Wasza Ekscelencjo,

Prawne i dyplomatyczne unormowanie sytuacji kościoła osieckiego jest naturalną konsekwencją wielowiekowej tradycji tolerancji religijnej, która od zawsze stanowiła fundament tożsamości i zrodlo siły naszego kraju. Tym bardziej, że to wyznanie chrześcijańskie stanowi w opinii rządu winkulijskiego, na swój sposób kontynuacje tradycji Kościoła Rotriokatolickiego i jego państwa, które odegrało istotną rolę w kształtowaniu się winkulijskiej kultury w poprzednich wiekach. Twórca naszej państwowości naczelnik Szymon Uchastok doskonale rozumiał wagę tradycji kościoła rotryjskiego dla ponadreligijnego pojednania naszego społeczeństwa i doceniał wartość jaką wnoszą wspólnoty obywatele winkulijscy wyznania rotryjskiego. Dlatego też już w roku 2018 zabiegał o nawiązanie relacji dyplomatycznych między kościołem a państwem, mimo dotychczasowych prób jak dotąd nie udało się unormować relacji ze stolicą Patriarszą, nad czym ubolewam, a jako że państwo to praktycznie zaniechało swojej dalszej działalności i wielu winkulijskich wyznawców rotriokatolicyzmu, zdecydowało się uznać zwierzchność Osieka, otwierając tym samym furtkę do równouprawnienia tej grupy ludności. NPW od zawsze opowiadało się za dążeniem do zachowania szerokich swobód i wolności religijnych, nie na zasadzie faworyzowania którejkolwiek wspólnoty wyznaniowej, dlatego też w najwyższym stopniu oburzającym jest, że SPV usiłuje wzbudzić demony XVI wiecznych wojen religijnych, odmawiając prawa wyznawcom Kościoła Powszechnego do równego traktowania przez państwo winkulijskie. Niniejszy konkordat w żadnym stopniu nie zagraża funkcjonowaniu kościoła narodowego, do którego i tak należy lwia część naszego narodu. Ponadto nie jest tajemnicą, że parlamentarna komisja Folkstagu ds. związków religijnych niedługo skończy projekt ustawy o Kościele Winkulii, która umożliwi mu dalsze realizowanie swej duszpasterskiej posługi, z perspektywą na dalszy rozwój.