Patronat roku 2024 - Wersja do druku

JKM Jan I przybyły w listopadzie 2015 r. na ziemie Związku Winkulijskiego, z początku działał jako Przewodniczący Izby Poselskiej. Po miesiącu doprowadził jednak do zmiany Konstytucji i Związek Winkulijski przekształcił w Królestwo. Zważywszy jednak na dobro ojczyzny i z przyczyn załamania aktywności złożył hołd lenny Imperium Batawskiemu, Imperatorowi Arne I, który przysposobił go na syna na początku grudnia 2015 r. starając się w ten sposób zagwarantować przetrwanie ojczyzny w trudnym dla niej momencie. Osoba JKM Jana I stanowiła bezprecedensowy wzór dla licznych pokoleń Winkulijczków, czego skutkiem było odzyskanie pełnej podmiotowości w 2018 roku.

Tak jak co roku składam pod obrady projekt uchwały mającej na celu ustanowić patronat zbliżającego się nowego roku. W dzisiejszym kontekście ów patronat nabiera szczególnego znaczenia - kraj nasz od bardzo dawna nie był w tak złej kondycji zarówno pod względem aktywności jak i potencjału do dalszego rozwoju. Przetrwanie Winkulii przez zbliżający się rok stoi pod dużym znakiem zapytania i w właśnie w tym kontekście chciałem przypomnieć Winkulijczykom i światu o postaci Grzegorza Zagrobelnego vel Hansa von Heintschela tytułowanego przez współczesnych JKM Janem I, jedynego z twórców Winkulii działającego w połowie ubiegłej dekady. Jego działalność niewątpliwie jest elementem tradycji Związku Winkulijskiego i pozostanie z nim nierozerwalnie związana, nawet jeśli informacje o tamtych czasach są szczątkowe (sam ten fragment biogramu odzyskałem z historii edycji mikropedii). Naszym zobowiązaniem wobec tych poprzednich pokoleń działaczy jest o nich nie tylko pamiętać, ale i aktywnie badać, analizować, wyciągać wnioski z ich działań na rzeczy pożytku publicznego, ale i również popularyzować ich osiągnięcia w szerszej społeczności. Nie możemy pozwolić aby wysiłek blisko 10 lat, wykonany przez dziesiątki osób poszedł na marne i obył się bez należnej im oprawy. W tym kontekście warto też wspomnieć, że wskazałem Jana I jako wzór dla nas - jest to człowiek, który widząc zagrożenie wynikające z ówczesnej słabości państwa zdecydował się na krok radykalny tj. złożenie hołdu lennego i rezygnacja z suwerenności a nawet niepodległości naszego kraju. Zapewne w okresie ponoworocznym rozpocznie się w naszym kraju zażarta dyskusja nad dalszym kierunkiem działań, musimy mieć odwagę działać w sposób niekonwencjonalny, być może także radykalny, gdyż tylko tak jesteśmy w stanie uratować pamięć i dobre imię naszego państwa i całego naszego wkładu cywilizacyjnego w rozwój Nordaty i ruchu mikronacyjnego. Być może pojawią się głosy o tym, że należy zlikwidować państwowość winkulijską, a być może że trzeba się przyłączyć do innego organizmu politycznego. Niezależnie od podjętych przez wysoką izbę decyzji musimy uznać nasz niemały dorobek w dziejach i starać się go zabezpieczyć przed przepadnie wiem w odmętach internetu, tak jak to miało miejsce w latach 2015-2018.