 0-3 i znów nie stworzyliśmy sobie żadnej dogodnej okazji. Różnica klas był aż nadto widoczna. Dlatego też nie będziemy długo rozpamiętywać tego spotkania. Taki wynik musiał być wpisany w przedmundialowe założenia. Na pewno nie podetnie nam to skrzydeł, dalej trenujemy i walczymy o jak najlepszy rezultat. Do końca fazy grupowej 3 spotkania, następne będzie niezwykle ważne w kontekście walki o honorowe trzecie miejsce w grupie. Naszym rywalem Lumeria.

Drugi raz w fazie grupowej pokonujemy Lumerię i umacniamy się na trzeciej pozycji. Sam mecz może nie zachwycił, ale najważniejsze, że udało nam się zdobyć 3 punkty. Dwa gole zdobył Marcelo Bravo, a przy obu asystował mu Christian Siewert. Niestety spotkanie okupiliśmy kontuzją Petriego Tuohisaariego, który jednak, dzięki temu że w następnej kolejce pauzujemy, powinien zdążyć się wykurować.
 

Dzięki temu zwycięstwu jesteśmy o krok od wykonania planu na te mistrzostwa, zajęcia trzeciego miejsca w grupie, ale przede wszystkim pozostawienia po sobie dobrego wrażenia. Możemy być zadowoleni z dotychczasowej gry nawet pomimo bolesnych porażek z Hasselandem.
 

Teoretycznie możemy jeszcze nawet awansować z grupy, jednak szanse na to są jedynie matematyczne.

Gdyby ten mecz zakończył się w 30 minucie mówilibyśmy o sporej niespodziance. Od początku nasi piłkarze wyszli z chęcią udowodnienia, że są w stanie powalczyć nawet ze zdecydowanym faworytem. Ćwiczona ostatnio na treningach taktyka polegająca na strzałach z dystansu zaskoczyła Starosarmację. Przynajmniej przez chwilę. Przez pół godziny nie daliśmy dojść do głosu rywalom, a Christian Siewert z wielką łatwością, tak jakby był na treningu, umieścił piłkę w siatce strzałem z 30 metrów. Okazało się jednak, że mecz trwa 90 minut, a przez pozostałą godzinę to sarmaci prowadzili grę. W 8 minut odrobili straty dzięki główce Martina Weidingera. Kolejne minuty nie dawały wielkich nadziei, że to nasza drużyna przechyli szalę na swoją korzyść. Gdy w 74 min. Jiri Teserik uciekł obrońcom i wpakował nam drugą bramkę wiara wśród zawodników była niemal równa zeru. Aż niespodziewanie 4 minuty przed końcem meczu wyrównaliśmy. Na trybunach i ławkach rezerwowych szok i niedowierzanie połączone z wielką radością. Trwało to jednak tylko chwilę, bo dośc szybko sędzia zasygnalizował spalonego i nie uznał bramki. Dobry wynik był blisko, ale skończyło się jak zwykle. 

Ostatnie lepsze wyniki Cesarstwa Niemieckiego sprawiły, że w ostatniej serii spotkań zagramy z nimi mecz o trzecie miejsce w grupie. Wierzymy, że uda nam się utrzymać podium, wtedy będziemy mogli uznać turniej za udany. Szczególnie, że zaczynaliśmy jako najsłabsza drużyna w grupie, losowana z piątego koszyka.